معرفی مکان های بکر گردشگری برای سفر پاییزی
اگر می‌خواهید در فصل پاییز به مکان های بکر و واقعا خوشگل سفر کنید میتوانید به ادامه این مطلب مراجعه کنید تا با برترین آنها آشنا شوید. شیراز, اصفهان, یزد و شهرهای شمالی طبق معمول اولین اسم‌های مناطق گردشگری ایران هست که به ذهن بسیاری از مردم کشورمان می‌رسد. اینکه ما واژه گردشگری را مساوی تخت‌جمشید,
حافظیه و شاهچراغ شیراز و بادگیرهای یزد, نصف‌جهان و سی‌وسه‌پل اصفهان و جنگل و دریا شمال می‌شناسیم; شاید دلیل توسعه تامتوازن و مغفول ماندن صنعت گردشگری ایران هست.گردشگری ایران تنها مازندران, گیلان, شیراز, اصفهان و یزد نیست.
هزاران پتانسیل و گنجایش گردشگری در دل این سرزمین نهفته هست. مناطقی بکر با چشم انداز و طبیعت فوق‌العاده که می‌تواند طلایی‌ترین خاطره زندگی را برای گردشگران رقم زند.پاییز , یکی از بهترین دوران‌های ممکن برای سفر هست; چرا که دیگر از ترافیک‌های سنگین چند ساعته جاده‌ها و ازدحام جمعیت خبری نیست.
از سوی دیگر می‌توان هتل یا اقامتگاه‌هایی با تخفیف‌های حتی پنجاه درصد; برای اسکان گزینه کرد.در پاییز به‌کجا سفر کنیم; سوالی هست که بسیاری از ایرانی‌ها این روزها از یکدیگر می‌پرسند. دراین گزارش چندین مکان گردشگری سرزمین اسطوره‌ای سیستان و بلوچستان برای فصل پاییز معرفی میشود که با هم می خوانیم.
سیستان و بلوچستان استانی که باید هفته‌ها برای دیدن صدها جاذبه طبیعی و تاریخی آن وقت گذاشت, به‌گفته غالباً گردشگرانی که به این استان سفر کرده‌اند, بارها و بارها به آنجا بازگشته‌اند, چراکه در آنجا زیبایی‌هایی را دیده‌اند که بینظیر بوده هست.
سیستان و بلوچستان, سرزمین اسطوره‌ای ایران که اسم آن در کتاب اوستا, به‌عنوان یازدهمین سرزمینی ذکر میشود که اهورامزدا آفریده, در شاهنامه و شمار زیادی از متون کهن آمده هست; سرزمین بلوچستان به آن “ماکا” می گفتند ودر کتیبه بیستون نیز با همین اسم ازآن ذکر شده ودر نوشته‌های هرودت, تاریخ‌نگار یونانی ازآن به اسم “گدروزیا” یاد شده هست. امروزه بلوچستان به محل اقامت قوم بلوچ اطلاق میشود که پس از اسلام این سرزمین به “مکران” مشهور شد.
اهالی این استان بسیار سختکوش, پرتلاش, صمیمی و مهمان‌نواز میباشند. این استان حاوی 18 شهرستان ایرانشهر, چابهار, خاش, دلگان, زابل, زابلی, زاهدان, زهک, سراوان, سرباز, سیب سوران, قصرقند, کنارک, هیرمند, نیک‌شهر, میرجاوه, نیمروز و هامون هست که هر کدام به لحاظ تاریخ و موقعیت جغرافیایی دارای مناطق گردشگری و باستانی بیشماری میباشند.
11 درصد مساحت ایران در سیستان
سیستان و بلوچستان بیش از 11 درصد از مساحت کشور را تشکیل می‌دهد; وسعت این استان به‌اندازه فاصله استان قزوین تا مشهد هست. به‌دلیل گستردگی این استان از تنوع اقلیمی بالای برخوردار از شمال تا جنوب آن برخوردار هست. سیستان دروازه ورود ایران به اقیانوس و آب‌های آزاد هست.
