فرهنگ فدایی واژهنامهی نبیگ «داستان ترکتازانِ هند» نوشتهی میرزا نصرالله خان فدایی اسپهانی است که به روزگار ناصرالدین شاه قاجار در هندوستان به پارسی سره نوشته و چاپ شده و سپس نگارندهی آن با یاری دستیار خویش، میرزا محمدعلی کشکول شیرازی، واژههای آن را گردآوری کرده و آن را جداگانه و به نام «فرهنگِ هر چهار کاخ داستان ترکتازانِ هند» به سال ۱۸۶۷ ترسایی در هند به گونهی سنگی چاپ کرده است. در این واژهنامه واژههای سرهی پارسی به همراه اندکی واژههای دساتیری و نیز عربی و ترکی ـ مغولی گردآوری شدهاند.
در این فرهنگ شماری واژههای ساده و آمیختهی سره هستند که میتوانند به کار پارسینویسان امروز آیند. برای نمونه، واژههایی همچون «پاتابه» به همتایی «کفش»، «پاتابه گشودن» به همتایی «استراحت کردن»، «پاانداز» به همتایی «فرش» که در این فرهنگ آمدهاند و نیز شگفت اینکه واژهی «فرودگاه» که بسیاری آن را از برساختههای این سده به شمار میآورند در این فرهنگ به همتایی واژهی عربی «مطار» آمده است.
در این فرهنگ شماری واژههای ساده و آمیختهی سره هستند که میتوانند به کار پارسینویسان امروز آیند. برای نمونه، واژههایی همچون «پاتابه» به همتایی «کفش»، «پاتابه گشودن» به همتایی «استراحت کردن»، «پاانداز» به همتایی «فرش» که در این فرهنگ آمدهاند و نیز شگفت اینکه واژهی «فرودگاه» که بسیاری آن را از برساختههای این سده به شمار میآورند در این فرهنگ به همتایی واژهی عربی «مطار» آمده است.
