«جوزی» شیر مادهای در پارک ملی فیلهای آدو در آفریقای جنوبی بود که بهتدریج بینایی خود را از دست داد، اما این مشکل مانع ادامه زندگی و ایفای نقش او بهعنوان شکارچی، عضو گله و مادر نشد.
جوزی در اوت ۲۰۰۸ به دنیا آمد و در سالهای نخست زندگی از بینایی طبیعی برخوردار بود. پیت لیلند، عکاس حیاتوحش که سالها او را زیر نظر داشت، میگوید نخستین بار در سال ۲۰۰۹ او را دیده و در آن زمان هیچ مشکلی در بینایی جوزی مشاهده نمیشد.
مادر جوزی در سال ۲۰۱۴ بر اثر گزش احتمالی مار جان خود را از دست داد و جوزی پس از آن به مراقبت از تولههای مادرش ادامه داد. مدتی تصور میشد این تولهها طعمه کفتارها شدهاند، اما در ژانویه ۲۰۱۵ زنده پیدا شدند و به سلامت بازگشتند.
جوزی در اواخر سال ۲۰۱۴ نخستین زایمان خود را تجربه کرد و سه توله به دنیا آورد. او بعدها در سال ۲۰۱۷ نیز صاحب سه توله نر شد.
از حدود سال ۲۰۱۶ نشانههای کاهش بینایی جوزی آشکار شد. او در نزدیکی خودروها رفتار متفاوتی داشت و گاهی با بوتهها یا حتی خودروهای پارکشده برخورد میکرد. جوزی برای جبران کاهش بینایی، شیوه خاصی برای راه رفتن پیدا کرده بود و پنجههایش را به شکل قوسی در مقابل خود حرکت میداد تا موانع را احساس کند.
با وجود وخامت تدریجی وضعیت بینایی، جوزی همچنان شکارچی موفقی باقی ماند. به گفته لیلند، او بهویژه در شب در بیرون کشیدن گرازهای وحشی از لانههایشان مهارت پیدا کرده بود و تا حد زیادی مستقل زندگی میکرد.
در اوایل سال ۲۰۲۰، آبمروارید در چشم راست جوزی ظاهر شد و بهتدریج شدیدتر شد. تا ژوئیه ۲۰۲۴، بینایی چشم دیگر او نیز بهشدت کاهش یافته بود و جوزی برای حرکت در محیط و شکار، بیش از گذشته به حسهای دیگر خود متکی میشد.
جوزی تا زمان مرگش در سال ۲۰۲۵ تقریباً همیشه در کنار دو دخترش، دیده میشد.
پیت لیلند درباره جوزی میگوید: جوزی واقعاً یک مبارز بود؛ او با موفقیت دو نسل توله را بزرگ کرد و تا ۱۷ سالگی، یعنی سن بالایی برای یک شیر، زندگی کرد.