به گزارش خبرورزشی، درست قبل از المپیک 2012 لندن بود که ioc ایراداتی گرفت و حرف از اصلاح اساسنامه کمیته ملی المپیک پیش آمد. حتی تعلیق هم ورزش ایران را تهدید کرد اما محمد علیآبادی تنها اصلاحاتی انجام داد تا تعلیق را پس بزند و انتخابات برگزار شود. بعد از المپیک یعنی 30 دی ماه 92 انتخابات برگزار شد و کیومرث هاشمی رئیس کمیته ملی المپیک همانجا قول داد اساسنامه را اصلاح کند. قولی که ماند و ماند تا اسفندماه سال قبل، اما شاید سؤال اصلی این باشد چرا با شروع کار از اصلاح اساسنامه خبری نبود و کار مانده تا نزدیک انتخابات اما همه اشکال تنها این نیست. حالا کمیتهایها دو اساسنامه جور کردهاند. یکی اساسنامهای که برای تأیید اولیه برای ioc فرستادهاند و دوم اساسنامهای متفاوتی که به وزارت ورزش رسیده است. بعد هم طبق ماده 39 اساسنامه هر تغییر و تحولی باید به تأیید مجمع کمیته ملی المپیک برسد، بعد ioc. اما کیومرث هاشمی و همکارانش اساسنامه بعد از به اصطلاح اصلاح و قبل از تصویب در مجمع کمیته ملی المپیک اول برای ioc فرستادند و درست مردادماه با گرفتن تأییدیه اولیه ioc حالا آن را رو کردند تا در مجمع تصویب شود. البته شاهرخ شهنازی دبیرکل کمیته ملی المپیک برای توجیه کارشان در نامهای به اعضای مجمع، طبق دو بند منشور المپیک تأیید اولیه ioc برای اصلاحیه اساسنامه الزامی است. در صورتی که وقتی ioc تأکید زیادی روی مجمع دارد مگر میشود قانون خودش را نقض کند؟ درواقع این کار دخالتی محسوب میشود که ioc حساسیت زیادی روی آن دارد. امیر صدیقی کارشناس حقوق و بینالملل فیفا و عضو سابق توسعه و ارتباطات بینالمللى کمیته بینالمللى المپیک IOC هم این ادعا را رد میکند: «نامه کمیته ملی المپیک با مادهای که خود کمیته از منشور المپیک و برنامه المپیک 2020 یاد کرده تناقض دارد. چراکه برای ioc مجمع رکن مهمی است. در ماده 39 منشور المپیک نکتهای هست که روح داستان با حرکتی که کمیته ملی المپیک کرده تناقض دارد. بنابراین اول باید اساسنامه اصلاح شده در مجمع مطرح میشد و بعد به ioc برای تأیید میرفت.» اما ایراد کار به همین جا ختم نمیشود، چراکه پیشنویس اساسنامهای که کمیته برای ioc فرستاده، رئیس کمیته پارالمپیک به خاطر قضیه استقلال حذف شده است، حتی پست خزانهداری هم حذف شده و در مقابل نماینده کمیسیون ورزشکاران برای چهار سال با حق رأی عضو مجمع میشود و البته خزانهدار به پیشنهاد کمیته و تأیید هیئت اجرایی با تنفیذ مجمع عمومی برای چهار سال و تا پایان دوره هیئت اجرایی منصوب میشود. در حالی که در پیشنویس برای وزارت ورزش آنها همچنان سر جای خودشان هستند. از ابهامات دیگر؛ اگر در انتخابات رئیس فدراسیون غایب باشد، هیئترئیسه آن فدراسیون میتواند یک عضو دیگر منتخب هیئترئیسه فدراسیون را که در مجمع عمومی فدراسیون و در زمان و شرایط مقرر انتخاب شده را به عنوان نماینده معرفی کند اما مشخص نشده میتواند کاندیدا هم بشود یا تنها حق رأی دارد؟
همه این مسائل شائبه ماندگاری مسئولان فعلی کمیته یا حفظ نفوذشان را به وجود میآورد و خواب تعویق انتخابات. مثل دوره ریاست علیآبادی که با عدم اصلاح اساسنامه انتخابات را به تعویق انداخت. حالا هم همین سناریو تکرار میشود. صدیقی هم این قضیه را تأیید میکند: «این مسائل تنها ظنی که به وجود میآورد تعویق انتخابات است. در حالی که اکثر کشورها انتخاباتشان را بعد از المپیک برگزار میکنند اما انتخابات قبلی کمیته ملی المپیک ایران دی ماه سال 92 برگزار شد. تعویق انتخابات کمیته ملی المپیک با رقابتهای پیشرو به صلاح ورزش ایران و جایگاهش نیست. هرچند اگر پیشنویس اساسنامه به موقع تأیید نشود مجمع این حق را دارد تا انتخابات را با اساسنامه قبلی برگزار کند.»