
بهترین کار این است که چند هفته پایانی شهریور را برای برگشتن به ریتم روزانه مدرسه اختصاص دهید. مثلا هر روز صبح به موقع کودک را بیدار کنید و لباسهایش را بپوشانید. صبحانه، ناهار، شام و میان وعده را در زمانهای مشخصی که به زمان مدرسه نزدیک است بخورید. همچنین مهم است که فرزندتان را صبحها عادت دهید که از خانه بیرون برود. بهانهاش را هم باید پیدا کنید، مثلا میتوانید چند هفته آخر فعالیتهایی ترتیب دهید و اگر اهل ورزش صبحگاهی هستید او را با خود ببرید. این کار بدون شک برای والدین شاغل سخت خواهد بود اما وقتی مدارس باز شود کارتان راحتتر میشود.
ساعت خواب را تنظیم کنید
از آنجا که ممکن است به دلیل نداشتن برنامه مشخص، وقت خواب کودک هم زمان مشخصی نداشته باشد، باید از چند هفته قبل کودک را وارد یک برنامه خواب منظم کنید طوری که ساعت 9 شب حتما به تختخواب برود و صبح ساعت مشخصی از خواب بیدار شود. میزان خواب معمول برای کودکان 7 ساله حدود 8 ساعت است.
با خرید لوازم مدرسه ذهن او را آماده کنید
یکی از راههای به هیجان آوردن فرزندتان برای روزهای مدرسه، خرید لوازم مدرسه اعم از کیف و کفش و لوازمالتحریر است. در هفتههای پایانی خرید وسایل مدرسه را آغاز کرده و وظایف دانشآموزی را تمرین کنید. مثلا آماده کردن کیف، پوشیدن روپوش و مقنعه، بستن کفش و یاد گرفتن آدرس و شماره تلفن. بهتر است از همین حالا جای مشخصی مثلا نزدیک دربرای قرار دادن آنچه صبحها باید با خود ببرد تعبیه کنید. به این ترتیب کمتر احتمال فراموش کردن لوازم ضروری وجود دارد.
عادت غذایی را از همین حالا در او ایجاد کنید
از همین ابتدا فرزندتان را به خوردن خوراکیهای سالم عادت دهید. دلیلی ندارد تمام خوراکیهای رنگارنگ سوپر را در کیف فرزندتان بگذارید.
او را مستقل بار بیاورید
از زمانی که فرزندتان پا به مدرسه میگذارد موظف است مسائل زیادی را خودش به تنهایی مدیریت کند. شما میتوانید با صحبت کردن او را برای این مسئله آماده کنید. به او مسئولیت بدهید. مثلا به او بگویید خودش برای تکالیفش برنامه بریزد، اینکه کی و چگونه تکالیف را انجام میدهد را به عهده خودش بگذارید. اگر فرزندتان کوچک است میتوانید کارهایی به او یاد دهید که اعتماد به نفسش را بالا ببرد به طور مثال گره زدن کفشها. اگر کودک شما بتواند نیازهای اساسی را بدون تکیه به بزرگسالان برآورده کند راحتتر به مدرسه میرود.
همه چیز را خوب تشریح کنید
به او بگویید همه بچهها به اندازه او میدانند و محیط مدرسه برای همه آنها مانند او خجالتآور و پراسترس است. اگر چند تا از بچهها از قبل هم را میشناسند، دلیلی ندارد احساس غربت کند. خودش به همکلاسیها سلام کند، اسمشان را بپرسد، در مورد علایق مشترک و... بپرسد و بگوید.
به او یاد بدهید که اگر یکی از همکلاسیها او را انکار کرد، ناراحت نشود. محیط کلاس برای گوش سپردن به معلم و تعاملات هنگام یادگیری است. دوستیها برای زنگ تفریح است که آن موقع هم اگر شاگرد خوب، زرنگ و پرتوانی باشد، همه دوست دارند بیایند با او دوست شوند. از مدرسه، مدیر، ناظم، معلم، همشاگردیها، درسها، گچ، تخته، خاطرات خودتان، زنگ تفریح و... مفصل تعریف کنید. از آینده آنهایی که درس خواندهاند و موفق شدهاند با آب و تاب تعریف کرده و اشتیاق رفتن به مدرسه را درکوچولویتان شعلهور کنید.
