بعضی بازیکنان برای دیده شدن به آمار پرزرقوبرق نیاز ندارند. کافی است مسیر حملات استقلال در دو هفته ابتدایی دنبال شود تا رد پای اسماعیل قلیزاده بارها در نقاط حساس زمین دیده شود.
او در مسابقه نخست پاس گل باز شدن دروازه مس شهربابک را برای سعید سحرخیزان فراهم کرد. قلیزاده در وقتهای تلفشده همان بازی نیز روی پاس صالح حردانی گل چهارم را با ضربهای آرام و دقیق به ثمر رساند.
نمایش او در قائمشهر از همان دقایق ابتدایی آغاز شد. قلیزاده روی پاس علیرضا کوشکی چرخید و شوت زد، اما علیرضا جعفرپور ضربهاش را گرفت. در نیمه دوم نیز پاس کاتبک حردانی به او رسید که شوتش از بالای دروازه عبور کرد.
خطرناکترین حرکتش پیش از گل در دقیقه ۷۶ شکل گرفت. قلیزاده روی کرنر زمینی آسانی از پشت محوطه شوت زد و توپ با فاصله کمی به بیرون رفت. شش دقیقه بعد همان حرکت تکرار شد و این بار ضربه او پس از دفع ناقص مدافع نساجی مقابل آزادی قرار گرفت.
قلیزاده در آمار رسمی بازی دوم پاس گل نگرفت، اما بدون شوت او موقعیت گل ساخته نمیشد. در نتیجه این بازیکن در مسیر شکلگیری سه گل از پنج گل ابتدایی استقلال حضور داشته است.
قرار گرفتن او کمی جلوتر از امیرمحمد رزاقینیا در میانه زمین، آزادی لازم برای اضافه شدن به حمله را فراهم کرده است. قلیزاده هم میتواند پاس نهایی بدهد، هم از پشت محوطه شوت بزند و هم در نقش تمامکننده ظاهر شود.
استقلال در نقلوانتقالات نامهای پرآوازهای به ترکیبش اضافه کرده، اما یکی از پربازدهترین چهرههای دو هفته اول، بازیکن جوانی بوده که با آرامش و بیسروصدا جای خود را در قلب ترکیب اصلی باز کرده است.