به گزارش رکنا، شنبه گذشته (دوم خرداد) مردی با مراجعه به مرکز انتظامی از پلیس برای یافتن پسر ۱۱ ساله اش کمک خواست. او به عوامل انتظامی گفت: پسرم از دیروز (جمعه گذشته) که به منزل مادربزرگش در منطقه قاسم آباد رفته بود، دیگر به خانه بازنگشته و هیچ اطلاعی از او نداریم.
در پی اعلام این گزارش، بلافاصله پرونده گم شدن کودک مذکور به پلیس آگاهی مشهد ارسال شد و بدین ترتیب با دستور ویژه سرهنگ جواد بیگی (رئیس پلیس آگاهی) گروهی تخصصی از افسران اداره جنایی به پیگیری موضوع پرداختند.
تحلیل های کارشناسی که زیر نظر سرهنگ محمدباقر پهلوان (رئیس اداره جنایی) صورت گرفت، دو فرضیه آدم ربایی یا جنایت احتمالی را در کانون تحقیقات پلیسی قرار داد.
به همین دلیل گروه جنایی کارآگاهان به سرپرستی سرهنگ ولی نجفی (رئیس دایره قتل عمد آگاهی) وارد عمل شدند و با بازبینی دوربین های مداربسته و ترافیکی شهر به سرنخ هایی رسیدند که نشان می داد «سید ایلیا» (کودک ۱۱ ساله) به همراه پسر جوانی از یک مرکز بازی های رایانه ای بیرون آمده و به طرف میدان امام حسن (ع) حرکت کرده اند.
طولی نکشید که خط تلفن کودک مذکور ردیابی و مشخص شد سیگنال هایی از تلفن وی در جاده نیشابور به طرف سبزوار وجود دارد. بنابراین خیلی زود با هماهنگی های قضایی و انتظامی، مشخصات جوان حدود ۲۳ ساله در اختیار مراکز انتظامی سبزوار قرار گرفت و آن ها در یک عملیات غافلگیرانه، اتوبوس حامل جوان مذکور را در اطراف سبزوار متوقف کردند و جوان یاد شده را که «صادق-ک» نام دارد، درون اتوبوس به دام انداختند.
با توجه به حساسیت و اهمیت موضوع، این جوان در همان محل دستگیری و با هماهنگی کارآگاهان مشهد در حالی مورد بازجویی قرار گرفت که «سید ایلیا» همراه او نبود. به همین خاطر فرضیه جنایت قوت بیشتری گرفت و لحظاتی بعد «صادق-ک» اعتراف کرد: کودک ۱۱ ساله را فریب داده و او را با انگیزه تعرض به زمین های خالی اطراف بزرگراه امام علی (ع) کشانده و با ضربات سنگ مجروح کرده است.
عقربه های ساعت دقایق اولیه بامداد سوم خرداد را نشان می داد که کارآگاهان پلیس آگاهی مشهد با موجی از اضطراب و نگرانی به طرف محل اعلامی جوان ۲۳ ساله حرکت کردند و با استفاده از نور گوشی های تلفن و چراغ قوه به دنبال پیکر مجروح نوجوان گشتند. اما هر چه زمان می گذشت، اضطراب کارآگاهان نیز بیشتر می شد و سراسیمگی آنان برای جستجو در محیط های اطراف افزایش می یافت. آنان چندین بار دیگر به صورت تلفنی با متهمی که در حفاظت و مراقبت کارآگاهان سبزوار بود و به سوی مشهد در حرکت بودند، تماس گرفتند و او باز هم به همان محدوده قبلی اشاره می کرد و مدعی بود پیکر نیمه جان کودک را درون کال (رودخانه ای با دیوارهای سنگی) انداخته است.
بالاخره بعد از جستجوهای زیاد، آثاری از خون تازه در کنار چند قلوه سنگ پیدا شد. ولی کارآگاهان که احتمال می دادند شاید نوجوان مجروح خود را با همان زخم های خون آلود به داخل بوته های روییده در زمین های خاکی کشانده است، همچنان به تلاش های خود ادامه دادند و در نهایت با این احتمال که امدادگران اورژانس به یاری «سید ایلیا» آمده باشند، با مرکز امدادی تماس گرفتند. پاسخ نیروهای امدادی، نور امیدی را در دل های کارآگاهان به وجود آورد.