روزهای اول همراه او باشید
اولینها همیشه علاوه بر هیجان با نگرانی و شاید ترس هم همراه باشند. این در مورد اولین روز ورود به مدرسه هم صادق است، بنابراین همراهی کردن کودک در روزهای اول بسیار اهمیت دارد. حتی اگر از سرویس مدرسه استفاده میکند، روزهای اول بهتر است خودتان فرزندتان را در رفتن و برگشتن از مدرسه همراهی کنید. برای این کار شاید مجبور باشید ساعت کاریتان را طوری تنظیم کنید که خودتان یا همسرتان حتما در خانه باشید. اما بعد از اینکه کودک عادت کرد، میتوان از دیگر اعضای خانواده مانند پدربزرگ و مادربزرگ هم کمک گرفت.
یک خداحافظی شیرین ترتیب دهید
وقتی به مدرسه رسیدید مراسم خداحافظی را کوتاه و شیرین تمام کنید. ممکن است معلم به شما اجازه دهد کمی با فرزندتان بمانید اما از فعالیتهای ادامهدار مثل کشیدن نقاشی جلوگیری کنید چون در این حالت ممکن است فرزندتان برای اینکه شما از کنارش نروید، مدام بگوید نقاشی هنوز تمام نشده است. او را در آغوش بگیرید و به او بگویید بعد از مدرسه منتظرش خواهید بود. چون چنین قولی دادهاید حواستان باشد که سر ساعت آنجا باشید. بعضی از والدین با خواندن شعر و قصه از فرزندشان جدا میشوند. به هر حال هر پدر و مادری بهتر میداند کودکش چگونه آرام میگیرد.
برای گریهها راهحل پیدا کنید
برخی بچهها شرایط سختتری برای رفتن به مدرسه دارند و ممکن است هفتهها برای رفتن به مدرسه گریه کنند و از شما خواهش کنند آنها را به مدرسه نبرید. بچههایی هم هستند که با خوشحالی مدرسه را شروع میکنند اما بعد از 3 هفته وقتی میخواهید از آنها جدا شوید شروع به گریه میکنند.
بیشتر بچهها اوقات خوبی را در مدرسه تجربه میکنند اما از تنها ماندن در مدرسه ناراحت میشوند. به نظر سنگدلی میآید که فرزند گریانتان را ترک کنید اما باید بدانید هر بچه گریانی بعد از چند دقیقه آرام میشود. صبوری و دلسوزی ممکن است کار دستتان دهد. با کودک صحبت کنید و آنچه موجب ترس او شده را باهم کشف کنید. شاید در همین کشف و شهودها تازه بفهمید تنها نگرانی کودک این است که نمیتواند کاپشنش را تنش کند. خب این را میتوانید با هم تمرین کنید و به او بگویید اگر به مشکلی برخورد معلم آنجاست و میتواند کمکش کند.
در برابر گریههای کودک مقاومت نشان دهید مثلا دوباره برنگردید و او را بغل کنید. حتی اگر برای شما هم سخت است که گریههای فرزندتان را ببینید هیچ وقت بدون خداحافظی او را ترک نکنید. ممکن است از اینکه او را با این حال ترک میکنید احساس گناه کنید اما این وظیفه معلم است که این مسئله را حل کند هرچند میتوانید به معلم کمک کنید و اطلاعاتی درباره آنچه میتواند کودکتان را آرام کند به او بدهید تا او توجه کودک را به خود جلب کند. به یاد داشته باشید این گریهها همیشگی نیستند و کودک شما کم کم به معلم و روزهای مدرسه عادت خواهد کرد.

برخی والدین خود را مسئول کامل انجام تکالیف میدانند؛ به صورتی که در زمان انجام تکالیف بالای سر دانشآموز حضور دارند، زمان شروع انجام تکالیف را تعیین و راهنماییهای زائدی ارائه میکنند. هر چند لازم است والدین به ویژه در سالهای اول دبستان و آمادگی با نظارت خود برنامهریزی و مسئولیتپذیری را به کودک آموزش دهند، اما برخی والدین به اشتباه این مسئولیت را خود برعهده میگیرند، بنابراین نمیتوانند احساس مسئولیت در قبال انجام تکالیف را به فرزند خود یاد دهند. به طوری که اگر یک روز مادر حضور نداشته باشد کودک اصلا به یاد هم نخواهد آورد که باید تکالیفش را انجام دهد. بهتر است از همین حالا جایی را برای انجام تکالیف اختصاص دهید. فرقی نمیکند روی میز آشپزخانه باشد یا در اتاقش اما تا آنجا که امکان دارد خودتان را هنگام انجام تکالیف در دسترس قرار دهید به خصوص در مورد بچههای کوچکتر. ممکن است در حال آشپزی یا خواندن روزنامه باشید اما در عین حال باید حواستان به روند انجام تکالیف باشد. از او درباره اتفاقات مدرسه بپرسید وقتی با فرزندتان به خانه برمیگردید از اینکه در مدرسه چه کارهایی کرده، سؤال کنید و از او بخواهید روزش را برایتان تعریف کند. بهتر است با معلم فرزندتان صحبت کنید تا بفهمید کودکتان بیشتر از چه چیزی در کلاس خوشش میآید که بتوانید آن را در خانه اجرا کنید یا به او بگویید «انگار تو از نقاشی روی میز خوشت میاد؛ فردا هم میتونی این کار رو بکنی.»
