مهدی بذرافکن|
سال 95 تیم های فوتبال ایرانی از به کارگیری بازیکنان درجه چندم خارجی ضررهای هنگفتی کردند.
بازیکنانی که معلوم نیست بر پایه چه اساس و مبنایی با رقم های آنچنانی وارد تیم های ایرانی می شوند و دست آخر هم بدون بازدهی و با اولین قسط پرداخت نشده قهر می کنند و به کشورشان بازمی گردند و بلافاصله هم داد شکایتشان را به کمیته های انضباطی فیفا و دادگاه "کاس"می برند.

بقیه داستان هم که معلوم است؛ فیفا حکم به محکومیت تیم های ایرانی می دهد و مبلغ قرارداد به اضافه جریمه دیرکرد و حق وکیل و... هم به بدهی ها اضافه می شود و مثلا می شود مانند 5 میلیارد تومان بدهی به مانوئل ژوزه سرمربی اسبق پرسپولیس یا بدهی های استقلال و تراکتور و ملوان و...که سبب محرومیت از نقل و انتقالات و کسر امتیاز و... می شود.
دردسر اغلب بازیکنان و مربیان خارجی حاضر در فوتبال ایران و برگشت دردسرها و مکافاتشان برای فوتبال ایران را می شود به کفش های میراز نوروز تشبیه کرد.
سریال میراز نوروز را که یادتان هست؛ "کفشهای میرزا نوروز" یک فیلم کمدی ایرانی است به کارگردانی محمد متوسلانی و نویسندگی داریوش فرهنگ؛میرزا نوروز عطاری است که حاضر نیست کفشهای کهنه و پر از وصلهٔ خود را از رده خارج کند.
او پس ار ماجراهایی سرانجام راضی می شود کفشهای کهنه خود را دور بیندازد، ولی به هرکجا که پرتابشان میکند، کفشها برایش دردسرساز می شوند، میرزا را حتی به نزد قاضی شهر میبرند. این ماجرا تا آنجا پیش میرود که میرزا نوروز در شرف قصاص و اعدام و از دست دادن سر خویش قرار میگیرد و....
پی نوشت:چون این مطلب را در حال و هوای نوروزی می خوانید پای کفش های میراز نوروز وسط آمد!
این یادداشت در ستون حاشیه نوشت روزنامه خبرورزشی پنجشنبه 26 اسفند منتشر شده است.