در کنار این ساختار خطی، مزارع بزرگ و مستطیلی با مقیاس وسیعتر قرار دارند که منطق تولیدی متفاوتی را دنبال میکنند. این اراضی که بر اساس شبکهای منظم و کارآمد طراحی شدهاند، در تقابل با قطعات طولی و باریک روستایی قرار دارند. همزیستی این دو سیستم، چشماندازی «هیبریدی» ایجاد کرده است؛ جایی که پیوستگی خطی روستاها با ورود به حریم مزارع برنامهریزیشده و گسترده، با گسست و تفاوت ساختاری روبرو میشود.