****
صبح
هیج پدری به هنگام صبح بیدار نمی شود تا زندگی فرزندش را تیره سازد. هیچ مادری با خود نمی گوید « امروز اگر فرصتی پیش بیاید بر فرزندم دادخواهم زد و یا او را تحقیر خواهم کرد » . با این وجود باز هم جنگ و جدال در می گیرد .
برای اجتناب از این وضع ناخواسته ، توجه به این نکات ضروری است .
● صبح بخیر
مادر هرگز نباید کودک محصل خود را صبح ها به زور و با ناراحتی از خواب بیدار کند . کودک از اینکه مادر هر روز صبح به اطاق او بیاید و پتو را از روی او بکشد و بگوید « یالا بلند شو مگر نمی بینی که دیرت شده » نفرت دارد . اگر کودک با صدای ساعت زنگدار بیدار شود بهتر است تا با صدای مادر زنگدار بیدار شود.
بهترین هدیه برای فرزند محصلمان یک ساعت زنگدار است که روی آن با حروف درشت نوشته شده باشد : « حالا می توانی رئیس خودت باشی »
● صبحانه بدون استرس
هنگام صرف صبحانه موقع مناسبی برای آموزش اصول اخلاقی و آداب معاشرت نیست . صبحانه بایستی در یک جو خوشایند صرف شود. هرگونه بگومگو با کودک که اغلب خواب آلوده و بدخلق است ، می تواند به اوقات تلخی منجر شود .استفاده از سخنان نیشدار و طعنه آمیز تهدیدی جدی برای سلامت روانی کودک به حساب می آید و تحت تمام شرایط بایستی مؤدبانه باکودک صحبت کرد .
● پول توجیبی
پول توجیبی ، مخارج روزانه کودک است نه اهرم فشار علیه او . والدین نبایستی هنگام عصبانیت پول توجیبی کودک را قطع کنند و هنگام خوشحالی بی جهت مقدار آن را زیاد کنند . مقدار پول توجیبی نیز بایستی بر مبنای توان مالی خانواده ونیازهای سنی کودک تعیین شود .
● لباس پوشیدن
کودکان وقتی به مدرسه می روند ، نباید لباسهای گران قیمت پوشیده باشند تا مدام نگران تمیز نگه داشتن آن باشند . کودک بایستی آزاد باشد تا بدود ، بپرد ، توپ بازی کند و این موارد بر تمیز ماندن لباسهای او ارجحیت دارد . به جای ایراد موعظه در مورد پاکیزگی ، بهتر است چند دست لباس ارزان قیمت و بادوام برای فرزندمان تهیه کنیم تا از این طریق سلامت روانی اش را نیز بیشتر تأمین نماییم .
● عجله نکنید
وقتی به کودک فشار می آورید که عجله کند ، او بیش از پیش وقت را هدر می دهد . کمی زودتر بیدار شوید تا زمان کافی بدر اختیار داشته باشید. ضمن اینکه ،عجله معمولاً باعث می شود تا کودک وسایل شخصی خود را در منزل جابگذارد . بهترین کار در اینگونه مواقع این است که اشیای فراموش شده را بدون متهم کردن کودک به فراموشکاری و عدم مسئولیت به او بدهید.
