راسل پس از گرندپری ایالات متحده از شرایط فعلی مسابقات در فرمول یک ابراز نارضایتی کرد و گفت نتیجهی مسابقه عملاً فقط به تعیین خط و استارت بستگی دارد.
رانندهی مرسدس روز یکشنبه در ردهی ششم به خط پایان رسید؛ همان جایگاهی که پس از استارت در آن قرار گرفته بود، چرا که اکثر رانندگان از استراتژی تکپیت استفاده کردند و این باعث شد او نتواند با ترفندهای استراتژیک جایگاهش را بهبود دهد.
مکس ورشتپن در نهایت بر مسابقه مسلط شد و برای سیزدهمین بار در این فصل از پولپوزیشن تا پیروزی پیش رفت؛ تنها در شش گرندپری امسال برنده از جایگاه نخست استارت نزده است.

جورج راسل و مکس ورشتپن
جورج راسل گفت:
الان توی فرمول یک فقط یه مسابقهست تا پیچ ۱. دیگه لاستیکا ساییده نمیشن، اختلاف بین سریعترین و کندترین ماشین بین شش نفر اول فقط سهدهم ثانیهست.
معمولاً برای سبقت حداقل به نیم ثانیه اختلاف نیاز داری، پس اگه از پیچ ۱ سوم بیرون میاومدم، امروز رو سکو بودم. ولی چون ششم بیرون اومدم، ششم هم تموم کردم.
راسل در ادامه، در گفتوگو با رسانههای چاپی توضیح داد که دلیل اصلی نبود سبقت، دوام زیاد لاستیکهاست؛ مشکلی که با فشرده بودن سطح رقابت بین تیمها تشدید شده است.
در حال حاضر ردبول، مکلارن، مرسدس و فراری همگی شانس سکو دارند، و در مرحلهی سوم تعیین خط روز شنبه فقط نیم ثانیه اختلاف میان شش رانندهی برتر از ورستپن تا اسکار پیاستری وجود داشت.
راننده مرسدس گفت:
وقتی لاستیک ساییده نمیشه، دیگه اختلاف عملکرد لاستیک (تایر دلتا) هم وجود نداره. توی هر پیستی که میریم، برای سبقت حداقل به نیم ثانیه نیاز داری، واسه همینه که دیگه سبقتی نمیبینیم. حتی یادم نمیاد آخرین باری که مسابقهای دو پیتاستاپه داشتیم کی بود!
با این حال، راسل تمایلی به انتقاد از پیرلی نداشت، چون به گفتهی او، این شرکت لاستیکی تولید کرده که آنقدر باکیفیت است که تیمها تقریباً در تمام پیستها میتوانند با استراتژی تکپیت به نتیجه برسند.
پیرلی هر طور که باشه مورد انتقاده. اگه لاستیکها زود ساییده بشن، میگن عالی نیست، رانندهها نمیتونن فشار بیارن، باید مدیریت کنن، خوششون نمیاد. اگه ساییدگی نباشه، میگن مسابقه کسلکنندهست و هیجان نداره.
در واقع، پیرلی هیچجور نمیتونه برنده بشه. در حالت ایدهآل، لاستیکی میخوای که بتونی باهاش فولگاز رانندگی کنی ولی کل مسابقه دووم نیاره.
بهترین حالت اینه که لاستیک سافت حدود ۱۲ دور، مدیوم ۱۵ دور و لاستیک هارد ۲۰ دور دووم بیاره و بعد بهطور کامل افت کنه. ولی گفتنش خیلی راحتتر از انجامشه.
پیرلی واقعاً سختی میکشه، نهایت تلاشش رو میکنه، و لاستیکی که الان داده خیلی بهتر از قبله، اما همین باعث شده مسابقهها کمتر هیجانانگیز بشن.
راسل معتقد است این وضعیت تا پایان فصل ۲۰۲۵، یعنی در پنج مسابقهی باقیمانده (مکزیک، برزیل، لاسوگاس، قطر و ابوظبی) تغییر نخواهد کرد و همهچیز به قوانین جدید سال آینده موکول شده است:
قطر و وگاس واقعبینانه بهترین شانسهامون هستن، ولی باز هم همهچیز به دور تعیین خط برمیگرده.
اگه یه دور فوقالعاده بزنی و از ردیف اول استارت بزنی، میتونی جارو رو نگه داری، ولی اگه نه، مثل بقیهی مسابقهها میمونه. توی مکزیک هم همین داستانه. همهچیز به مرحله سوم تعیین خط و همون یه مسابقه سر پیچ ۱ خلاصه میشه.