محسن غرویان
استاد حوزه و دانشگاه
دین ما دین ادب و اخلاق محسوب میشود و پیامبر اسلام (ص) فرمودهاند که برای اخلاق مبعوث شده است، بنابراین دشنام دادن یک کار غیراخلاقی بهحساب میآید که با آموزههای دین اسلام سازگاری ندارد و نسبت به دشمن یا دوست هم فرقی ندارد.
البته زمانی که دشمنی محرز شود، نمیتوانیم با نرمی و لطافتی که با دوست برخورد میشود با دشمن هم رفتار کرد، ولی ازنظر اخلاقی حتیالامکان نباید بیشازحد برخورد تند داشت.
بهعبارتیدیگر باید از الفاظ محترمانه برای جذب دشمن به سمت اسلام استفاده کنیم و روش امام علی چنین بوده و حتی امیرالمؤمنین از شیری که برای او میآوردند برای قاتل خود که ابن ملجم بود هم میفرستاد، معنای این کار این است که با رعایت ادب و اخلاق قلب دشمنان خود را فتح میکردند.
این برخوردها و استفاده از ادبیات تند علیه منتخب ملت قطعاً حرام بین شرعی است، ولی متأسفانه عدهای از مضامین دینی سوءاستفاده میکنند و تفسیرهایی به نفع خود انجام میدهند که قطعاً خلاف بین است و نباید صورت گیرد.
متأسفانه بداخلاقیها حتی نسبت به شخصیتهای برجستهای مانند رئیسجمهور زیاد شده، امیدواریم بداخلاقان و افرادی که این کارها را میکنند در این ماه مبارک رمضان و در این شبهای عزیز متنبه شوند و توبه کنند.
انتخابات 29 اردیبهشت با حضور گسترده مردم به بهترین شکل آن برگزار شد، اما در ظاهر عدهای مایل نیستند نتیجه قانونی آن را بپذیرند و همچنان در فضای تبلیغات انتخاباتی به سر میبرند. بر همین اساس با همان لحن و شیوهای که در آن دوران برای کاندیدای خود تبلیغ میکردند که ناشی از هیجان و شرایط آن روزها بود، در حال ادامه همان روند هستند.
پنجشنبه گذشته، حسن روحانی رئیسجمهور در ضیافت افطار با اصحاب رسانه ضمن آنکه مجدد بر سازنده بودن نقد بر اداره کشور تأکید کرد، گفت که «امیرالمؤمنین (ع) وقتی مشاهده کرد تعدادی از لشکریانش در صفین، حین جنگ به دشمن دشنام میدهند، واکنش نشان داد و گفت من اصحابی را نمیخواهم که به دشمنانشان فحش دهند. حالا برخی از ما که خود را شیعه علی (ع) میدانیم، چرا دشنام دادن را افتخار میدانیم و ناسزاگویی را انقلابیگری میدانیم؟ انقلابی ما امیرالمؤمنین و پیامبر اکرم (ص) است، عمار یاسر است. مگر ما شیعه علی نیستم؟ ما انقلاب کردیم تا راه پیامبر (ص) و راه علی (ع) را دنبال کنیم که به اصحاب خود میفرمود که حتی هنگام جنگ به دشمن دشنام ندهید.»
درحالیکه در دستورات دین اسلام چگونگی رفتار با دشمن چنین مورد تأکید قرارگرفته در داخل با رقبا شاهد برخوردهایی هستیم که امیرالمومنین در رابطه با دشمنان هم آن را توصیه نمیکرد و کار بدان جا رسیده که رئیسجمهور برای چندمین بار لب به گلایه بازکرده است.
استاد حوزه و دانشگاه
دین ما دین ادب و اخلاق محسوب میشود و پیامبر اسلام (ص) فرمودهاند که برای اخلاق مبعوث شده است، بنابراین دشنام دادن یک کار غیراخلاقی بهحساب میآید که با آموزههای دین اسلام سازگاری ندارد و نسبت به دشمن یا دوست هم فرقی ندارد.
البته زمانی که دشمنی محرز شود، نمیتوانیم با نرمی و لطافتی که با دوست برخورد میشود با دشمن هم رفتار کرد، ولی ازنظر اخلاقی حتیالامکان نباید بیشازحد برخورد تند داشت.
بهعبارتیدیگر باید از الفاظ محترمانه برای جذب دشمن به سمت اسلام استفاده کنیم و روش امام علی چنین بوده و حتی امیرالمؤمنین از شیری که برای او میآوردند برای قاتل خود که ابن ملجم بود هم میفرستاد، معنای این کار این است که با رعایت ادب و اخلاق قلب دشمنان خود را فتح میکردند.
این برخوردها و استفاده از ادبیات تند علیه منتخب ملت قطعاً حرام بین شرعی است، ولی متأسفانه عدهای از مضامین دینی سوءاستفاده میکنند و تفسیرهایی به نفع خود انجام میدهند که قطعاً خلاف بین است و نباید صورت گیرد.
متأسفانه بداخلاقیها حتی نسبت به شخصیتهای برجستهای مانند رئیسجمهور زیاد شده، امیدواریم بداخلاقان و افرادی که این کارها را میکنند در این ماه مبارک رمضان و در این شبهای عزیز متنبه شوند و توبه کنند.
انتخابات 29 اردیبهشت با حضور گسترده مردم به بهترین شکل آن برگزار شد، اما در ظاهر عدهای مایل نیستند نتیجه قانونی آن را بپذیرند و همچنان در فضای تبلیغات انتخاباتی به سر میبرند. بر همین اساس با همان لحن و شیوهای که در آن دوران برای کاندیدای خود تبلیغ میکردند که ناشی از هیجان و شرایط آن روزها بود، در حال ادامه همان روند هستند.
پنجشنبه گذشته، حسن روحانی رئیسجمهور در ضیافت افطار با اصحاب رسانه ضمن آنکه مجدد بر سازنده بودن نقد بر اداره کشور تأکید کرد، گفت که «امیرالمؤمنین (ع) وقتی مشاهده کرد تعدادی از لشکریانش در صفین، حین جنگ به دشمن دشنام میدهند، واکنش نشان داد و گفت من اصحابی را نمیخواهم که به دشمنانشان فحش دهند. حالا برخی از ما که خود را شیعه علی (ع) میدانیم، چرا دشنام دادن را افتخار میدانیم و ناسزاگویی را انقلابیگری میدانیم؟ انقلابی ما امیرالمؤمنین و پیامبر اکرم (ص) است، عمار یاسر است. مگر ما شیعه علی نیستم؟ ما انقلاب کردیم تا راه پیامبر (ص) و راه علی (ع) را دنبال کنیم که به اصحاب خود میفرمود که حتی هنگام جنگ به دشمن دشنام ندهید.»
درحالیکه در دستورات دین اسلام چگونگی رفتار با دشمن چنین مورد تأکید قرارگرفته در داخل با رقبا شاهد برخوردهایی هستیم که امیرالمومنین در رابطه با دشمنان هم آن را توصیه نمیکرد و کار بدان جا رسیده که رئیسجمهور برای چندمین بار لب به گلایه بازکرده است.