
عباس عبدی، تحلیلگر ارشد مسائل سیاسی و از چهرههای شاخص اصلاحطلب در مورد بحثهای داغ این روزها در مورد کابینه دوازدهم با بیان اینکه حدی از سهم خواهی غیر طبیعی نیست چرا که به هر حال گروهای سیاسی که همراه رییس جمهور منتخب بودند، دوست دارند کابینه از نزدیکان و افراد همراه آنان باشد، گفت: این حد از سهمخواهی مسئلهای ندارد و اصولا سیاست در واقع به معنای تلاش برای کسب قدرت است. این گروهها فکر میکنند کسانی که نزدیک به آنها هستند، کارآیی بهتری دارند.
وی در گفت و گو با پایگاه اطلاع رسانی دولت، افزود: اما سهم خواهی زمانی بد میشود که براساس منطق نادرستی استوار باشد یعنی کسانی که به هر حال بازنده هستند و نقشی در پیروزی سیاسی نداشتند و حتی سنگاندازی میکردند حالا خواهان این هستند که برخی چهرههای نزدیک به آنها در کابینه حضور داشته باشند. از طرف دیگر کسانی هم هستند که همراه رییس جمهور منتخب بودند ولی در هر حال الان سهم خواهیشان به گونهای است که بیش از اینکه به رییس جمهور برای انتخاب یک کابینه کارآمدتر کمک کند مانع و مخل آن است. این دو نوع سهمخواهی به نظر نمیرسد توجیه داشته باشد.
عبدی تاکید کرد: این نکته را هم نباید از یاد برد که همه اظهار نظرها را نباید متوجه مفهوم سهم خواهی کرد. در حقیقت بسیاری از افراد هستند کاری به افراد، گروه و حزب خودشان ندارند و ممکن است خیلی هم منتسب به جریان خاصی نباشند و حرفشان این است؛ کسانی باید بیایند که با وعدههای داده شده بیشتر تطابق داشته باشد و بتوانند در حوزه مسئولیت خود به تحقق وعدههای انتخاباتی کمک کنند. این نوع اظهار نظرها را نباید متوجه وجه سهمخواهی کرد.
وی با بیان اینکه در دوران انتخابات ایدهها و شعارها و وعدههایی مطرح شد و مردم هم به آن رای دادند گفت: وزرای انتخابی باید دو ویژگی داشته باشند اول اینکه به شعارهای انتخاباتی داده شده عقیده و باور داشته باشند و دوم تجربه و توان این را داشته باشند که این شعارها و برنامهها را در حوزه مسولیت خود محقق کنند.
عبدی در مورد سهمخواهی جریان شکست خورده در انتخابات هم گفت: جریان اصولگرایی یک جریان یک دست نیست و از آقای رییسی گرفته تا آقای باهنر در آن حضور دارند. بنابراین استفاده از برخی چهرههای اصولگرای متعادل به شرطی که توانایی انجام مسئولیت را داشته باشند نامعقول نیست اما چنین درخواستی از طرف بخش تندور این جریان که هنوز هم در حال دعوای انتخاباتی است، بی معنی جلوه میکند و افکار عمومی هم چنین چیزی را نمیپذیرد.