به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، نشست آموزشی «زبان بدن در قصهگویی» با حضور 40 مربیِ قصهگو طی دو روز در مجتمع کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کرمان برگزار شد.
بنابر این گزارش، یدالله آقاعباسی مدرس این دوره با بیان اینکه باید بکوشیم به این باور برسیم که قصه ابزار تربیتی است و خودمان از کاری که انجام میدهیم رضایت داشته باشیم، گفت: حضور، نخستین نکتهی کلیدی در قصهگویی است چرا که مهمترین مساله در هنگام ورود قصهگو به صحنهی قصهگویی شیوهی جذب مخاطب است.
وی خاطرنشان کرد: پژوهشگران این حوزه به دو نکتهی مهم و اساسی اشاره کردهاند که نخستینِ آن، انرژی است یعنی جریانی که از درون بدن ما ریشه میگیرد، به حرکت در میآید، در فضا انعکاس مییابد و بازتاب آن به خودِ ما برمیگردد.
آقاعباسی افزود: انرژی بر مخاطب تاثیر میگذارد و در یک بده و بستان به ارتباط تازه میانجامد.
مدرس این دوره آموزشی با اشاره به اینکه تاکنون 124 نقش برای هر انسان شناسایی شده است، یادآور شد: همهی ما به گونهای در حال نمایش دادن و نمایش دیدن هستیم و قصهگو نیز در واقع یک نوع نمایشگر است.
وی حضور در صحنه را بر دو نوع متفاوت عنوان و تصریح کرد: اولین نوع آن، حضور پیشا بیانی است که بر اساس تجربههای قبلی و دریافت بازخوردها و تاثیراتی که قبلا بر مخاطب گذاشتهاید، شکل میگیرد.
آقاعباسی لحظهی برخورد چهره به چهره با مخاطب را نوع دیگری از نشانههای حضور در صحنه دانست و اذعان داشت: نخستین عنصر برای شکلگیری حضور، رهایی بدن از تنش و رسیدن به آرامش است.
وی با بیان اینکه در جامعهی اطراف هر یک از ما تنشهای مختلفی وجود دارد که به صورت ذهنی یا بدنی بر ما تاثیر میگذارد، خاطرنشان کرد: نرمش کردن، تمرکز بر روی کاری که میخواهیم انجام دهیم، در اختیار گرفتن و کنترل نفس، از جمله عواملی است که میتواند پیش از ورود به صحنهی اجرا، تنشهای وارد شده بر بدن را دفع کند.
این مدرس همچنین بدن انسان را به فنری تشبیه کرد که نیروی جاذبه، آن را به سمت پایین میکشد و نیروی دیگری نیز این نیرو را خنثی میکند و باعث ایجاد تعادل میشود.
وی بیان داشت: برآیند این دو نیرو در قصهگو به مخاطب نیز منتقل میشود و بر او تاثیر میگذارد.
آقاعباسی با اشاره به اینکه انرژی، نیرویی درونی و مسری است، افزود: هرچهقدر یک قصهگو بتواند از این انرژی به بهترین شکل بهره ببرد به همان میزان بر مخاطب نیز تاثیرگذار است.
این نویسنده و پژوهشگر با بیان اینکه در هر قصهای نقشهای مختلفی وجود دارد، خاطرنشان کرد: هر قصهگو در روی صحنه قصهگویی، 3 نقش دارد که اولین نقش، خودِ ذاتی فرد، دوم نقشی که در قصه میگیرد و سوم یک شخصیت دیگر است که لازمه و کنترل کنندهی دو نقش دیگر به شمار میرود.
وی ادامه داد: مجموعه حرکتهای ما بر روی صحنهی قصهگویی باعث جذب مخاطب میشود، حرکت زیبا حرکتی است که در آن تعادل باشد و حرکت زشت و تکراری، قطع کنندهی ارتباط بین مخاطب و قصهگو است.
مدرس دوره آموزشی «زبان بدن در قصهگویی» خطاب به قصهگویان تاکید کرد: پیش از قصهگویی آمادگی قبلی در خود ایجاد کنید؛ تخیل و تصور نوعی آماده کردن ذهن است.
«صدا» از دیگر عناصر مهم در قصهگویی بود که یدالله آقاعباسی به بیان توضیحهایی در اینباره پرداخت و گفت: صدا یک کیفیت فیزیکی با مشخصههای ارتفاع،ب ُرد و حجم است.
وی با اشاره به اینکه یک انرژی ثابت پشت صدا وجود دارد که هرچه ارتفاع بیشتر شود بُرد کمتر و به همین ترتیب بالعکس میشود، یادآور شد: بُرد، تنظیم صدا برای محیط و حد رسیدن صدا است و قصهگو بایستی بر اساس فضا صدایش را تنظیم کند.
این مدرس همچنین حجم دادن را همان پرکردن و دلنشین شدن یا به تعبیری فونیک کردن صدا عنوان کرد و اظهار داشت: بیانی که از صدای پُر و با انرژی منتقل میشود ذهن را نیز درگیر میکند.
آقاعباسی عنصر ارزشی دیگر در قصهگویی را «بیان» دانست و گفت: هر حرف همانند یک نُت موسیقی ارزشی است و ترکیب آنها با هم یک کلمه را میسازد.
وی افزود: قصهگو نمایشگری است که همزمان از بدن،بیان، نفس، صدا و ذهن(تخیل، تصور، احساس و حافظه) استفاده میکند.
این پژوهشگر با تاکید بر این که در «بیان»، نکته اساسی هماهنگی ذهن و زبان است، تصریح کرد: حرکت و بیان یکنواخت مُخلِّ ارتباط است و قصهگو بایستی تاکیدهای مختلف در جاهای مناسب را پیدا کنید و در زمان مناسب آنها را به کار گیرد.
دوره آموزشی «زبان بدن در قصهگویی» از سری برنامههای مقدماتی بیستمین جشنواره بینالمللی قصهگویی طی روزهای 11 و 12 شهریور ماه در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کرمان برگزار شد.