تکلیف مدرسه زمانی که فرزندتان از مدرسه به خانه می آید بعد ازاستراحتی کوتاه و صحبت و غذا خوردن و بودن با خواهر و برادر، از او بخواهید برای امروز چه تکالیفی دارد، سوال بعدی آن است که بپرسید به نظرت چقدر طول می کشد، با این سوال به او پیش بینی را می آموزید. بعد سوال کنید چه زمان یا زمانهایی قبل از خواب میخوای انرا انجام دهی، با این سوال اداره کردن زمان و برنامه ریزی را یاد میگیرد. و از او بخواهید اجازه دهد به او یاد آوری کنید. زمانی که فرزندتان مشغول انجام تکالیفش است کنارش حضور داشته باشید کار خودتان را بکنید اما تا پایان تکلیف یا وقتی فرزندتان کمکی نخواسته مزاحمش نشوید. اگر حاضر نیست سر زمان مشخص شده تکالیفش را انجام دهد با او از حال و احساسش حرف بزنید کمکش کنید و نقش پلیس نداشته باشید. وقتی سر وقت کارش را انجام داد با هر نوع پاداشی باعث خوشحالیش شوید و تا اخر شب به او بگویید چه خوب شد تکلیفت را زود انجام دادی حالا میتوانی از زندگی لذت ببری بازی دلخواه ت را انجام دهی، به او کمک کنید تکالیفش را در کیفش بگذارد تا فراموش نکند یا خواهر و برادرش انرا پاره نکنند.
-
-
متنی زیبا از علی اکبر زین العابدین
اگر بچهای تکلیف نمینویسد، گیر ندهید، خودش میداند و معلمش.
اگر بچهای از خوابِ نازِ صبح بیدار نمیشود، خودش میداند و ناظمش.
اگر درس نخواند، خودش میداند و کارنامهاش. به پدر و مادرش مربوط نیست. به پدر و مادرش این مربوط است که با هم در خانه دعوا نکنند، تفریحات خارج از سن و سال بچه ایجاد نکنند، وسط هفته تا دیروقت مهمانی نباشند، بچهشان را کتابفروشی و موزه و پارک ببرند، در خانه میوه داشته باشند، با بچهشان بازی کنند، شبها موقع شام همه دور سفرهی غذا گفتگو کنند، با پوست میوه شکلهای عجیب و غریب درست کنند، هر از گاهی با معلمِ بچه دیدار کنند، به بچه یاد دهند توی اتاقش گلدان داشته باشد و هر روز از آن مراقبت کند، برایش اسباببازیهایی بخرند که دستِ بچه ورزیده شود، خودشان هم بلا نسبت! یک وقتهایی کتاب بخوانند. با بچه شوخی کنند، دیوانهبازی دربیاورند، ادا و اصول دربیاورند.
هی نگویند: «پول نداریم.»، سر بچه منت نگذارند که برایت فلان و بهمان کردهایم، حواسشان باشد دوستهای خوب دور و بر بچه باشد... همین!
-

خانم دکتر! چرا بعضی از کلاس اولیها به محض ورود به مدرسه گریه میکنند؟
اکثر کودکان هنگام جدایی از والدین، درجههایی از اضطراب و ناراحتی را نشان میدهند که این موضوع هم برای کودک و هم برای والدین او دردناک است. البته در مرحلهای از سن کودک، این ترس و اضطراب یک پدیده رشدی طبیعی است. مثلا اولین روز مدرسه برای بسیاری از بچهها با ترس جدایی از والدین و ورود به محیطی جدید همراه است و همین ترسها است که باعث اشک ریختن کودک در اولین روزهای ورود به مدرسه میشود. البته جای هیچ نگرانی نیست چرا که پس از گذشت چند روز این مشکل برطرف خواهد شد.
والدین چگونه میتوانند کودکشان را برای ورود به مدرسه آماده کنند؟
خانواده اولین بستر و عامل رشد و پرورش قوای مختلف کودک به حساب میآید. پدر و مادر با روشهای تربیتی و ارتباطی خود شرایط و مقدمات پرورش استعدادهای درونی کودک را فراهم میکنند و هرچه خود را بیشتر به تواناییها و مهارتهای لازم برای فرزندپروری تجهیز کرده باشند بهتر و موثرتر از عهده این امر برخواهند آمد. ورود به مدرسه نیز نه تنها آمادگی کودک، بلکه آمادگی پدر و مادر را نیز طلب میکند؛ یعنی والدین آماده قادر به ایجاد آمادگی در کودک هستند.
