شهریور در ایران باستان ؛ ماهی پر از جشن، شکرگزاری و یاد نیاکان

دسته‌بندی: گردشگری
تاریخ انتشار: ۱۴۰۴ شهریور ۱۲, چهارشنبه ساعت ۹:۵۶۰ رأیبدون امتیاز

شهریور در ایران باستان تنها یک ماه از سال نبود، بلکه زمانه‌ای سرشار از آیین‌های شادمانی، شکرگزاری و پاسداشت نیاکان به شمار می‌آمد. ایرانیان در این ماه باستانی، هم زمین و نعمت‌هایش را می‌ستودند، هم به یاد درگذشتگانشان آیین می‌گرفتند و هم با برپایی...

شهریور در ایران باستان تنها یک ماه از سال نبود، بلکه زمانه‌ای سرشار از آیین‌های شادمانی، شکرگزاری و پاسداشت نیاکان به شمار می‌آمد. ایرانیان در این ماه باستانی، هم زمین و نعمت‌هایش را می‌ستودند، هم به یاد درگذشتگانشان آیین می‌گرفتند و هم با برپایی جشن‌ها، پیوند خود را با طبیعت و ایزدان استوارتر می‌کردند. از آیین‌های باشکوه فروردگان که فرصتی برای گرامی‌داشت ارواح نیاکان بود، تا جشن‌های خرّم‌روز و شادمانی‌های پاییزی، همه نشان از تقویمی دارند که لحظه‌ای از سپاس و جشن تهی نبوده است. شهریور در حقیقت ماهی است که در آن شادی، معنویت و پیوند با ریشه‌ها در کنار هم جای گرفته‌اند.

شهریور در ایران باستان

۱. شهریورگان (شهریور ایزد) – ۴ شهریور

مفهوم: در باور زرتشتی، «شهریور» به معنای «شهریاری دلخواه» است و با عدالت، پادشاهی نیک، و فلزات پیوند دارد. شهریور یکی از امشاسپندان است که نماد فرمانروایی عادلانه بر زمین محسوب می‌شود.

علت جشن: چهارم هر ماه به نام «شهریور» است و وقتی با ماه شهریور یکی شود، جشنی به نام شهریورگان برگزار می‌گردد.

آیین‌ها:

نیایش اهورامزدا و ستایش شهریورامشاسپند

روشن‌کردن آتش به‌عنوان نماد نور و عدالت

دعا برای گسترش دادگری و نیکوکاری در جامعه

۲. امردادگان (مردادگان) – ۷ شهریور

مفهوم: امرداد یا «امرتات» به معنای بی‌مرگی و جاودانگی است و نگهبان گیاهان و سرسبزی جهان به شمار می‌رود.

علت جشن: روز هفتم شهریور که «امرداد» نام دارد، با ماه امرداد (شهریور) یکی می‌شود و این همنامی بهانه‌ای برای برگزاری جشن بوده است.

آیین‌ها:

گردهمایی در باغ‌ها و دشت‌ها

خوردن میوه‌های تازه و گیاهان

شکرگزاری برای نعمت سرسبزی و رویش گیاهان

۳. خُرّم‌روز (شهریورروز) – ۱۶ شهریور

مفهوم: روز شانزدهم هر ماه در تقویم اوستایی «شهریور» نام دارد و وقتی در ماه شهریور قرار می‌گیرد، دومین بار است که نام روز و ماه یکی می‌شوند.

علت جشن: این روز را روزی فرخنده و خوش‌یُمن می‌دانستند. به همین دلیل جشن «خرم‌روز» یا «شهریورروز» برپا می‌شد.

آیین‌ها:

گردهمایی‌های خانوادگی

برگزاری مهمانی و جشن‌های کوچک محلی

شادمانی دسته‌جمعی به نشانه‌ی سپاس از زندگی

۴. فروردگان (فروردینگان تابستانی / پنجه کوچک) – ۲۵ یا ۲۶ شهریور

مفهوم: این جشن برای بزرگداشت «فروهر» یا روان نیاکان و درگذشتگان برگزار می‌شد.

علت جشن: روز بیست‌وششم شهریور که «فروردین» نام دارد، به پاس احترام به فروهرها جشن گرفته می‌شد.

آیین‌ها:

زیارت آرامگاه‌ها و یادکرد درگذشتگان

روشن‌کردن شمع و آتش در خانه‌ها یا کنار مزارها

نذر و دعا برای آرامش روان نیاکان و درگذشتگان

۵. نوروزگاه پاییزی (جشن اعتدال پاییزی) – ۳۱ شهریور

مفهوم: در این روز طول شب و روز برابر می‌شود و پاییز آغاز می‌گردد. برای ایرانیان باستان، این دگرگونی طبیعی نشانه‌ی نظم کیهانی و زمان شکرگزاری بوده است.

علت جشن: تغییر فصل و آغاز برداشت محصولات کشاورزی.

آیین‌ها:

نیایش و شکرگزاری برای نعمت‌های زمین

برپایی آیین‌های کشاورزی و جشن خرمن

گردهمایی‌های اجتماعی برای آغاز فصل تازه

جمع‌بندی

ماه شهریور در ایران باستان ماهی سرشار از جشن و آیین بوده است:

شهریورگان برای عدالت و فرمانروایی نیک،

امردادگان برای جاودانگی و سرسبزی،

خرم‌روز برای شادی و همبستگی،

فروردگان برای یادکرد نیاکان،

و نوروزگاه پاییزی برای آغاز فصل تازه و شکرگزاری.

این آیین‌ها نشان می‌دهند که ایرانیان باستان زندگی‌شان را در پیوندی عمیق با طبیعت، نیاکان و ارزش‌های معنوی سامان می‌دادند.

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...