توماس وُلف، یکی از بنیانگذاران شرکت Hugging Face، اعلام کرده است که مدلهای کنونی هوش مصنوعی فاقد توانایی برای دستیابی به پیشرفتهای علمی بزرگ و در حد دریافت جایزه نوبل هستند.
به گزارش ایتنا، وُلف برای دفاع از این دیدگاه به دو نقص اساسی در فناوریهای فعلی اشاره میکند. نخست آنکه ابزارهای هوش مصنوعی معمولاً تمایل دارند با کاربر خود همنظر شوند. دوم آنکه عملکرد این مدلها مبتنی بر پیشبینی «محتملترین کلمه یا نماد بعدی» در یک جمله است؛ رویکردی که با ماهیت تفکر انتقادی مورد نیاز دانشمندان تفاوت بنیادین دارد.
او در ادامه میگوید: «یک دانشمند تلاش نمیکند رایجترین پاسخ یا محتملترین واژه بعدی را پیشبینی کند، بلکه میکوشد چیزی جدید و غیرمنتظره را کشف کند؛ چیزی که شاید در نگاه نخست بعید به نظر برسد، اما درست باشد.» به باور او، این توانایی در انسانهاست که آنها را قادر میسازد هنجارها را به چالش بکشند و به نتایج غیرمنتظره اما صحیح دست یابند.
این اظهارات پس از انتشار مقالهای از داریو آمودی، مدیرعامل شرکت Anthropic و ارائهدهنده ابزار هوش مصنوعی «کلود»، مطرح شد. آمودی بر این باور است که هوش مصنوعی میتواند در حوزههای علمی و پزشکی بسیار سریعتر از انسانها پیشرفت کند؛ بهگونهای که آنچه برای دانشمندان انسانی صد سال زمان میبرد، هوش مصنوعی ظرف تنها ده سال محقق خواهد کرد.
اما وُلف تأکید دارد که ابزارهای هوش مصنوعی صرفاً نقش یک دستیار توانمند برای دانشمندان را ایفا میکنند و جایگزین پژوهشگر انسانی نخواهند شد.
گرچه نمیتوان ادعای وُلف را کاملاً نادرست یا بدبینانه دانست، اما با توجه به مسیر کنونی نوآوریها، دیدگاه او تا حدود زیادی با واقعیت همخوانی دارد. بهویژه با توجه به پیشرفتهای اخیر گوگل دیپمایند در تحلیل ساختارهای اساسی پروتئینها که زمینهساز توسعه داروها و درمانهای نوین شده است.
در همین حال، شماری از استارتاپهای نوپا در تلاش هستند سطح قابلیتهای هوش مصنوعی را ارتقا دهند تا این فناوری بتواند به شکل مستقل به تفکر انتقادی دست پیدا کند.