این آمادگیها چگونه باید ایجاد شود؟
آمادگی جدا شدن، چه قبل از مدرسه و چه بعد از مدرسه، باید بین پدر و مادر و کودک ایجاد شود. یعنی پدر و مادر با آموختن مهارتهایی به فرزندشان این اعتماد به نفس را در او ایجاد میکنند که کودک بتواند ساعاتی دور از والدین باشد و این تجربه را کسب کند که عدم حضور یا خروج آنها از خانه برای ساعاتی، نه تنها اتفاقی ایجاد نمیکند که شاید بعد از آن به بهتر شدن روابط میان آنها نیز منجر بشود. به همین دلیل روانشناسان توصیه میکنند که باید کودک را قبل از سنین ورود به مدرسه در زمانهایی کوتاه به مراقب جدید یا مهدکودک بسپارید یا به بهانه خرید برای مدت کوتاهی بیرون بروید تا کودک تنهایی و جدایی از مادر را تجربه کند. در عین حال، میتوانید از تجربیات خوب زمان تحصیلتان برای کودک بگویید تا از مدرسه تصویر مثبتی در ذهنش بسازد. از طرفی، اجازه دهید تا کودک شما بداند که میفهمید چقدر سخت است که انسان از کسی که تا این حد دوستش دارد جدا شود اما زیاد با او همدردی و دلسوزی نکنید.
هنگام ترک کودک، چه؟ رفتارمان در این شرایط چگونه باید باشد؟
هنگام ترک کودک باید او را ببوسید و نوازش کوتاهی کنید و با خوشرویی از او خداحافظی کنید. البته مراسم خداحافظی و ترک کودک را خیلی طولانی نکنید. بر احساسات دلسوزانه خود غلبه کنید و چند بار نروید و برگردید اما پس از بردن کودک به مهد یا مدرسه مدتی آنجا بمانید، سپس کودک را با معلم یا دانشآموزان تنها بگذارید و به خانه برگردید. در عین حال، فراموش نکنید که دزدکی و یواشکی ترک کردن کودک بزرگترین اشتباه است. اگر هم کودک تحت هیچ شرایطی حاضر نشد روز دوم مدرسه برود، برای او فعالیتهای تفریحی و سرگرمی فراهم نکنید.
چه توصیهای به والدین بچههای کلاساولی دارید تا کودکشان را از لحاظ روانی برای ورود به مدرسه آماده کنند؟
کودک را از شرایطی که ایجاد نگرانی میکند، دور کنید و بدانید که با برخورد آرام، منطقی و خالی از ترس شما با مدرسه، کودک شما نیز با آرامش بیشتری موقعیت جدید را میپذیرد. در عین حال، یادگیری را امری شیرین و لذتبخش نشان دهید. پدر و مادری که با فراگرفتن چیزی جدید شاد و خوشحال میشوند و این شادی را در محیط خانه نشان میدهند در واقع به کودک میآموزند که یادگیری و کشف همه را خوشحال میکند و اصولا امری جذاب و خوشایند است. کارهای ساده خانه را انتخاب کرده و انجام آن را به عهده کودک بگذارید و موقعیتی فراهم کنید تا کودک بتواند با موفقیت آن کار را به سرانجام برساند. این کار علاوه بر ایجاد حس مسوولیت، اعتماد به نفس و انگیزه کودک را برای پیگیری و انجام کارهایی که به عهده او گذاشته میشود بالا میبرد. توجه داشته باشید که برای ایجاد عادت مطالعه در کودک هیچ چیزی موثرتر از وجود پدر و مادری نیست که در حضور و همراه با کودک مطالعه میکنند و مطالعه را امری لذتبخش نشان میدهند. با کودکانتان صحبت کنید و به صحبتهای آنها گوش دهید. برای کودک قصه بخوانید و در مورد آن به گفتوگوی دوطرفه بنشینید. با این کار مهارت کودکتان را در نشستن، گوش دادن، صحبت کردن و دقت و تمرکز افزایش میدهید.
حالا اگر همه این کارها را انجام دادیم و باز هم کودکمان رغبتی برای رفتن به مدرسه پیدا نکرد، چه؟
حرف آخر
فراموش نکنید که اضافه شدن فعالیتهای مدرسه نباید به حذف دیگر نیازهای کودک مثل بازی، گردش یا تماشای تلویزیون منجر شود؛ بلکه انجام تکالیف مدرسه باید در کنار سایر نیازها و علایق کودک برنامهریزی شود و این برنامه را شرایط و وضعیت داخل خانواده شما مشخص میکند و هیچ برنامه ثابت و قطعی در این مورد وجود ندارد. به فرزندتان اطمینان دهید که در زمانهایی که او در خانه نیست اتفاق خاص و جذابی در خانه نمیافتد. در این صورت فرزندتان با خیال راحتتر ساعتهای حضور در مدرسه را میپذیرد. در کنار همه این نکات، روز اول مدرسه را به روزی خاص برای او تبدیل کنید. برنامههایی ترتیب دهید که کودک به آن علاقه ویژهای دارد یا کار جذابی که تا به حال انجام نداده است، برایش برنامهریزی کنید. داشتن خاطره خوش از رفتن به مدرسه مهمترین تجربهای است که باید به دنبال ایجاد آن باشید.
