در دسترس قرار گرفتن تازهترین فیلم اصغر فرهادی، «داستانهای موازی» (Parallel Tales)، فرصت خوبیست تا نگاهی دوباره به جهان سینمایی این فیلمساز داشته باشیم.
فرهادی طی دو دهه اخیر با آثاری که ساخته، بیش از هر چیز با مفهوم قضاوت، پیچیدگی روابط انسانی و موقعیتهای اخلاقی دشوار شناخته میشود؛ سینمایی که تماشاگر را درگیر انتخابها و برداشتهای متفاوت از حقیقت میکند.
اما «داستانهای موازی» به نظر میرسد مسیر متفاوتی را نسبت به بسیاری از آثار پیشین او دنبال میکند. یکی از مهمترین نقدهایی که به فیلم ۱۴۰ دقیقهای فرهادی وارد شده، ریتم طولانی و کشدار آن است؛ عاملی که شاید ارتباط مخاطب عمومی با فیلم را دشوارتر کرده باشد.
از سوی دیگر، شخصیتها آنطور که انتظار میرود فرصت پرداخت پیدا نمیکنند و حضور چند چهره شناختهشده نیز نتوانسته تأثیر چشمگیری بر انسجام و جذابیت نهایی اثر بگذارد. در این ویدیو، نقاط قوت و ضعف تازهترین تجربه سینمایی اصغر فرهادی را مرور میکند.