شفاآنلاین »سلامت» خودارضایی فقط یک رفتار فردی نیست؛ در بسیاری از روابط سالم، زوج‌ها از آن برای شناخت بهتر بدن خود و شریک‌شان استفاده می‌کنند. این کار می‌تواند به افزایش آگاهی جنسی، بیان خواسته‌ها و در نهایت لذت مشترک بیشتر کمک کند.
تحقیقات نشان می‌دهد که زوج‌هایی که درباره این موضوع بدون قضاوت و با احترام گفت‌وگو می‌کنند، سطح رضایت جنسی و صمیمیت بالاتری دارند.

به گزارش شفاآنلاین از نظر روانشناسی، خودارضایی بیش از حد می‌تونه باعث بشه که فرد به‌مرور زمان کمتر از رابطه واقعی لذت ببره. چون مغز عادت می‌کنه که به‌تنهایی و از طریق روش‌های خاصی به لذت برسه، کم‌کم ممکنه ارتباط عاطفی و فیزیکی با شریک زندگی کمرنگ بشه. این موضوع مخصوصاً توی زندگی زناشویی مشکل‌ساز می‌شه، چون صمیمیت جسمی یکی از مهم‌ترین پایه‌های یه رابطه موفقه.

علاوه بر این، ممکنه باعث بشه که فرد انتظارات غیرواقع‌بینانه از رابطه جنسی پیدا کنه. فیلم‌های مستهجن و تصورات شخصی که در این فرآیند شکل می‌گیرن، ممکنه توقعاتی بسازن که توی واقعیت هیچ‌وقت برآورده نمی‌شن. این یعنی نارضایتی، سرد شدن رابطه و حتی دور شدن از همدیگه. حالا که یه دید کلی نسبت به این موضوع پیدا کردی، توی بخش‌های بعدی بیشتر درباره جزئیاتش صحبت می‌کنیم.

تأثیرات خودارضایی بر روابط عاطفی از دید علمی

خیلی‌ها فکر می‌کنن که خودارضایی فقط یه رفتار شخصیه و تأثیر خاصی روی زندگی عاطفی نداره. اما تحقیقات علمی نشون می‌ده که این عادت، مخصوصاً اگه تبدیل به یه رفتار تکراری و جایگزین روابط واقعی بشه، می‌تونه به مرور زمان به احساسات و ارتباط عاطفی بین دو نفر آسیب بزنه. نکته اینجاست که این تأثیرات معمولاً پنهان هستن و افراد متوجه نمی‌شن که چرا کم‌کم از نظر احساسی دارن از شریک عاطفیشون فاصله می‌گیرن. در ادامه، چند مورد از مهم‌ترین آسیب‌های عاطفی خودارضایی رو بررسی می‌کنیم.

1. کاهش صمیمیت و وابستگی عاطفی

یکی از پایه‌های یه رابطه سالم، حس نزدیکی و صمیمیته. خودارضایی مداوم باعث می‌شه مغز یاد بگیره که لذت و آرامش رو به‌تنهایی تجربه کنه، بدون نیاز به تعامل با شریک عاطفی. این موضوع باعث کاهش سطح اکسی‌توسین میشه، که به “هورمون عشق” معروفه. اکسی‌توسین نقشی کلیدی توی ایجاد احساسات وابستگی و دلبستگی داره. وقتی ترشح این هورمون کمتر بشه، فرد کمتر احساس نیاز به بودن در کنار شریک عاطفیش داره و صمیمیت به مرور کاهش پیدا می‌کنه.

2. افزایش احساس انزوا و تنهایی

خودارضایی بیش از حد می‌تونه به تدریج باعث بشه فرد از تعاملات اجتماعی و عاطفی دور بشه. مغز به یه سیستم پاداش فوری عادت می‌کنه که نیاز به ارتباط واقعی رو کمتر می‌کنه. تحقیقات روانشناسی نشون دادن افرادی که بیش از حد به این رفتار وابسته می‌شن، احتمال بیشتری داره که دچار اضطراب اجتماعی و احساس تنهایی بشن. این موضوع باعث می‌شه فرد کمتر به دنبال ایجاد رابطه احساسی واقعی باشه و ترجیح بده در دنیای خودش باقی بمونه.

