عصرایران- همه مخترعها لزوماً از نتیجه کارشان رضایت کامل ندارند؛ گاهی پیامدهای اختراعشان فراتر از انتظار میرود و باعث تردید یا حتی پشیمانی میشود. از ابزارهای قدرتمند و ویرانگر تا فناوریهای ساده اینترنتی، تاریخ پر است از نمونههایی که نتیجه نهایی با هدف اولیه فاصله داشته است.
آلفرد نوبل؛ از دینامیت تا جایزه صلح
دینامیت را برای معدنکاری ساخت، اما وقتی دید در جنگها برای کشتار استفاده میشود، شوکه شد.
نقطه جالب ماجرا وقتی بود که یک روزنامه به اشتباه او را «فرشته مرگ» معرفی کرد؛ همین باعث شد کل ثروتش را وقف جایزه نوبل کند تا تصویرش به صلح گره بخورد.
اوپنهایمر و انیشتین؛ پشیمانی از بمب اتم
اوپنهایمر بعد از انفجارهای ژاپن دچار عذاب وجدان شد و نسبت به پیامدهای انسانی بمب هشدار داد.
انیشتین هم بعدها گفت اگر میدانست آلمانها به بمب نمیرسند، نامه مهمی را که آغازگر پروژه هستهای بود هرگز امضا نمیکرد.
کلاشنیکف؛ اسلحهای که از کنترل خارج شد
AK-47 را برای دفاع از کشورش ساخت، اما دید به یکی از مرگبارترین سلاحهای تاریخ تبدیل شده است.
در نامهای حتی از خودش پرسید: «آیا من مسئول این همه مرگ هستم؟» (حتی وقتی دشمنان را هدف قرار داده باشد)
تیم برنرز-لی؛ پشیمانی از دو خط اضافه
خالق وب از ایده اصلیاش راضی است، اما از استفاده غیرضروری از // در آدرسهای اینترنتی متنفر است؛ چیزی که فقط پیچیدگی اضافه ایجاد کرده است.
اتان زوکرمن؛ پدر پاپآپهای مزاحم
او کدی را ایجاد کرد که باعث باز شدن پنجرههای تبلیغاتی شد. بعدها خودش این اختراع را «گناه اصلی اینترنت» نامید و بابت آن عذرخواهی کرد.
دونگ نگوین؛ حذف فلپی برد از ترس خودش
بازی Flappy Bird به شدت اعتیادآور شد و زندگی خیلیها را تحت تأثیر قرار داد.
سازندهاش در اوج محبوبیت، بازی را حذف کرد چون فشار و واکنش کاربران را غیرقابل تحمل میدانست.
اسکات فالمن؛ از :-) تا ایموجیهای امروزی
او شکلک ساده :-) را برای شوخی در متن ساخت.
اما بعدها از این ناراحت شد که به ایموجیهای پیچیده تبدیل شد و به نظرش باعث کاهش عمق نوشتار و ارتباط انسانی شده است.