-
آمادگی برای رفتن به مدرسه!
رهنمود هایی برای مادران و پدرانی که فرزندان شان به مدرسه می روند
یک ماه تا یک هفته پیش از آغاز کار مدرسه ها:
زمانی را به حرف زدن با کودک تان در باره ی مدرسه اختصاص دهید. چند ساعتی، جدایی از هم را تجربه کنید. داستان هایی در زمینه ی نخستین روز مدرسه، برای کودک تان بخوانید. می توانید در بخش کتاب درمانی کتابک ،کتاب هایی با این موضوع پیدا کنید. برای خرید پیش از ورود به مدرسه، برنامه ریزی کنید. وسایلی را که کودک پیش دبستانی تان به آن ها در مدرسه نیاز خواهد داشت، بخرید یا تهیه کنید. لوازمی را که کودک پیش دبستانی تان به آن ها در خانه نیاز خواهد داشت، بخرید. نام کودک تان را روی همه ی لوازم او: ظرف غذا، تشک، بالش، پتو ولباس زیر هایش بنویسید یا بچسبانید. به کودک تان موارد امنیتی مهم را آموزش دهید و اطمینان پیدا کنید که آن ها را به خوبی می فهمد و به خاطر می سپرد.یک هفته پیش از گشایش مدرسه ها:
اگر کودک شما پیاده، با اتوبوس یا با سرویس به مدرسه خواهد رفت، یک باردر مسیر رفتن تا مدرسه با همراه شوید. اگر کودک تان با اتوبوس به مدرسه خواهد رفت، یک پیاده روی آزمایشی تا ایستگاه اتوبوس با او داشته باشید. اگر مسئولان مدرسه روز یا ساعتی را برای آشنایی با مدرسه تعیین کرده اند، باکودک تان درآن روز همراهی کنید. اگربرنامه ای برای آشنایی با مدرسه ترتیب داده نشده است، یک قرار بگذارید تا کودک تان با ساختمان مدرسه آشنا شود. کودک خود را هر شب اندکی زودتر به رختخواب بفرستید تا برای موقع مناسب خواب در شب های مدرسه آماده شود. کودک خود را عادت دهید تا صبح ها در ساعت مناسب برای رفتن به مدرسه بیدار شود. یکی دو روز آخر پیش از بازگشایی مدرسه را با کودک تان در خانه بگذرانید.دانش آموزان پیش دبستانی- شب پیش از گشایش مدرسه:
روپوش مدرسه ی کودک تان را برای صبح فردا آماده کنید. عذایش را در ساعت مناسبی به او بدهید. پیش از آنکه کودک تان به خواب برود، به دقت به حرف هایش درباره ی نگرانی های او از رفتن به مدرسه گوش کنید و به او پاسخ دهید. یک داستان پیش از خواب درباره ی روز اول مدرسه برای کودک بخوانید. بسته ای کوچک از وسایل مدرسه را که می تواند در مدرسه باقی بگذارد، در کیفی برایش بگذارید. ناهار کودک تان را برای روز بعد بسته بندی کنید و در یخچال بگذارید. همه ی چیزهایی را که کودک تان با خود به مدرسه خواهد برد، در یک جا جمع کنید.دانش آموزان پیش دبستانی- صبح روز گشایش مدرسه:
همه ی کار هایی را که باید در آخرین دقیقه ها انجام شوند، در نظر داشته باشید. اگرچه نمی توانید این کار را هر روز انجام دهید، تلاش کنید کودک تان را در نخستین روز، خودتان به مدرسه ببرید و با او خداحافظی کنید. اجازه بدهید پیش از آنکه ترکش کنید، به محیط عادت کند.دانش آموزان ابتدایی- چندین ماه پیش از گشایش مدرسه:
برای کودک، رفتن به دبستان، به این معنا ست که برای نخستین بار به جهان علم وارد می شود. این موضوع او را دچار مجموعه ای از اضطراب ها و ترس ها می کند. در بهار یا تابستان، با مسئولان مدرسه در باره ی آنچه انتظار می رود کودک تان در زمان ورود به کودکستان یا سال اول دبستان بداند، صحبت کنید. به او کمک کنید که به سرعت مناسب در یادگیری دست یابد تا بتواند از نظر علمی با بقیه ی دانش آموزان کلاس هماهنگ شود. اگر کودک شما نیازهای ویژه ای دارد، مدرسه را از این موضوع آگاه سازید و اطمینان حاصل کنید که امکانات رفاهی مطلوب تهیه شوند.دانش آموزان دبستانی- یک ماه تا یک هفته پیش از گشایش مدرسه:
