پروانه مونارک: شگفتی مهاجرت و رنگ آمیزی سمی

تحقیق در مورد زندگی پروانه مونارک + ویژگی

مونارک ها پروانه های بزرگ و رنگارنگی هستند که به راحتی با رنگ های نارنجی، سیاه و سفید خود قابل تشخیص اند.

پروانه مونارک چیست؟

این پروانه های سلطنتی دارای بال های نارنجی روشن هستند که با رگه های سیاه پوشیده شده و حاشیه ای با رنگ سیاه همراه با نقطه های سفید دارند. مانند تمام حشرات دیگر، پروانه های مونارک دارای شش پا و سه قسمت اصلی بدن هستند: سر، قفسه سینه (سینه یا قسمت میانی) و شکم (انتهای دم). آنها همچنین دارای دو شاخک و یک اسکلت بیرونی می باشند. رنگ آمیزی درخشان این پروانه به شکارچیان می گوید: “من را نخورید، من سمی هستم.” این پروانه برای رشد خود از گیاه علف شیر یا استبرق که گیاهی سمی است تغذیه می کند و سم را برای محافظت از خود ، در بدن اش ذخیره می کند. حیواناتی که این پروانه را می خورند معمولا نمی میرند، ولی آنقدر احساس بیماری می کنند که در آینده از شکار آن دوری خواهند کرد.

شگفت انگیزترین موضوع در مورد پروانه های شهریار مهاجرت عظیمی است که هر ساله انجام می دهند. هر پاییز، با نزدیک شدن به هوای سرد، میلیون ها پروانه خانه خود را در کانادا و ایالات متحده ترک کرده و شروع به پرواز به سمت جنوب می کنند. آنها تا رسیدن به کالیفرنیای جنوبی یا مکزیک مرکزی، مسافتی نزدیک به 2500 مایل دارند. این مسافران هر سال به همان جنگل ها بازمی گردند و برخی حتی همان درختی را پیدا می کنند که اجدادشان روی آن فرود آمده اند. برخی تخمین ها می گویند سالانه بیش از یک میلیارد پروانه به کوه های مکزیک سفر می کند.

دانشمندان مطمئن نیستند که چگونه پروانه های مهاجر می توانند مسیر درست را پیدا کنند، زیرا طول عمر آن ها کوتاه است و هیچ کدام بیش از یک بار این سفر را انجام نمی دهند. در اواخر زمستان، پروانه های مونارک مکزیک و کالیفرنیا با هم جفت می شوند. سپس نرها می میرند، و ماده ها به سمت شمال می روند، تخم ها را در طول مسیر روی گیاهان علف شیر می گذارند و در نهایت خودشان می میرند. از این تخم های ریز و گرد، کرم های کوچک راه راه سبز و سفید بیرون می آیند که از برگ های علف شیر تغذیه می کنند. حدود دو هفته به طور مداوم غذا می خورند و با ریختن پوست رشد می کنند. سپس آماده تبدیل شدن به شفیره هستند.

همچنین بخوانید:

همستر: راهنمای کامل نگهداری، انواع و ویژگی ها

آشنایی با دنیای شگفت انگیز همسترها، از انواع ۱۹ گانه تا نحوه زندگی، تولید مثل و نگهداری از این جانوران جذاب به عنوان حیوان خانگی

برای تبدیل شدن به شفیره که به آن کریزالیس نیز می گویند، لارو پروانه خود را با ابریشم به برگ یا شاخه می چسباند، پوست خود را می ریزد و پوسته ای سخت تشکیل می دهد. این محفظه گلدانی شکل از سبز با نقاط طلایی براق شروع می شود و به آرامی سفید و سپس شفاف می گردد که پس از 9 تا 15 روز، یک پروانه ظاهر می شود. کل فرآیند انتقال تخم به پروانه دگردیسی نامیده می شود، حدود یک ماه طول می کشد.

ویژگی های پروانه مونارک

پروانه های مونارک بالغ دارای دو جفت بال نارنجی مایل به قرمز درخشان به طول 76 تا 100 میلی متر هستند. نرها دارای نقاط سیاه متمایز در امتداد رگه های بال خود هستند و کمی بزرگتر از ماده ها می باشند و در بال ماده ها رگ های ضخیم تری دیده می شود. هر پروانه بالغ تنها حدود چهار تا پنج هفته عمر می کند.