این اتاق از همان فضاهایی‌ست که زمان در آنها آرام‌تر حرکت می‌کند. نور گرم و طلاییِ لوستر کریستالی مثل یک فیلتر نوستالژیک روی صحنه افتاده و همه‌چیز را در هاله‌ای از آرامش پوشانده. مبلمان روشن، بوفه‌ی چوبی پر از قاب‌ها و یادگاری‌ها، ظرف‌هایی که هنوز روی میز جا مانده‌اند… همه با هم حال‌وهوای یک مهمانی خانوادگیِ صمیمی و قدیمی را زنده می‌کنند.
