به گزارش میگنا، آفتاب یزد نوشت: درمان این بیماری به سادگی دیگر بیماری ها نیست همچنین طول درمان آن نیز زیاد است.
اسکیزوفرنی یک بیماری روانی بسیار قدیمی است که سابقه ابتلای آن به طول تاریخ بشر می رسد.در کتاب های قدیمی مانند ذخیره خوارزمشاهی اسماعیل جرجانی از بیماری اسکیزوفرنی به عنوان «قُتْرب» نام برده شده و حتی ابن سینا نیز به این بیماری اشاره کرده اما از حدود ۱۰۰سال قبل نگاه ها نسبت به بیماری اسکیزوفرنی علمی تر شد و فردی به نام کرپلین از نظر معیارهای تشخیصی، این بیماری را مورد بررسی قرار داد و درنهایت بلویلر روان پزشک مشخصه های این بیماری را بیان کرد.

در اینباره با دکتر بهمن دیه جی ، روانپزشک به گفتگو نشسته که در ادامه می خوانید.

وی در ابتدا گفت: اسکیزوفرنی یک بیماری عمده روانپزشکی محسوب می شود که شیوعی در حدود یک درصد در جمعیت عمومی دارد. بررسی های میدانی در ایران نیز شیوعی نزدیک به یک درصد را نشان داده است، یعنی حداقل پانصد هزار بیمار مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی در کشور وجود دارد .

دکتر دیه جی در ادامه بیان کرد: در بیشتر موارد بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در کنار خانواده زندگی می کنند. گاهی نیز رفتارهایی از اعضای خانواده یا مراقبین سر می زند که باعث هیجانی شدن زیاد در بیمار گشته و منجر به عود بیماری و بستری شدن مجدد می گردد .

این روانپزشک در پاسخ به این پرسش که اعضای خانواده یا مراقبین بیماران اسکیزوفرنی باید از انجام چه رفتارهایی پرهیز کنند، گفت: افرادی که با بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی زندگی می کنند، ازانجام شش رفتار زیر بپرهیزید :
1- همه کارهای روزمره بیمار را تمام و کمال انجام ندهید بلکه قسمت هایی از آن را به خود بیمار واگذار نمایید.
2- در جمع خانواده یا دوستان ، انحصاری روی بیمار تمرکز نکنید .
3- وقتی بیمار در حال صحبت کردن است سرزده و ناخواسته وسط مکالمه وی نپرید.
4- رفتارهایی که نشان می دهد که مراقب حتی حاضر است برای بیمار خود را قربانی نماید مناسب نیست به عبارت ساده تر ، فداکاری بی مورد نکنید .
5- از گفتن انگیزه ها و احساسات آرمان گرایانه برای بیماران بپرهیزید.
6- وقتی بیمار از احساسات خود می گوید با گریه گردن وارد هیجان بیمار نشوید.