هوا رو به گرگ و میش می رفت که یکی از کارکنان مرکز فوریت های پزشکی به سرهنگ نجفی (سرپرست کارآگاهان جنایی) گفت: کودکی را با همین مشخصات و به صورت مجهول الهویه در پی تماس یکی از کارتن خواب های محلی در حالی به بیمارستان طالقانی انتقال داده اند که وضعیت وخیمی داشت. با این پاسخ امیدوارکننده، بی درنگ کارآگاهان با مرکز درمانی تماس گرفتند. ولی این جا پایان تلاش و تحقیقات پلیسی بود و جمله «متاسفانه کودک بر اثر عوارض ناشی از اصابت جسم سخت به ناحیه سر، جان خود را از دست داد» چون آب سردی بود که روح و روان کارآگاهان را خراشید و آنان را برای لحظاتی در شوک فرو برد.
در این شرایط بود که گروهی از کارآگاهان اداره جنایی آگاهی مشهد به سوی نیشابور حرکت کردند و متهم ۲۳ ساله را از کارآگاهان پلیس آگاهی سبزوار تحویل گرفتند. حالا خورشید انوار غمگین خود را بر فراز آسمان رها کرده بود که یکی از کارآگاهان ماجرای جنایت فجیع را به قاضی ویژه قتل عمد مشهد اطلاع داد. دقایقی بعد قاضی دکتر صادق صفری در حالی برای بررسی موضوع به محل وقوع جنایت عزیمت کرد که «صادق-ک» نیز تحت الحفظ کارآگاهان به حاشیه بزرگراه هدایت شد. او خیلی زود مقام قضایی و کارآگاهان را به نقطه ای از زمین های خالی بین پل شهید ستاری و بلوار دانشجو برد که لنگ کفش و برخی لوازم دیگر «سید ایلیا» در محل جنایت رها شده بود.
او در حضور قاضی دکتر صادق صفری به تشریح جنایت تکان دهنده خود پرداخت و راز قتل دانش آموز ۱۱ ساله را فاش کرد. این متهم ۲۳ ساله که مدعی بود تا کلاس هفتم تحصیل کرده است، به قاضی شعبه ۲۵۵ دادسرای عمومی و انقلاب مشهد گفت: آن روز برای بازی به گیم نت (مرکز بازی های رایانه ای) رفتم و آن کودک را دیدم که مشغول بازی بود. سپس با این ترفند که می خواهم ساندویچ بخرم، او را با خودم همراه کردم تا با هم به خیابان برویم. پیاده از چهارراه ورزش به راه افتادیم و از پل زیرگذر میدان امام حسن (ع) به آن سوی بزرگراه رفتیم. چون از قبل نقشه ای برای آزار به آن کودک کشیده بودم، او را به داخل زمین های خالی و پشت تپه ای کوچک کشاندم. ولی وقتی آن کودک متوجه دسیسه من شد، به طرز عجیبی شروع به مقاومت کرد. من هرچه او را می گرفتم، او فریاد می زد و تلاش می کرد تا از چنگ من بگریزد. مقاومت بی حد او مرا خیلی عصبانی کرد به طوری که او را روی زمین انداختم و بعد هم با سنگ، ضربات محکمی بر سرش کوبیدم که خون جاری شد. سپس پیکر او را روی زمین کشیدم و به داخل کال انداختم و خودم به هسته مرکزی شهر رفتم. از آن جا هم تصمیم گرفتم به سمنان بروم که در مسیر توسط پلیس دستگیر شدم.
متهم این پرونده جنایی که مدعی است سابقه بستری در بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد را دارد، بعد از اعتراف در صحنه وقوع جنایت، صبح روز گذشته به دادسرای عمومی و انقلاب منتقل شد و دوباره در حضور قاضی صفری زوایای دیگری از این جنایت تکان دهنده را فاش کرد. بررسی های بیشتر در این باره همچنان ادامه دارد.
سوالات متداول درباره این پرونده قضایی:
(حقوقی) ۱: با توجه به اعتراف متهم به قتل، آیا او به قصاص محکوم می شود؟ بله. بر اساس ماده ۲۰۶ قانون مجازات اسلامی، قتل عمد (که در این پرونده با توجه به استفاده از سنگ و کوبیدن مکرر بر سر کودک محقق شده است) مستوجب قصاص نفس است. متهم با علم به اینکه ضربات سنگ به سر کودک منجر به مرگ می شود، اقدام به این کار کرده است. اعتراف صریح متهم در حضور قاضی و بازسازی صحنه جنایت، از قوی ترین ادله اثبات جرم است. بنابراین دادگاه او را به قصاص محکوم خواهد کرد مگر اینکه اولیای دم (خانواده مقتول) با دریافت دیه یا بدون دریافت آن از قصاص گذشت کنند.
