به گزارش خبرنگار اجتماعی ، وقتی قیمت خدمات هتل و رستوران در یک سال ۱۰۸.۱ درصد بالا می‌رود، دیگر نمی‌توان از آن به‌عنوان یک افزایش قیمت معمولی عبور کرد؛ این عدد تصویری از کوچک‌تر شدن سفره و سبک زندگی مردم است.
یعنی اگر یک سال قبل برای یک خدمت هتل یا رستوران یک میلیون تومان پرداخت می‌شد، امروز همان خدمت به‌طور متوسط باید بیش از دو میلیون تومان هزینه داشته باشد.
مسئله فقط گران شدن یک وعده غذا یا یک شب اقامت نیست. مسئله این است که تفریح، سفر، رستوران رفتن و حتی یک شب اقامت در هتل، آرام‌آرام از زندگی بخش بزرگی از مردم حذف می‌شود.
وقتی درآمدها هم‌پای هزینه‌ها بالا نمی‌روند، تورم فقط عددی در جدول‌های اقتصادی نیست؛ از کیفیت زندگی مردم کم می‌کند. خانواده‌ای که هر ماه بخش بیشتری از درآمدش را صرف نیازهای ضروری می‌کند، طبیعی است که اول از سفر و رستوران و تفریح بزند.
تورم ۱۰۸ درصدی هتل و رستوران یعنی برای بخشی از جامعه، «زندگی کردن» هم دارد به یک هزینه غیرضروری تبدیل می‌شود.
و این شاید یکی از تلخ‌ترین نشانه‌های فشار اقتصادی باشد که مردم فقط قدرت خرید کالاهای ضروری را از دست نمی‌دهند؛ حق لذت بردن از زندگی هم برایشان گران می‌شود.
-
فیلم / نگاهی به بازسازی و چیدمان جدید خانه سردار آزمون با ایده های همسرش / از تختخواب سلطنتی خوشرنگ تا بوفه های شاهانه و تی وی روم محشر
