زمستان در راه است
هوا که روبه سردی می‌رود نفس‌کشیدن در تهران سخت‌‌تر می‌شود.
معمولا از پاییز میزان آلودگی هوای پایتخت افزایش می‌یابد و به زمستان که می‌رسیم با پدیده وارونگی هوا مواجه می‌شویم و هشدارهایی داده می‌شود که کودکان، سالمندان و افرادی که دچار بیماری قلبی هستند خیلی در شهر تردد نکنند.
ماجرای آلودگی هوای تهران داستانی تکراری است. داستانی که هنوز هیچ فرد و نهادی موفق نشده گره‌اش را باز کند و میلیون‌ها انسانی که در پایتخت زندگی می‌کنند را از معضل آلودگی هوا رهایی ببخشد.
آلودگی هوای تهران ارتباطی تنگاتنگ با وضعیت ترافیک دارد. البته ترافیک سنگین تهران فقط یکی از عوامل آلودگی هواست و آلاینده‌های دیگری هم مثل کارگاه‌ها و کارخانه‌ها وجود دارند که هر یک به سهم خود، تنگی نفس را به شهروندان هدیه می‌دهند!
مهم‌ترین عامل اما، حضور پرتعداد اتومبیل در خیابان‌های شهر است. وقتی در بزرگراه‌های قفل‌شده شهر گرفتار می‌شوید نگاهی به اطرافتان که بیندازید خود را در محاصره اتومبیل‌های تک‌سرنشین می‌بینید. (شاید خود شما هم یکی از همین تک‌سرنشین‌ها باشید) هر روز هم به تعداد اتومبیل‌های در حال تردد در شهر افزوده می‌شود و نتیجه اینکه با این همه بزرگراه، همچنان معضل ترافیک یکی از بزرگ‌ترین مشکلات تهران است و در نهایت ساعت‌ها از وقتمان در ترافیک هدر می‌رود. در هوای به‌شدت آلوده شهر تردد می‌کنیم و در معرض انواع و اقسام بیماری‌ها قرار داریم و البته باز هم صورت مسئله تغییر نمی‌کند.
باید راهی برای کنترل و مدیریت این همه خودروی تک‌سرنشین در حال تردد در تهران اندیشیده شود و اگر هم طرحی قرار است اجرا شود، ابتدا همه پیش‌بینی‌ها توسط کارشناسان صورت بگیرد و بعد ضمانت اجرایی برایش وجود داشته باشد. در شرایط فعلی به نظر می‌رسد ساکنان تهران در حال خودکشی تدریجی هستند.
خودکشی به این معنا که همه می‌دانیم این هوای آلوده چه بلایی سرمان می‌آورد ولی باز هم به تعداد خودروها می‌افزاییم. باز هم برای تردد در شهر اولین گزینه‌ای که به ذهنمان می‌رسد استفاده از خودروی شخصی است.
چشم بر هم بزنیم هوا سردتر می‌شود و آلودگی هوا بیشتر. زمستان در راه است و ما همچنان در حال تکرار رویه غلطی هستیم که دودش به چشم تک‌تک‌مان می‌رود.