(کارشناسی) ۲: سابقه بستری متهم در بیمارستان روانپزشکی چه تأثیری در مسئولیت کیفری او دارد؟ از نظر کارشناسی پزشکی قانونی، صرف سابقه بستری در بیمارستان روانپزشکی به معنای جنون در زمان ارتکاب جرم نیست. قانون مجازات اسلامی (ماده ۱۴۹) می گوید: هرگاه مرتکب در زمان ارتکاب جرم دچار اختلال روانی بوده به نحوی که فاقد اراده یا قوه تمیز باشد، مجنون محسوب می شود و مسئولیت کیفری ندارد. اما در این پرونده، متهم به طور دقیق برنامه ریزی کرده (از قبل نقشه تعرض کشیده بود)، کودک را فریب داده (با ترفند ساندویچ)، مسیر حرکت را انتخاب کرده و پس از قتل برای فرار به سمنان حرکت کرده است. این رفتارها نشان دهنده هوشیاری و قصد قبلی است. پزشکی قانونی باید بررسی کند که آیا متهم در زمان قتل دچار اختلال روانی بوده یا خیر. به نظر می رسد او مجنون نبوده و فقط سابقه درمان داشته است.
(حقوقی) ۳: آیا متهم می تواند با ادعای اینکه قصد قتل نداشته و فقط می خواسته کودک را مجروح کند، از قصاص فرار کند؟ خیر. در حقوق کیفری ایران، اگر کسی عملی انجام دهد که نوعاً منجر به مرگ می شود (مانند کوبیدن سنگ به سر یک کودک ۱۱ ساله)، فرض بر این است که قصد قتل داشته است. این قاعده «عرفی بودن قصد» نام دارد. متهم نمی تواند بگوید فقط می خواستم مجروحش کنم. چون ضربات سنگ به سر در شرایط عادی به طور حتم منجر به مرگ می شود. بنابراین دادگاه این ادعا را نمی پذیرد و او را به اتهام قتل عمد محکوم می کند.
(کارشناسی) ۴: چرا کارآگاهان نتوانستند به موقع کودک را پیدا کنند و نقش کارتن خواب در نجات چیست؟ از نظر کارشناسی پلیس آگاهی، چند عامل باعث تأخیر در یافتن کودک شد:
۱. متهم پیکر مجروح را درون «کال» (آبراهه سنگی) انداخته بود که دید را مخفی می کرد.
۲. منطقه مورد نظر زمین های خالی و وسیعی بود و تاریکی شب کار جستجو را دشوار کرده بود.
۳. متهم در اعترافات اولیه مکان دقیق را به درستی مشخص نکرده بود.
در مورد کارتن خواب، او احتمالاً در حین گشت زنی یا جمع آوری وسایل، کودک مجروح را دیده و با اورژانس تماس گرفته است. اگر این تماس گرفته نمی شد، کودک بدون کمک پزشکی در همان محل جان می باخت و شاید جسد دیرتر کشف می شد. این کارتن خواب نقش یک «شاهد عینی» یا «نجات دهنده» را ایفا کرده است.
(حقوقی) ۵: آیا خانواده مقتول می توانند از مرکز بازی های رایانه ای (گیم نت) نیز شکایت کنند؟ بله. اگر ثابت شود که مرکز بازی های رایانه ای (گیم نت) در نظارت بر خروج کودک از مرکز کوتاهی کرده است (مثلاً کودکی در سن ۱۱ سالگی بدون اطلاع والدین از مرکز خارج می شود و مسئولان توجه نمی کنند)، می توان از آن ها به اتهام «عدم نظارت» یا «تسهیل وقوع جرم» شکایت کرد. هرچند مسئولیت اصلی متوجه قاتل است، اما گیم نت ها موظف به رعایت قوانین مربوط به سن و حضور کودکان هستند. خانواده مقتول می توانند در دادگاه حقوقی از آن ها درخواست دیه و خسارت معنوی کنند. این موضوع در حال حاضر در دست بررسی است.
