تنها مقطع فصل که ورشتپن خودش را مقصر می‌داند

مکس ورشتپن اعتراف کرده که در جریان گرندپری اسپانیا ۲۰۲۵ عصبانی شده و همین عصبانیت منجر به برخورد او با جورج راسل از تیم مرسدس شده است؛ اتفاقی که خودش آن را تنها اشتباه جدی در فصل به‌طورکلی موفقش می‌داند.

🎥 مستند مکس ورشتپن

ورشتپن توضیح داد که لحظه‌ای از غلبه‌ی خشم باعث این اشتباه شد، و آن را تنها نقطه‌ی ضعف عملکردش در فصل می‌داند:

از فصلم راضی‌ام. تنها نکته‌ی انتقادی برای خودم، اتفاقی بود که در بارسلونا افتاد.

اون اتفاق، مشخصه که خوب نبود، ولی از اینجا اومد که واقعاً برام مهم بود. می‌تونستم بگم “ماشینم سریع نیست، ولش کن”، اما این‌طور نیستم.

ماجرا مربوط به ری‌استارت سیفتی‌کار در اواخر مسابقه است، جایی که ورشتپن مجبور شد تایر هارد بگذارد و در پیچ آخر اشتباه کرد، و همین باعث شد چارلز لکلرک از فراری از او سبقت بگیرد.

در مستقیمی بعدی، لکلرک در حین دفاع برخورد مختصری با او داشت، و بلافاصله جورج راسل هم از پیچ اول به او حمله کرد. ورشتپن از مسیر خارج شد و داورها دستور دادند جایگاه را پس بدهد.

او در سرازیری بین پیچ‌های ۴ و ۵ سرعتش را کم کرد تا راسل جلو برود، اما بلافاصله در پیچ ۵ از داخل حمله کرد و به پهلوی سمت چپ خودروی مرسدس برخورد کرد. در نهایت، او برای ایجاد تصادف مقصر شناخته شد و پنالتی۱۰ ثانیه‌ای گرفت، که باعث شد از رده‌ی پنجم در خط پایان به رده‌ی نهم سقوط کند.

مکس ورشتپن گفت:

تا حدی از این میاد که نمی‌تونم از خودم بپذیرم وقتی از ماشین پیاده می‌شم، همه‌چیزم رو نذاشتم وسط. از خودم عصبانی می‌شم.

نمی‌تونم با ۸۰٪ توان رانندگی کنم. باید وقتی از ماشین بیرون میام، بدونم هر کاری از دستم برمی‌اومده انجام دادم.

از اتفاقاتی که در ری‌استارت روی مستقیمی افتاد ناراحت بودم، بعد پیچ یک، و بعد وقتی پیام رادیویی گرفتم که باید جایگاهم رو پس بدم… اون لحظه همه‌چیز قرمز شد برام.

این خوب نبود، و ازش درس گرفتم. دیگه لحظاتی مثل اون تکرار نمی‌شن. ممکنه دوباره شرایط مشابهی پیش بیاد، ولی چیزی که یاد گرفتی همراهت می‌مونه.

از نظر عملکردی، خوشحالم. به‌ویژه در تعیین خط از خودم راضی‌ام، چون این بخش، اوایل دوران حرفه‌ام نقطه‌ی ضعفم بود.

این اعترافی کم‌سابقه از ورشتپن است، اما بازتابی از همان چیزی است که در آن روز در پیست اتفاق افتاد.

نکته‌ی جالب درباره‌ی ورشتپن این است که معمولاً یا از پاسخ دادن به پرسش‌های انتقادی طفره می‌رود یا با بی‌تفاوتی از کنارشان می‌گذرد، اما در خلوت، رفتار و عملکرد خودش را تحلیل می‌کند.

در بارسلونا، مشخص بود که از روند مسابقه و اشتباهات متوالی خشمگین شده بود. هرچند نگفت برخورد با راسل عمدی بوده یا صرفاً نتیجه‌ی عصبانیت و قضاوت اشتباه در لحظه، اما همین واکنش نشان می‌دهد ضعف اصلی و شاید تنها ضعف واقعی او چیست:

وقتی اوضاع به‌طرز غیرمنتظره‌ای علیه‌اش پیش می‌رود، گاهی کنترل احساساتش را از دست می‌دهد.

جزئیات بیشتر از ماجرای اسپانیا و رفتار ورشتپن

نمونه‌ی دیگری از واکنش احساسی مکس ورشتپن را می‌توان در گرندپری مجارستان ۲۰۲۴ دید؛ جایی که رانندگی تهاجمی‌اش سرانجام به برخورد با لوییس همیلتون منجر شد. چنین لحظاتی نادرند، اما همان نقطه‌ی ضعف کوچکی هستند در زره‌ی یکی از بزرگ‌ترین رانندگان تاریخ فرمول یک.

با این حال، ورشتپن به‌وضوح در حال پیشرفت در کنترل این لحظات است، و همین‌که خودش آزادانه درباره‌ی آن صحبت می‌کند، نشان می‌دهد که کاملاً به آن آگاه است. راننده‌ای با سطح توانایی او بدون خودانتقادی و رشد شخصی مداوم به چنین جایگاهی نمی‌رسد. این اعتراف صادقانه، نگاهی نادر به درون ذهن اوست؛ چیزی که در آخر هفته‌های مسابقه‌ای معمولاً دیده نمی‌شود.

هرچند ورشتپن در طول فصل ۲۰۲۵ چند آخر هفته‌ی دشوار دیگر هم داشته، از جمله در سیلورستون که باران روز مسابقه با تنظیم بال عقب کم‌داون‌فورس او سازگار نبود و در ری‌استارت چرخید و به مقام پنجم رسید، و در بوداپست که با سختی فراوان نهم شد اما او معتقد است در بیشتر مواقع توانسته حداکثر توانایی‌های ردبول RB21 را بیرون بکشد.

مکس ورشتپن در ادامه گفت:

همیشه باید نگاه کنی ببینی کجا چیزی روی میز گذاشتی و ازش استفاده نکردی.

آیا می‌تونستم باثبات‌تر یا بهتر باشم؟ با توجه به ماشینی که در اختیار داشتم، به‌طور میانگین پتانسیلش رو به حداکثر رسوندم. و این مثبته.

از بیرون، قضاوت درباره‌ی اینکه ماشین واقعاً چقدر رقابتیه، خیلی سخته.

به بیان دیگر، حتی در سالی که ماشین ردبول بی‌ثبات و گاهی غیرقابل پیش‌بینی بوده، ورشتپن توانسته عملکردی نزدیک به سقف توان آن ارائه دهد؛ چیزی که نشان می‌دهد ضعف‌هایش اندک و تحت کنترل‌اند، و آگاهی‌اش از آنها بخشی از همان چیزی است که او را به یکی از کامل‌ترین رانندگان نسل خود تبدیل کرده است.