دلبستگی نوزاد به مراقبان خود

نوزادان به مراقبان خود دلبسته می شوند ماهیت این دلبستگی به این بستگی دارد که این افراد در موقع لزوم چگونه با نیازهای آنان پاسخ می دهند. نوزادان خسته، گرسنه و تشنه می شوند شکمشان درد می گیرد و پایشان عرق سوز می شود. اما آنها نمی توانند کاری کنند که حالشان بهتر شود آنها حتی نمی توانند مشکل خود را شرح بدهند. نهایت کاری که می توانند بکنند این است که با گریه کردن به والدین خود نشان بدهند که ناراحت و درمانده هستند به این امید که آنها به کمک شان بیایند. تشخیص این که کودک خردسال یا نوزادشان چه موق به کمک نیاز دارد و آنها چطور می توانند مشکلات او را رفع کنند به والدین بستگی دارد پدر یا مادری که به سرعت به نیازهای نوزاد خود پاسخ می دهد و می تواند مشکل او را دریابد و به حل آن بپردازد در واقع به نوزاد نشان می دهد که دیگران به نیازهای او توجه دارند و سعی می کنند آنها را برآورده سازند. اما وقتی که سر والدین بسیار شلوغ باشد و به گریه های نوزاد خود توجه نکنند سر او داد بکشند تا ا و گریه خود را متوقف کند یا چنانچه نتوانند نیازهای نوزاد خود را حدس بزنند و در نهایت دست از تلاش بردارند چنین پدر یا مادری به نوزاد خود نشان می دهد که دیگران قابل اعتماد نیستند و نمی توانند ناراحتی او را برطرف کنند.