رضا جعفری
عصرخبر

جشنواره ملی فیلم فجر امسال در شرایطی برگزار می‌شود که سایه تهدید جنگ بر منطقه سنگینی می‌کند؛ فضایی ملتهب که می‌توانست هر رویداد فرهنگی را به تعویق بیندازد…

از سوی دیگر حوادث تلخ دی‌ماه برخی فعالان مجازی را به قهر یا غصه از بزرگترین رویداد فرهنگی کشور دور کرده و ربات‌ها، کنشگران خارج‌نشین و زامبی‌های فجازی را جسور کرده تا با موشک‌باران سینماگران، منتقدان، خبرنگاران و مهمتر از همه «مردم ایران» سالن‌های سینما را خالی کنند؛ حالا یا به بهانه حمله ترامپ، یا با افشاگری نام و نشان حاضران در جشنواره یا حتی با تهدید هنرمندان و بازیگران…

جشنواره در چنین شرایط جنگی و ناپایداری، آغاز شده و در جریان است چرا که سینما همیشه زنده‌ست چون راوی قصه‌های مردم است!

اصلا سینما همیشه سمت درست تاریخ است؛ سمت مردم!

حالا بهتر می‌شود این «جشنواره جنگی و جنگ زده» را به تماشا نشست در سرمای بهمن ۴۰۴… چه آن‌ها که با تمام توان کنار جشنواره ماندند و تولیداتشان را روی پرده آوردند، چه آنان که به دلایل شخصی، حرفه‌ای یا اعتراضی ترجیح دادند حضور نداشته باشند، و حتی منتقدان و خبرنگارانی که با صدای بلند نسبت به وضعیت موجود اعتراض دارند—همه بخشی از یک پیکره‌اند: ایران.

و این واقعیت جنگ است؛ برخی به شمال می‌روند، برخی در پناهگاه جا می‌گیرند و برخی هم روی پشت‌بام می‌ایستند و جنگ را با چشم خود دنبال می‌کنند…برخی هم «زندگی» می‌گذرانند زیر باران موشک و غرش انفجار و صفیر گلوله… با ترس، دلهره، غم جان‌های از دست رفته و خون‌های ریخته شده!

جشنواره فیلم فجر فقط یک رویداد سینمایی نیست؛ نمادی است از تداوم، از زیستن، از امید.

اختلاف دیدگاه طبیعی است. اعتراض حق است. غیبت هم انتخابی محترم. اما «ایران» خانه مشترک همه ماست.

و سینما یک پل است برای گفتگو و روزانه‌ای برای فردای بهتر، نه دیوار و بن‌بست و شکست.

مشاهده دنیای فیلم های روز دنیا

ببینید!