3. کاهش توانایی همدلی و درک احساسات شریک عاطفی

رابطه عاطفی سالم نیاز به درک متقابل داره. اما خودارضایی زیاد، مخصوصاً زمانی که با تماشای محتوای مستهجن همراه باشه، می‌تونه روی نحوه پردازش احساسات تأثیر بذاره. پژوهش‌ها نشون می‌دن که مصرف مداوم پورنوگرافی باعث کاهش فعالیت در بخش‌هایی از مغز می‌شه که مسئول همدلی و درک احساسات دیگران هستن. در نتیجه، فرد ممکنه کمتر متوجه نیازهای احساسی و عاطفی شریکش بشه، که این موضوع می‌تونه باعث ایجاد فاصله بین دو نفر بشه.

4. افزایش انتظارات غیرواقعی از رابطه عاطفی

خودارضایی، به‌ویژه وقتی تحت تأثیر محتوای غیرواقعی انجام بشه، می‌تونه انتظارات فرد از رابطه احساسی رو به شکل غیرمنطقی تغییر بده. مثلاً فرد ممکنه انتظار داشته باشه که رابطه همیشه هیجان‌انگیز، بی‌دردسر و کاملاً مطابق با تصورات ذهنیش باشه. اما واقعیت اینه که روابط عاطفی بالا و پایین دارن و نیاز به تعامل، درک و سازگاری دارن. وقتی که ذهن به یه لذت فوری و بی‌دردسر عادت کنه، تحمل مشکلات و چالش‌های طبیعی رابطه سخت‌تر می‌شه.

5. کاهش انگیزه برای حفظ و بهبود رابطه

روابط عاطفی نیاز به تلاش دارن. اما وقتی فرد راهی برای ارضای نیازهای خودش پیدا کنه که وابسته به تعامل با شریک عاطفی نباشه، ممکنه دیگه انگیزه‌ای برای کار روی رابطه‌ش نداشته باشه. این اتفاق معمولاً به‌صورت تدریجی می‌افته. کم‌کم حوصله تلاش برای حل مشکلات کم می‌شه، نیاز به وقت‌گذرونی مشترک کمتر احساس می‌شه، و رابطه از نظر احساسی کمرنگ‌تر می‌شه. در نهایت، این بی‌تفاوتی می‌تونه باعث سرد شدن و حتی از هم پاشیدن رابطه بشه.

تاثیرات خودارضایی بر روابط زناشویی از دید علمی

خیلی از زوج‌ها ممکنه متوجه نشن که خودارضایی چه تأثیرات مخربی روی زندگی زناشویی‌شون می‌ذاره. در حالی که برخی تصور می‌کنن این رفتار کاملاً طبیعی و بی‌ضرره، تحقیقات علمی نشون داده که خودارضایی بیش از حد می‌تونه صمیمیت، میل جنسی و حتی کیفیت رابطه زناشویی رو تحت تأثیر قرار بده. این تأثیرات معمولاً به تدریج ظاهر می‌شن و ممکنه فرد متوجه نشه که چرا رابطه‌ش رو به سردی می‌ره. در ادامه، چند مورد از مهم‌ترین تأثیرات منفی خودارضایی بر روابط زناشویی رو بررسی می‌کنیم.

