به گزارش بهداشت نیوز به نقل از theguardian، مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد خواندن، نوشتن و یادگیری زبان‌های جدید می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را تا حدود ۴۰ درصد کاهش دهد؛ یافته‌ای که نشان می‌دهد میلیون‌ها نفر ممکن است بتوانند ابتلا به این بیماری را پیشگیری کرده یا دست‌کم آن را به تعویق بیندازند.

زوال عقل یکی از بزرگ‌ترین تهدیدهای سلامت در جهان محسوب می‌شود. پیش‌بینی می‌شود شمار مبتلایان در جهان تا سال ۲۰۵۰ به بیش از سه برابر افزایش یابد و به بیش از ۱۵۰ میلیون نفر برسد؛ موضوعی که فشار زیادی بر سیستم‌های سلامت و مراقبت اجتماعی در سراسر جهان وارد خواهد کرد.

پژوهشگران آمریکایی دریافتند افرادی که در طول زندگی خود به فعالیت‌های ذهنی تحریک‌کننده مانند مطالعه، نوشتن یا یادگیری زبان جدید مشغول بوده‌اند، کمتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر (شایع‌ترین نوع زوال عقل) قرار می‌گیرند و روند افت توانایی‌های شناختی در آن‌ها کندتر است.

تأثیر محیط‌های فکری بر سلامت مغز
آندریا زَمیت، نویسنده اصلی مطالعه از مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو، می‌گوید سلامت شناختی در سال‌های پایانی زندگی «به‌طور جدی تحت تأثیر قرار گرفتن مداوم در محیط‌های ذهنی و آموزشی غنی» است.

او افزود:«یافته‌های ما امیدبخش است و نشان می‌دهد مشارکت مستمر در فعالیت‌های فکری در طول زندگی می‌تواند بر عملکرد مغز تأثیر بگذارد. سرمایه‌گذاری عمومی برای گسترش دسترسی به محیط‌های آموزشی غنی، مانند کتابخانه‌ها و برنامه‌های آموزشی کودکان که عشق به یادگیری را در طول زندگی تقویت می‌کند، ممکن است به کاهش شیوع زوال عقل کمک کند.»

جزئیات مطالعه
در این تحقیق، وضعیت ۱,۹۳۹ نفر با میانگین سنی ۸۰ سال که در ابتدای مطالعه دچار زوال عقل نبودند، بررسی شد. این افراد به‌طور متوسط هشت سال تحت پیگیری قرار گرفتند.

شرکت‌کنندگان درباره میزان فعالیت‌های ذهنی و امکانات آموزشی در سه دوره زندگی اطلاعات ارائه کردند:

دوران کودکی و نوجوانی (قبل از ۱۸ سالگی):

خوانده شدن کتاب برای کودک

میزان مطالعه کتاب

دسترسی به روزنامه و اطلس در خانه

یادگیری زبان خارجی برای بیش از پنج سال

دوره میانسالی:

سطح درآمد در حدود ۴۰ سالگی

وجود منابع آموزشی در خانه مانند مجلات، فرهنگ لغت و کارت عضویت کتابخانه

میزان مراجعه به موزه‌ها و کتابخانه‌ها

دوره سالمندی (از حدود ۸۰ سالگی):

میزان مطالعه، نوشتن و بازی‌های فکری

وضعیت درآمد بازنشستگی و منابع مالی

نتایج اصلی
در طول مطالعه:

۵۵۱ نفر به بیماری آلزایمر مبتلا شدند.

۷۱۹ نفر دچار اختلال شناختی خفیف (MCI) شدند.

پژوهشگران افراد با بالاترین میزان فعالیت ذهنی (۱۰٪ بالای گروه) را با کمترین میزان فعالیت ذهنی (۱۰٪ پایین گروه) مقایسه کردند.

نتایج نشان داد:

در گروه با فعالیت ذهنی بالا، ۲۱٪ دچار آلزایمر شدند.

در گروه با فعالیت ذهنی پایین، این رقم ۳۴٪ بود.

پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنسیت و سطح تحصیلات:

خطر ابتلا به آلزایمر در افراد با فعالیت ذهنی بالا ۳۸٪ کمتر بود.

خطر ابتلا به اختلال شناختی خفیف ۳۶٪ کمتر بود.

همچنین:

افراد با فعالیت ذهنی بالا به‌طور متوسط در سن ۹۴ سالگی دچار آلزایمر شدند.

این سن در افراد با فعالیت ذهنی پایین ۸۸ سال بود؛ یعنی بیش از پنج سال تأخیر.

برای اختلال شناختی خفیف نیز:

سن متوسط ابتلا در افراد فعال ذهنی: ۸۵ سال

در افراد کم‌فعال: ۷۸ سال
یعنی حدود هفت سال تأخیر.

بررسی مغز برخی شرکت‌کنندگان پس از مرگ نیز نشان داد کسانی که در طول زندگی فعالیت ذهنی بیشتری داشتند، پیش از مرگ حافظه و توانایی فکری بهتری داشته و افت شناختی کندتری را تجربه کرده بودند.

محدودیت‌های پژوهش
یکی از محدودیت‌ها این بود که شرکت‌کنندگان تجربیات دوران کودکی و میانسالی خود را در سنین بالا گزارش کردند و ممکن است برخی جزئیات را دقیق به خاطر نیاورده باشند. همچنین این مطالعه تنها ارتباط میان فعالیت ذهنی و کاهش خطر زوال عقل را نشان می‌دهد و ثابت نمی‌کند که یادگیری مادام‌العمر مستقیماً باعث پیشگیری از بیماری می‌شود.

نظر کارشناسان مستقل
دکتر ایزولد ردفورد از مؤسسه Alzheimer’s Research UK که در این پژوهش مشارکت نداشت، گفت این نتایج نشان می‌دهد زوال عقل لزوماً بخش اجتناب‌ناپذیر پیری نیست.

او افزود:«این تحقیق جدید نشان می‌دهد فعال نگه داشتن ذهن در طول زندگی می‌تواند خطر آلزایمر را تقریباً ۴۰ درصد کاهش دهد و این یافته با دانسته‌های قبلی ما درباره راه‌های کاهش خطر زوال عقل همخوانی دارد.»

منبع: سلامت نیوز