شاید تاکنون بارها و بارها این سوال را از خود پرسیده باشید که دلیل رنگ پیشفرض لینکها در صفحات وب چیست؛ ۲ دلیل وجود دارد که چرا لینکها -یا به طور دقیقتر، هایپرلینک ها- آبیرنگ هستند و این بستگی دارد که شما کدام دلیل را قبول کنید. اگر سابقهٔ کار با مرورگرهای اولیهٔ وب، مانند موزائیک را در ویندوز داشتهاید، احتمالاً آبی بودن لینکها از آن زمان را نیز بهخاطر دارید. دراین مقاله دلیل آی بودن هایپرلینک را برای شما شرح خواهیم داد پس در ادامه با ما همراه باشید.
رنگ آبی همیشه یکی از انتخابهای پیشفرض بوده است؛ در زمانهای اولیهٔ پیدایش وب، بکگراند (پسزمینه) خاکستری رنگ و متون به رنگ مشکی بود و رنگهای روشن روی طراحهای سفید-مشکی به خوبی دیده نمیشدند. بنابراین ۳ گزینه بیشتر باقی نمیماند. قرمز، سبز و آبی. در این مرحله بود که نظریهپردازان دست به کار شدند.
رنگهای قرمز و سبز با سلولهای یکسانی توسط چشم تشخیص داده میشوند و یکی از انواع کوررنگیهای رایج، چیزی نیست جز کوررنگی قرمز-سبز. این قضیه، ۷ درصد مردان و تنها ۰٫۴ درصد از زنان را تحت تأثیر قرار میدهد که حدوداً یک نفر از هر ۲۵ نفر را شامل میشود. بنابراین منطقی بهنظر میرسد که رنگی انتخاب شود تا هر کسی بتواند آنرا ببیند و با رنگ مشکی اشتباه گرفته نشود.
طبق گفتهٔ Joe Clarke در کتاب خود بهنام Building Accessible Websites (ساخت وبسایتهای در دسترس) در سال ۲۰۰۲:
«رنگهای قرمز و سبز بیشترین تأثیر رو از ضعف بینایی میگیرن ولی تقریباً هیچکس در تشخیص رنگ آبی مشکلی نداره. از این رو، همه میتونن رنگ آبی رو ببین و بهبیان دقیقتر، تقریباً همهٔ افراد میتونن رنگ آبی رو از بقیهٔ رنگها تشخیص بدن.»
این مطلب منطقی بهنظر میرسد و این قضیه نشان میدهد که چرا برخی برندهای تحت وب دیگر نیز به رنگ آبی درآمدهاند؛ بهعنوان مثال، فیسبوک به این دلیل آبی است که خالق آن -مارک زاکربرگ- به کور رنگی قرمز-سبز مبتلا است.
علاوه بر این، اگر به این فکر میکنید که در آن زمانهای اولیه جلسهای برگزار شده و در آن همهٔ افراد مربوط به پروژهٔ DARPAnet و بقیه پیشگامان وب نشسته و قرار گذاشتهاند که لینکها چه رنگی باشند تا دسترسی به آنها آسانتر باشد، سخت در اشتباهید (برای آشنایی بیشتر با DARPAnet، به مقالهٔ Robert Taylor: کسی که شاید نامش ناآشنا باشد، اما یکی از مهمترین افراد در حوزهٔ فناوری است! مراجعه نمایید.)
این چیزی نیست که Tim Berners-Lee (خالق وب) به آن معتقد باشد. بیش از هر شخص دیگری، تیم برنرز-لی مسئول اختراع وب به شکل امروزی آن است ولی در مورد رنگ هایپرلینکها، او حتی نمیداند چه کسی این رنگ را انتخاب کرد. به گفتهٔ آقای برنرزلی در کنسرسیوم World Wide Web:
«هیچ دلیلی وجود نداره که چرا باید رنگی (و بهطور خاص رنگ آبی) را برای مشخص کردن لینکها انتخاب کنیم؛ این فقط یک پیشفرضه. من فکر میکنم در اولین کلاینت WWW که برای شرکت NeXT نوشتم، برای نمایش لینک -به عنوان تأکید بیشتر- فقط از آندرلاین استفاده کردم که در اسناد واقعی کمتر مورد استفاده قرار میگرفت. آبی وقتی انتخاب شد که مرورگرها توانایی نمایش رنگ را بهدست آوردند. یادم نمیاد چه کسی اولین بار آبی رو استفاده کرد! حدسم اینه که آبی، تیرهترین رنگ موجود بود -و چون به مشکی نزدیکتر بود- خوانایی متن رو کمتر کاهش میداد. من در طراحی اولیهٔ WWW هر جا که میتونستم از رنگ سبز استفاده میکردم، هم بهخاطر طبیعت و هم بهخاطر اینکه تصور میکنم آرامش بخشتر هست.»
بنابراین معلوم میشود که قضیهٔ انتخاب رنگ پیشفرض آبی، ربطی به آقای تیم برنرزلی نداشته است. Ted Nelson، یکی دیگر از پیشگامان قدیمی در زمینهٔ شبکه، در مورد تطبیقپذیری رنگها هیچ نظر خاصی نداشته و در گفتوگو با Mashable اعلام کرده که در سال ۱۹۶۵ -که او مقالهٔ مربوط به الزامات متنهای هایپرلینک را نوشته بود- لینکها، پیوندهای قابلمشاهدهٔ بین صفحات بودند، نه بیشتر و نه کمتر و هیچ بحثی دربارهٔ رنگ آنها نبود چراکه صفحه نمایشهای رنگی اصلاً وجود خارجی نداشتند.
منبع
برای ورود به کانال تلگرام روژان کلیک کنید