لباس های سال گذشته را آزمایش کنید و ببینید که کدام یک هنوز مناسب و اندازه ی اوست. برای آن لباس هایی که باید جایگزین شوند، به خرید بروید. لوازمی را که کودک تان در مدرسه به آن ها نیاز خواهد داشت، تهیه کنید. به کودک تان اجازه بدهید ظرف غذا، کوله پشتی و دیگر لوازم خود را برای نخستین روز مدرسه، خودش انتخاب کند. لوازمی را که باید در خانه دم دست کودک تان باشد، تهیه کنید. اگر لازم باشد، ملاقاتی با پزشک متخصص کودکان برای معاینه ی کودک تان ترتیب دهید. وسایل لازم را برای فعالیت های فوق برنامه یا مراقبت از کودک فراهم کنید. اگر می خواهید با همسایه های تان در رساندن و بازگرداندن کودکان از مدرسه همکاری داشته باشید، از هم اکنون برای انجام آن برنامه ریزی کنید. زمانی را برای شنیدن نگرانی های فرزندتان در باره ی رفتن به مدرسه اختصاص دهید. نام کودک تان را بر لباس هایی که احتمال دارد در طول روز دربیاورد و وسایلی مانند پیشانی بند، کلاه و دستکش ها با برچسب بدوزید یا با جوهرهای ماندگار بنویسید.دانش آموزان ابتدایی- یک هفته پیش از گشایش مدرسه:
قوانین مدرسه را با فرزندتان بخوانید و مرور کنید. اطمینان حاصل کنید که همه فرم های مدرسه کامل اند و به مدرسه تحویل داده شده اند. به فرزندتان بیاموزید که چگونه درکلاس درس رفتار کند و به آموزگار سلام بدهد. اگر مسئولان مدرسه، روز یا ساعتی را برای آشنایی با مدرسه تعیین کرده اند، کودک تان را در این کار همراهی کنید. به فرزندتان کمک کنید تا با مسیر رفت و برگشت به مدرسه آشنا شود. به موقع رفتن به رختخواب را با او تمرین کنید تا زمانی که کودک، سر ساعت مناسب به رختخواب رود.دانش آموزان ابتدایی- شب پیش از بازگشایی مدرسه:
در خانه، محلی را برای انجام تکالیف درسی او اختصاص دهید. کوله پشتی فرزندتان را کنترل کنید تا مطمئن شوید که همه ی لوازم مورد نیازش را برداشته است. برنامه های بعد از مدرسه را با فرزندتان مرور کنید. به او کمک کنید تا روپوش خود را برای روز بعد آماده کند. کمی زودتر به رختخواب بروید تا فرزندتان مطمئن شود که به اندازه ی کافی خواهد خوابید. زمان کوتاهی برای صحبت در خلوت با فرزندتان در باره ی مدرسه درنظر بگیرید. ناهار کودک تان را بسته بندی کنید و برای صبح در یخچال بگذارید.دانش آموزان دبستانی- صبح روز گشایش مدرسه:
فرزندتان را تشویق کنید تا کارهای های صبحش را به طور مستقل انجام دهد. در فعالیت های آخرین دقیقه ها دقت به خرج دهید. برنامه های پس از مدرسه را به فرزندتان یادآوری کنید. اگرچه نمی توانید این کار را هر روز انجام دهید، در اولین روز، کودک تان را تا ایستگاه اتوبوس یا تا مدرسه همراهی کنید. یک خداحافظی شاد داشته باشید و زمانی که اتوبوس می آید یا زنگ مدرسه را می زنند، او را بی درنگ ترک کنید.دانش آموزان دبستانی- پس از نخستین روز مدرسه:
یک خوراکی ساده برای خودتان و کودک تان تهیه کنید. از کودک تان بخواهید احساسش را درباره ی نخستین روز مدرسه ، با شما در میان بگذارد. اگر پرسش یا نگرانی ویژه ای دارید،بی درنگ با مدرسه تماس بگیرید. اگر یادداشت خاصی از مدرسه برای شما فرستاده شده است، حتما بخوانید. چند وسیله و لوازم مورد نیاز اضافی بخرید. یک شام مخصوص تدارک ببینید.دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان- یک ماه پیش از گشایش مدرسه:
