کتاب «هنری میلر» نوشته جورج ویکس اثری پژوهشی و تحلیلی درباره زندگی، آثار و جهانبینی نویسنده آمریکایی هنری میلر است. این کتاب معمولاً در قالب یک مطالعه ادبی انتقادی نوشته شده و بخشی از مجموعه نویسندگان آمریکایی (مانند مجموعه Twayne) به شمار میآید؛ بنابراین ساختاری روشمند دارد و زندگی و آثار میلر را از دید یک محقق ادبی بررسی میکند، نه از دید یک زندگینامهنویس روایی.
ویکس در این کتاب ابتدا به شکلگیری شخصیت هنری میلر در بروکلین و تجربههای اولیه او در مشاغل مختلف و زندگی پرآشوبش میپردازد و نشان میدهد چگونه این تجربهها بعدها در نوشتههایش منعکس شد. سپس مهمترین آثار میلر از جمله مدار راسالسرطان، مدار راسالجدی، بهار سیاه و سفرنامهها و تاملاتش در بیگسِر بررسی میشود. نویسنده بر عناصر سبکی مهم میلر تاکید دارد: زبان سیال، ترکیب اتوبیوگرافی با تخیل، شور ضد سانسور، نگاه اگزیستانسیالیستی به آزادی فردی و نقد اخلاقیات بورژوایی.
ویکس تلاش میکند جایگاه میلر را در ادبیات مدرن مشخص کند؛ هم تاثیرپذیریاش از نویسندگان اروپایی و جریانهای آوانگارد را نشان میدهد و هم تاثیری را که او بر ادبیات پس از خود گذاشت. او همچنین بحث میکند که چگونه میلر با وجود جنجالها و سانسور گسترده، به یکی از چهرههای مهم ادبیات قرن بیستم تبدیل شد و آثارش بعدها نقش مهمی در گشایش فرهنگی و ادبی داشت.
ویکس در این کتاب ابتدا به شکلگیری شخصیت هنری میلر در بروکلین و تجربههای اولیه او در مشاغل مختلف و زندگی پرآشوبش میپردازد و نشان میدهد چگونه این تجربهها بعدها در نوشتههایش منعکس شد. سپس مهمترین آثار میلر از جمله مدار راسالسرطان، مدار راسالجدی، بهار سیاه و سفرنامهها و تاملاتش در بیگسِر بررسی میشود. نویسنده بر عناصر سبکی مهم میلر تاکید دارد: زبان سیال، ترکیب اتوبیوگرافی با تخیل، شور ضد سانسور، نگاه اگزیستانسیالیستی به آزادی فردی و نقد اخلاقیات بورژوایی.
ویکس تلاش میکند جایگاه میلر را در ادبیات مدرن مشخص کند؛ هم تاثیرپذیریاش از نویسندگان اروپایی و جریانهای آوانگارد را نشان میدهد و هم تاثیری را که او بر ادبیات پس از خود گذاشت. او همچنین بحث میکند که چگونه میلر با وجود جنجالها و سانسور گسترده، به یکی از چهرههای مهم ادبیات قرن بیستم تبدیل شد و آثارش بعدها نقش مهمی در گشایش فرهنگی و ادبی داشت.