جمشید خاوری|

قصه از آنجا شروع شد که بهناز جعفری در نشست مطبوعاتی سریال «زیر پای مادر» با لحنی بی ادبانه به خبرنگاران توهین کرد.

یک روز بعد خبری منتشر شد که رامبد جوان ضمن حمایت از جعفری، نقش خبرنگاران در شهرت هنرمندان را بی تاثیر دانسته و گفته بود «یعنی اگر خبرنگاران نبودند بهناز جعفری، بهناز جعفری نمی شد و مثلا می شد صفر کشکولی؟!» ماجرا ادامه پیدا کرد و خبرنگاران به سراغ کشکولی – که سالهاست در عرصه بازیگری کم کار شده – رفتند و او در پاسخ به حرفهای جوان گفت که جوابی نمی دهم و مردم خودشان همه چیز را قضاوت خواهند کرد.

تا اینکه (چهارشنبه۳۱خرداد۹۶) رامبد جوان، کشکولی را به خندوانه دعوت و جلوی همه مردم از او عذرخواهی کرد. او مقابل کشکولی ایستاد، تعظیم کرد و از وی خواست آن توهین را به حساب عصبانیت و ناراحتی اش در آن لحظه بگذارد.

مجری خندوانه بی آنکه صحبتی از خبرنگاران به میان بیاورد، خطاب به صفر کشکولی ادامه داد: من بچه سینمایی هستم که ادب را به من یاد دادند و باید این فرهنگ عذرخواهی را ترویج کنیم. اما صفر کشکولی با اشاره به ناراحتی خبرنگاران گفت: من از همه خبرنگارها و ملت ایران عذرخواهی می کنم و اگر نباشند ما دیده نمی شویم.

خب، آقای جوان معذرت خواهی کرد . کارش قابل تقدیر است. اصولا عذرخواهی و پذیرش اشتباه، جرات می خواهد که او ثابت کرد دارد. اما ...

رامبد گفت که این قدر سر یکدیگر منت نگذاریم (منظورش آن دسته از خبرنگارانی بود که می گویند اگر ما نباشیم هنرمندها در جامعه شناخته و مشهور نمی شوند) او ادامه داد که موفقیت یک هنرمند قبل از هر چیز، ثمره ی تلاش خود فرد است ...

واقعیت این است که با گسترش وسایل ارتباط جمعی، اینترنت و شبکه های موبایلی، هر هنرمند یا چهره ی مطرحی برای خودش در فضای مجازی یک صفحه با فالوئرهای بی شمار دارد که نیاز آنها به ارتباط با رسانه ها را کاهش داده است. بدون شک اگر چیزی به عنوان «اینترنت» اختراع نشده بود، رامبد جرات نداشت چنین حرفی بزند!

+ 0

- 0