آماده باشید که به فرزند نوجوان تان برخی امتیازهای تازه بدهید. آزاد گذاشتن فرزندتان برای انجام خرید سال تحصیلی جدید، شیوه ی خوبی است تا اعتماد تان را به رای و نظر او نشان دهید. برای تدارک مقدمات گشایش مدرسه اقدام کنید. فرزندتان را تشویق کنید که لباس های سال گذشته اش را امتحان کند و ببینید که کدام یک هنوز مناسب و اندازه ی اوست. اگر لازم است، برای آن لباس هایی که باید جایگزین یا تعمیر شوند، با یکدیگر به خرید بروید. فرزندتان را تشویق کنید که لوازم مدرسه اش را به طور مستقل خریداری کند. اگر کامپیوتر خانگی دارید، مطمئن شوید که برای انجام تکالیف درسی او آماده است. اگر لازم است، یک ملاقات با پزشک برای معاینه ی فرزندتان ترتیب دهید. با فرزندتان در زمینه ی فعالیت های فوق برنامه که دوست دارد در آن ها مشارکت داشته باشد، حرف بزنید و مقدمات لازم را فراهم کنید. اگر می خواهید با همسایه های تان در رساندن و بازگرداندن فرزندان تان از مدرسه همکاری داشته باشید، از هم اکنون برای انجام آن برنامه ریزی کنید. سعی کنید فرزندتان را زودتر به مدرسه ببرید اگر فرزند شما نیازهای ویژه دارد، مدرسه را از این موضوع آگاه سازید و اطمینان حاصل کنید که امکانات رفاهی مطلوب تهیه شوند. دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان- یک هفته پیش از گشایش مدرسه: به نگرانیهای احتمالی فرزندتان در مورد گشایش مدرسه توجه کنید. برنامه ی درسی سال تحصیلی جدید رابرای فرزند تان توضیح دهید . قوانین مدرسه را با فرزندتان بخوانید و مرور کنید. اطمینان حاصل کنید که همه ی مدارک مدرسه کامل شده اند و به مدرسه تحویل داده شده اند.دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان شب پیش از گشایش مدرسه:
به فرزندتان یادآوری کنید که کیف مدرسه اش را آماده کند. در خانه، محلی را برای انجام تکالیف درسی او اختصاص دهید. زمانی را برای گفت وگو با فرزندتان در باره ی مدرسه اختصاص دهید. سعی کنید فرزند تان راسر ساعت مناسب به رختخواب بفرستید. اگر فرزندتان موافق باشد، ناهار یا میان وعده اش را بسته بندی کنید.دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان- صبح نخستین روز مدرسه:
مطمئن شوید که فرزندتان به موقع از خواب بیدار خواهد شد. یک صبحانه ی ویژه تدارک ببینید. برنامه های پس از مدرسه را مرور کنید. به کودک تان بگویید که در طول روز کجا خواهید بود و چگونه می تواند با شما تماس بگیرد. خداحافظی دلگرم کننده و شادی باهم داشته باشید.دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان- پس از نخستین روز مدرسه:
سعی کنید هنگامی که فرزندتان درنخستین روز، از مدرسه به خانه می رسد، در خانه باشید. یک خوراکی ساده برای خودتان و او تهیه کنید. از فرزندتان بخواهید احساسش را درباره ی نخستین روز مدرسه، با شما در میان بگذارد. اگر پرسش یا نگرانی ویژه ای دارید، بی درنگ با مدرسه تماس بگیرید. اگر یادداشتی از طرف مدرسه برای والدین فرستاده شده است، حتما بخواهید و بخوانید. تعدادی وسایل و لوازم مورد نیاز اضافی بخرید. یک شام ویژه تدارک ببینید. - - منابع:میگنــــا
راسخون
سلامت
کتابک: برگردان: فاطمه نصر اصفهانی