1. کاهش میل جنسی نسبت به همسر

یکی از اصلی‌ترین مشکلاتی که خودارضایی می‌تونه ایجاد کنه، کاهش میل جنسی نسبت به همسره. وقتی فرد به‌تنهایی و از طریق محرک‌های جایگزین مثل تخیلات یا محتوای مستهجن تحریک می‌شه، مغز به این الگو عادت می‌کنه. این یعنی به مرور زمان، تحریک شدن در حضور همسر سخت‌تر می‌شه. مطالعات نشون می‌ده که تماشای مداوم پورنوگرافی و خودارضایی بیش از حد، باعث کاهش حساسیت مغز به دوپامین می‌شه. این یعنی فرد برای تجربه همون سطح از لذت، به محرک‌های قوی‌تر نیاز داره و رابطه واقعی دیگه براش به اندازه قبل هیجان‌انگیز نخواهد بود.

2. کاهش کیفیت رابطه جنسی

رابطه جنسی در ازدواج چیزی فراتر از صرفاً ارضای فیزیکی بدنه؛ این رابطه بر پایه احساسات، صمیمیت و تعامل متقابل شکل می‌گیره. وقتی خودارضایی جایگزین این تعامل بشه، فرد ممکنه نسبت به همسرش بی‌تفاوت بشه یا نیاز به برقراری رابطه رو کمتر احساس کنه. علاوه بر این، روش‌های خودارضایی اغلب با فشار یا سرعتی انجام می‌شه که در رابطه واقعی امکان‌پذیر نیست، و این باعث می‌شه فرد در رابطه زناشویی دچار مشکلاتی مثل تأخیر در ارگاسم یا نارضایتی از کیفیت رابطه بشه.

3. ایجاد مشکلات در عملکرد جنسی

خودارضایی مداوم می‌تونه باعث ایجاد اختلالات عملکردی در مردان و زنان بشه. در مردان، این رفتار می‌تونه منجر به اختلال نعوظ یا انزال زودرس بشه، چون بدن به نوع خاصی از تحریک عادت می‌کنه که در رابطه زناشویی متفاوت از اونه. در زنان هم، خودارضایی بیش از حد می‌تونه باعث کاهش حساسیت دستگاه تناسلی بشه و رسیدن به ارگاسم در رابطه زناشویی سخت‌تر بشه. تحقیقات نشون داده که افرادی که زیاد خودارضایی می‌کنن، در مقایسه با کسانی که این رفتار رو کنترل شده انجام می‌دن، بیشتر دچار مشکلات عملکردی در رابطه‌شون هستن.

4. کاهش صمیمیت و ارتباط عاطفی بین زوجین

رابطه جنسی فقط یک نیاز فیزیکی نیست، بلکه راهی برای تقویت ارتباط عاطفی بین زوجین محسوب می‌شه. وقتی خودارضایی جای رابطه زناشویی رو بگیره، این صمیمیت به مرور کم‌رنگ می‌شه. اکسی‌توسین که به “هورمون عشق” معروفه، هنگام رابطه جنسی ترشح می‌شه و باعث ایجاد احساس نزدیکی و وابستگی بین زوجین می‌شه. اما در خودارضایی، این فرآیند به شکل ناقص اتفاق می‌افته و نمی‌تونه اون ارتباط عاطفی عمیق رو ایجاد کنه. در نتیجه، ممکنه فرد احساس کنه که به‌مرور از همسرش فاصله گرفته یا حتی علاقه‌ش کم شده.

5. افزایش انتظارات غیرواقع‌بینانه از رابطه زناشویی

خودارضایی، مخصوصاً وقتی با تماشای محتوای مستهجن همراه باشه، می‌تونه تصورات غیرواقعی درباره رابطه جنسی ایجاد کنه. در این محتواها، رابطه جنسی به شکلی کاملاً نمایشی و اغراق‌شده نشون داده می‌شه که در دنیای واقعی امکان‌پذیر نیست. وقتی فرد ذهنش به این نوع تصاویر و تجربیات عادت کنه، ممکنه از همسرش توقعاتی داشته باشه که غیرمنطقیه. این مسئله می‌تونه باعث نارضایتی جنسی، کاهش لذت از رابطه واقعی و حتی ایجاد تنش بین زوجین بشه.