یک روزنامه لبنانی در گزارشی با اشاره به هزینههای سنگین جنگ و تداوم ناامنی در تنگه هرمز اعلام کرد که تهران و واشنگتن، با وجود ادامه تهدیدها و تحریمها، بیش از گذشته در حال آزمودن مسیرهای سیاسی برای خروج از بحران هستند؛ بحرانی که پیامدهای آن با اثرگذاری مستقیم بر بازار جهانی انرژی، دامنه گستردهتری از کشورها و بازیگران اقتصادی را درگیر کرده و کاهش تنش را به مسئلهای با اهمیت بینالمللی تبدیل کرده است.
به نقل از الاخبار، یکی از مهمترین تحولات دیپلماتیک اخیر، درخواست مستقیم ایران از چین برای ایفای نقشی فعالتر در میانجیگری میان تهران و واشنگتن بوده است. منابع دیپلماتیک به این روزنامه مدعی شدهاند که در جریان سفر اخیر عباس عراقچی به پکن، تهران از مقامهای چینی خواسته است نقش پررنگتری در روند میانجیگری با آمریکا ایفا کنند؛ درخواستی که با استقبال پکن مواجه شده است.
در همین حال، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، نیز از نقش و مشارکت جدی چین در گفتوگوهای مرتبط خبر داده است. این تحرک دیپلماتیک در شرایطی شکل گرفته که تلاشهای موازی قطر و پاکستان برای کاهش تنش ادامه دارد و واشنگتن نیز از آمادگی خود برای دستیابی به توافق سخن گفته است.
تداوم تنش در تنگه هرمز
با وجود این تحرکات دیپلماتیک، تحولات میدانی در تنگه هرمز همچنان ادامه دارد و نشانهای از کاهش کامل تنش دیده نمیشود.
این روزنامه لبنانی با اشاره به تحولات اخیر نوشت که سپاه از سرنگونی یک فروند پهپاد اسرائیلی از نوع «اوربیتر» و یک پهپاد آمریکایی «MQ-1» و همچنین هدف قرار گرفتن چند نفتکش خبر داده است. در سوی مقابل نیز واشنگتن از احتمال تشدید تحریمهای هوایی سخن گفته است.
به این ترتیب، همزمان با تلاشهای دیپلماتیک برای یافتن راهی جهت پایان دادن به بحران، فشارهای اقتصادی و تحرکات نظامی همچنان ادامه دارد؛ وضعیتی که مسیر مذاکرات را پیچیدهتر میکند.
نفت در انتظار نتیجه مذاکرات
به نوشته این روزنامه، امید به گشایش سیاسی در هفتههای اخیر بر بازار انرژی نیز اثر گذاشته و قیمت نفت برنت را به زیر ۱۰۰ دلار بازگردانده است. با این حال، چشمانداز تحولات آینده همچنان به نتیجه تلاشهای دیپلماتیک و وضعیت میدانی در منطقه وابسته است.
این رسانه در جمعبندی گزارش خود، وضعیت کنونی را میان دو مسیر متفاوت توصیف میکند: نخست، حرکت تهران و واشنگتن به سمت اقدامات متقابل برای کاهش تنش، با نقشآفرینی پررنگتر چین و سایر میانجیها؛ و دوم، استفاده از مذاکرات بهعنوان ابزاری برای مدیریت بحران، در حالی که موازنه نظامی و اقتصادی همچنان تعیینکننده رفتار دو طرف باشد.
در چنین شرایطی، نقش چین در میانجیگری میان ایران و آمریکا میتواند یکی از محورهای مهم تحولات دیپلماتیک پیشرو باشد؛ بهویژه آنکه همزمان با ادامه فشارهای اقتصادی و تحولات نظامی، هزینههای ناشی از اختلال در مسیرهای انرژی، تنها به دو طرف مناقشه محدود نمانده است.