15:T8ab,

دکترین دریایی پنتاگون بر یک پایه بنا شده است: «افسانه نفوذناپذیری سامانه دفاعی ایجیس». آمریکایی‌ها معتقدند رادارهای SPY-6 و موشک‌های استاندارد3(SM-3) یک گنبد آهنین روی آب ساخته‌اند که هر موشک و پرتابه‌ای را رهگیری می‌کند.

اما باید در نظر داشت که در جنگ مدرن فیزیک با کسی شوخی ندارد. سامانه پدافندی آمریکا به شکل پیش‌بینانه‌ای کار می‌کند، یعنی محاسبه قوس حرکت هدف، اما این فرمول در برابر نسل جدید موشک‌های هایپرسونیک ایران کارکردی ندارد. وقتی موشکی با سرعت 13ماخ وارد فاز مانوور می‌شود و مسیرش را در کسری از ثانیه تغییر می‌دهد ابرکامپیوتر ناوهای آمریکایی دچار فلج محاسباتی می‌شود. ضمن اینکه قلاف پلاسمایی موشک‌های ایرانی مانع رهگیری از سوی رادار می‌شود.

اما کابوس اصلی برای آمریکایی‌ها اینجا نیست. باید گفت، هر سامانه دفاعی در ناوها، خشاب محدودی دارد، در این حالت اگر 100 پرتابه ارزان قیمت به سمت ناوهای آمریکایی‌ شلیک شوند و اگر 90درصد آنان رهگیری شوند، سرریز پردازش رادار مانع از رهگیری سایر پرتابه‌هاست، و این یعنی یک پرتابه 20هزار دلاری سیبلی به وسعت یک ناو دارد که 10میلیارد دلار ارزش دارد! این جنگی است که آمریکا قبل از شلیک گلوله باخته‌ است.

17:T8ab,