کنفرانس امنیتی مونیخ با حضور بیش از ۱۰۰۰ شرکت‌کننده از ۱۱۵ کشور جهان از جمله حدود ۶۰ تن از روسای کشورها و دولت‌ها از امروز در هتل بایریشرهوف مونیخ آغاز به کار کرد.

این نشست سه‌روزه در شرایطی برگزار می‌شود که به گفته برگزارکنندگان، جهان با «وضعیت اضطراری استثنایی» ناشی از بحران‌های متعدد، تنش‌های فزاینده ژئوپلتیکی و تغییرات عمیق سیستماتیک مواجه است.

«فریدریش مرتس»، صدراعظم آلمان، در مراسم افتتاحیه این کنفرانس سخنرانی کرده و پس از آن سخنرانان متعددی به ایراد سخنرانی خواهند پرداخت. محور اصلی گفت‌وگوها در این کنفرانس شامل آینده نظم بین‌المللی و ائتلاف‌های فراآتلانتیک، تلاش‌های اروپا برای تقویت ساختار دفاعی و امنیتی خود، حمایت از اوکراین، بازسازی غزه و تنش‌های مرتبط با ایران است.

همچنین موضوعاتی نظیر تغییرات اقلیمی، امنیت انرژی، خطرات هسته‌ای، هوش مصنوعی و تسلیحاتی‌شدن روزافزون تجارت و فناوری در دستور کار این نشست قرار دارد.

از جمله سران کشورها که در این کنفرانس حضور دارند می‌توان به «ولودیمیر زلنسکی»، رئیس‌جمهور اوکراین اشاره کرد. بیش از دو سوم رهبران اروپایی نیز حضور خود را تأیید کرده‌اند.

آمریکا با «بزرگترین هیئت تاریخ خود» شامل بیش از یک چهارم اعضای سنای این کشور به رهبری «مارکو روبیو»، وزیر امور خارجه، در این رویداد شرکت کرده است.

علاوه بر این، بیش از ۵۰ رهبر سازمان‌های بین‌المللی از جمله روسای اتحادیه اروپا، ناتو، اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه‌آن)، سازمان امنیت و همکاری اروپا، بانک جهانی، سازمان تجارت جهانی و بسیاری از نهادهای سازمان ملل متحد نیز در این کنفرانس حضور دارند.

در آستانه برگزاری این نشست، گزارش سالانه امنیتی مونیخ منتشر شد که با هشدار درباره ورود جهان به «دوره‌ای از سیاست‌های مخرب» تأکید کرد که «نظم بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم به رهبری آمریکا اکنون در حال نابودی است».

این گزارش با انتقاد از سیاست‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا که از آنها به عنوان «سیاست‌های بولدوزری» یاد کرده، نوشت: «این رویکرد نه تنها نظم بین‌المللی را تخریب می‌کند، بلکه راه را برای جهانی هموار می‌سازد که در آن ثروتمندان، قدرتمندان و هژمون‌های منطقه‌ای تعیین‌کننده هستند.»

به باور نویسندگان این گزارش، دستور کار تخریبی واشنگتن، از جمله بی‌توجهی به قوانین بین‌المللی و تلاش برای برچیدن قواعد و نهادهای موجود، تأثیری عمیق بر بحران‌ها و مناقشات سراسر جهان خواهد داشت.