سرویس اجتماعی - همدلی درک احساس و تجربیات دیگران است، به این معنی که ما خودمان را در وضعیت و جایگاه دیگری قرار میدهیم.
به گزارش گروه اجتماعی فانوس: علیرضا سفیدچیان روانپزشک و متخصص اعصاب و روان با بیان این که همدلی درک شرایط زندگی دیگران، پذیرش تفاوت انسان ها و احترام و افزایش رفتارهای حمایت کننده است، به فانوس گفت: در همدلی، ما عینک دیگران را قرض میگیریم تا از دریچه نگاه آنها به مسائل نگاه کنیم.
وی افزود: به طور مثال اگر یکی از دوستان ما ناراحت است و میگوید که امروز از کار اخراج شدم، همدلی ما با او، یعنی توانایی درک این واقعیت که او از این رویداد دل نگرانیهای متعددی دارد، موقعیت اجتماعیاش لطمه خورده و مضطرب است، مشکلات اقتصادی متعددی را پیش پای خود میبیند و دغدغههای دیگری از این قبیل دارد.
سفیدچیان با اشاره به کاربرد و نتایج همدلی، تصریح کرد: تقویت ارتباط بین فردی، افزایش احساس درک شدگی، رهایی از تنهایی، حمایت اجتماعی، افزایش تحمل و ظرفیت روانی، احترام و اعتماد، مسئولیت پذیری و ایثار، رشدشخصیتی، کاهش بیماریهای روان تنی، افسردگی و داشتن دلی بی کینه، حسد، کبر، غرور و طمع از جمله رفتارهای مثبتی هستند که در فرد همدل به خوبی شکل میگیرد.
این روانپزشک ادامه داد: برچسب زدن، قضاوت و پیشداوری، درشت نمایی یا ریزنمایی مسائل، نصیحت کردن، سرزنش، غفلت و به رخ کشیدن از جمله رفتارهایی هستند که مانع از همدلی فرد با دیگران می شوند.
سفیدچیان گفت: وجود همدلی در فرد، علامت خودآگاهی، سلامت ذات، ارزش قائل شدن برای خویشتن و دوست داشتن خود و فقدان همدلی نیز علامت نبود بلوغ هیجانی و شناختی در فرد است.
این متخصص تاکید کرد: همدلی موجب احترام گذاشتن به حریم خصوصی، احساسات، نیازها، نگرانیها و علایق و نظرات دیگران می شود و در برقراری ارتباط همدلانه با دیگران مأثر است.
انتهای پیام/