در این کتاب به داستانهایی از ادبیات عامه پرداخته شده است. ادبیات عامه قسمتی از درخت تناور و استوار تاریخ و ادبیات ایران زمین و ضربالمثل، یکی از شاخههای این درخت پربار است. این نوع ادبی با عبور از سنگلاخهای دشوار و فراوان از گذشته تابه امروز به حیات دیرپای خود ادامه داده است. ادبیات عامه و به ویژه ضربالمثلها هستی خود را وامدار مردمانی هستند که با شعور اجتماعی و ادبی خود آنها را آفریده، نسل به نسل و سینه به سینه به آیندگان سپردهاند. پدیدآورندگان ضربالمثل آن قدر عمیق اندیشیدهاند که ضربالمثل قرنها نقش دانشگاه رسانههای عمومی را برای مردم دیروز و امروز، بازی کرده؛ زیرا در پس هر ضربالمثل یک حادثه یا واقعه تاریخی، اجتماعی، سیاسی و ادبی نهفته است.
این مجموعه تلاشی است برای بازآفرینی برخی از ضربالمثلها که مناسب درک و دریافت کودکان و نوجوانان بوده که به زبان امروزی و در نهایت سادگی روایت شده است.
«پهلوان و پوریا، جارو به پارو خورده، حرف راست، خیاط و کوزه، دهان و دروازه و فالگیر و پادشاه» ضربالمثلهایی است که در این کتاب به آنها اشاره شده است.
در بخشی از این کتاب میخوانیم: «نیم ساعت گذشت. پادشاه داشت خوابش را برای وزیر تعریف میکرد که در تالار اصلی کاخ باز شد و خوابگزارها اجازه خواستند تا وارد تالار شوند. وارد که شدند تعظیم کردند و ماجرا را از پادشاه جویا شدند.
پادشاه گفت: «دیشب خواب دیدم که در پای یک کوه بزرگ ایستادهام و دارم تماشایش میکنم که ناگهان تمام دندانهایم ریخت.»
یکی از خوابگزارها گفت: «چه خواب عجیبی.» دومی هم گفت: «واقعا. خیلی عجیب است. تا به حال نشنیدهام کسی بگوید که چنین خوابی دیدهام.»
پادشاه عصبانی شد و گفت: «اینکه عجیب است مهم نیست مهم این است که چه تعبیری دارد.»
خوابگزارها یکیشان چاق بود و یکی دیگر لاغر.
خوابگذار چاق گفت: «تعبیر خواب شما این است که تمام اطرافیان و دوستان و آشنایان شما میمیرند اما خودتان زنده خواهید ماند.»
کتاب «قصه ضربالمثل1» در قالب 80 صفحه مصور رنگی با شمارگان پنج هزار نسخه و قیمت 95 هزار ریال از سوی انتشارات آبرنگ منتشر شده است.