از جنگ سرد تا صلح سرد
خلاصه کتاب «رولت روسی» (Russian Roulette) مختصر شده اثر «هورست تلچیک» (Horst Teltschik)، سیاستمدار و دیپلمات با تجربه اهل آلمان است که سال ۲۰۱۹ توسط انتشارات C.H. Beck در مونیخ منتشر شد.
تلچیک از نزدیکترین مشاوران هلموت کوهل در دوران اتحاد آلمان بود و از سالها ریاست کنفرانس امنیتی مونیخ، تجربهای بیهمتا در تحلیل تحولات سیاست بینالملل دارد. در این کتاب، او با نگاهی تاریخمند و مستند، مسیر سیاستهای جهانی از پایان جنگ سرد تا وضعیت امروز که او آن را «صلح سرد» مینامد، بازخوانی میکند و نشان میدهد چگونه فرصتی طلایی برای برقراری نظم صلحآمیز جهانی در سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ بهدلایل سیاسی از دست رفت. تلچیک با تحلیل ملموس وضعیتهای کلیدی—نظیر گسترش ناتو، فقدان توافقهای کنترل تسلیحات و سردی دیپلماتیک—تصویر هشداری از خطر تبدیل «صلح سرد» به «جنگ گرم» را ترسیم میکند و تکرار خطاهای گذشته را بهشدت بهروز میپندارد.
بخشی از کتاب رولت روسی:
«درباره ولادیمیر پوتین چه فکر میکنید؟ آیا او را یک خودکامه سرسخت میبینید که بر اسبی به نام باربو سوار میشود و با تفنگ شکاری اش برای شکار میرود؟ از نگاه شما، بزرگترین تهدیدی که امروز اروپا با آن روبه رو است چیست؟ اگر چنین تصوری دارید تنها نیستید چراکه دقیقا همین تصویری است که رسانه های غربی در سال ۲۰۱۹ ترسیم می کنند. این نشان میدهد که اکنون نسبت به روسیه بیشتر از هر زمان دیگری در سالهای اخیر بیاعتماد شده ایم. با این حال فراموش نکنیم که تنها حدود ۳۰ سال پیش موفق شدیم با زحمت فراوان بر تعارض شرق و غرب غلبه کنیم. در دهههای پس از جنگ جهانی دوم ناتو دریافت که قدرت نظامی و گفتوگوی دیپلماتیک در تضاد با هم نیستند. غرب در برابر اتحاد جماهیر شوروی موضعی قاطع گرفت اما همواره راه مذاکره سازنده را باز گذاشت. جان اف کندی در سال ۱۹۶۳ این موضوع را چنین خلاصه کرد: «غرب باید به دنبال تنش زدایی باشد بی آنکه مراقبت و احتیاط خود را از دست بدهد». به گفته او این کار نیازمند «سطح بالاتری از تماس و ارتباط» بود. ناتو آگاهانه یک رویکرد دوگانه را دنبال کرد؛ قدرت نظامی و تنش زدایی دیپلماتیک نه متناقض، بلکه دو روی یک سکه سیاسی بودند. این سیاست برای سالها هم در آن سوی اقیانوس اطلس در کاخ سفید و هم در آلمان غربی در دفتر صدراعظمی در بن ادامه یافت. این رویکرد سرانجام به ثمر نشست رهبران شوروی از برژنف تا آندروپوف و چرنینکو هرگز کار را برای غرب آسان نکردند.د با این حال سالها مذاکره مستمر برای صلح اعتماد لازم را ایجاد کرد تا سیاست گلاسنوست گورباچف در میانه دهه ۱۹۸۰ بر پایه آن شکل گیرد.»
خلاصه کتاب «رولت روسی» (Russian Roulette) مختصر شده اثر «هورست تلچیک» (Horst Teltschik)، سیاستمدار و دیپلمات با تجربه اهل آلمان است که سال ۲۰۱۹ توسط انتشارات C.H. Beck در مونیخ منتشر شد.
تلچیک از نزدیکترین مشاوران هلموت کوهل در دوران اتحاد آلمان بود و از سالها ریاست کنفرانس امنیتی مونیخ، تجربهای بیهمتا در تحلیل تحولات سیاست بینالملل دارد. در این کتاب، او با نگاهی تاریخمند و مستند، مسیر سیاستهای جهانی از پایان جنگ سرد تا وضعیت امروز که او آن را «صلح سرد» مینامد، بازخوانی میکند و نشان میدهد چگونه فرصتی طلایی برای برقراری نظم صلحآمیز جهانی در سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ بهدلایل سیاسی از دست رفت. تلچیک با تحلیل ملموس وضعیتهای کلیدی—نظیر گسترش ناتو، فقدان توافقهای کنترل تسلیحات و سردی دیپلماتیک—تصویر هشداری از خطر تبدیل «صلح سرد» به «جنگ گرم» را ترسیم میکند و تکرار خطاهای گذشته را بهشدت بهروز میپندارد.
بخشی از کتاب رولت روسی:
«درباره ولادیمیر پوتین چه فکر میکنید؟ آیا او را یک خودکامه سرسخت میبینید که بر اسبی به نام باربو سوار میشود و با تفنگ شکاری اش برای شکار میرود؟ از نگاه شما، بزرگترین تهدیدی که امروز اروپا با آن روبه رو است چیست؟ اگر چنین تصوری دارید تنها نیستید چراکه دقیقا همین تصویری است که رسانه های غربی در سال ۲۰۱۹ ترسیم می کنند. این نشان میدهد که اکنون نسبت به روسیه بیشتر از هر زمان دیگری در سالهای اخیر بیاعتماد شده ایم. با این حال فراموش نکنیم که تنها حدود ۳۰ سال پیش موفق شدیم با زحمت فراوان بر تعارض شرق و غرب غلبه کنیم. در دهههای پس از جنگ جهانی دوم ناتو دریافت که قدرت نظامی و گفتوگوی دیپلماتیک در تضاد با هم نیستند. غرب در برابر اتحاد جماهیر شوروی موضعی قاطع گرفت اما همواره راه مذاکره سازنده را باز گذاشت. جان اف کندی در سال ۱۹۶۳ این موضوع را چنین خلاصه کرد: «غرب باید به دنبال تنش زدایی باشد بی آنکه مراقبت و احتیاط خود را از دست بدهد». به گفته او این کار نیازمند «سطح بالاتری از تماس و ارتباط» بود. ناتو آگاهانه یک رویکرد دوگانه را دنبال کرد؛ قدرت نظامی و تنش زدایی دیپلماتیک نه متناقض، بلکه دو روی یک سکه سیاسی بودند. این سیاست برای سالها هم در آن سوی اقیانوس اطلس در کاخ سفید و هم در آلمان غربی در دفتر صدراعظمی در بن ادامه یافت. این رویکرد سرانجام به ثمر نشست رهبران شوروی از برژنف تا آندروپوف و چرنینکو هرگز کار را برای غرب آسان نکردند.د با این حال سالها مذاکره مستمر برای صلح اعتماد لازم را ایجاد کرد تا سیاست گلاسنوست گورباچف در میانه دهه ۱۹۸۰ بر پایه آن شکل گیرد.»