به‌دلیل شرایط اقلیمی مناسب جنوب استان و شمال آن, کشاورزی رونق بسیاری دارد. بسیاری از میوه‌های گرمسیری کشور درحدود 40 روز زودتر از مابقی نقاط کشور دراین استان برداشت میشود.
مرواریدی به‌اسم سواحل مکران
یکی از گنجایش‌های مغفول مانده سیستان و بلوچستان گردشگری هست. سواحل مکران در سیستان و بلوچستان یکی از چشم‌نواز‌ترین, سواحل در دنیاست. مکران و نواحی ساحلی جنوب شرقی ایران در روزگار مادها, به مخصوصاً سلطنت آستیاک یا ایشتوویگو «550-580قبل از میلاد» یکی از ساتراپ‌های «استان»
شرقی آن دولت بوده و به‌اسم سرزمین “پاریکانیان و حبشیان آسیایی” ازآن ذکر شده هست. درسال 545 قبل از میلاد, ایالات شرق ایران, از جمله مکران, به وسیله کوروش کبیر فتح شد. در دوران سلطنت داریوش کبیر, سرزمین ماکا یا مکران جزء ایالات فلات ایران به شمار می‌رفت.
در دوره اشکانی, به‌مخصوصاً سلطنت مهرداد اول, سرزمین مکران هم جزء قلمروی پارت به حساب می‌آمد. با تبحر ساسانیان, اردشیر ساسانی, کشور رابه 33 ناحیه مستقل تقسیم کرد که مکران نیز یکی ازآن‌ها بود. حکمران مستقل و موروثی هر ناحیه را شاه میگفتند. مکران یکی از خارق‌العاده‌ترین سواحل دنیاست که درحال آماده ناشناخته و بکر هست.
یکی دیگر از خصوصیت‌های این ساحل سفید و نرم, امکان قدم زدن تا فاصله هزار متری در داخل دریا آن هم با آب و هوای بسیار مطبوع دارای رطوبت هست.
کوه‌های مینیاتوری مکران
قرارگیری کوه‌های مینیاتوری در کنار ساحل جلوه بی‌نظیری به ساحل بخشیده هست. حدود 40 تا 50 کیلومتری پس از شهرستان چابهار به سوی بندرگواتر, کوه‌هایی در سوی چپ جاده نمایان میشود که به “کوه های مریخی” یا “مینیاتوری” مشهور میباشند.
این کوه‌ها با دقت به منظره بطور کامل متفاوتی که در سوی راست جاده و رو به سوی دریا ایجاد کرده, یکی از زیباترین جاده‌ها و مناظر طبیعی استان سیستان و بلوچستان و بلکه ایران را خلق کرده هست.این کوه ها از انحصار به فردترین کوه های ایران هست و منظره اعجاب برانگیز و چشم نواز آنها از جمله مشهور‌ترین جاذبه های شهرستان
چابهار در جنوب سیستان و بلوچستان قلمداد می شود اما به دلیل معرفی نشدن کافی, کمتر مورد بازدید عموم قرار گرفته هست.کوه‌های مریخی, مناظری از کوه های کره ماه را برای انسان تداعی می‌کند و جنس رسوبی آنها و همچنین فرسایش ناب کوه ها سبب ایجاد شیارها و تراش‌های زیبایی شده هست که گویی نقاشی ماهر آنها رابه تصویر کشیده هست.
این کوه‌ها چاک چاک میباشند و اشکالی نامانوس و فاقد پوشش گیاهی دارند. به علت همین غیرعادی بودن‌شان درسال‌های اخیر ودر میان گردشگران, به”کوه‌های مریخی” شهرت یافته‌اند و جزونمونه‌های بدبوم «بدلند» و پدیده بوم‌شناختی ویژه‌ای هست.
گل‌فشان‌های خاش
همچنین وجود گل فشان پیرگل در نزدیکی خاش حصار کوه‌های تفتان, نظیر‌ای بی‌بدیل از خلقت را دراین منطقه به نمایش گذاشته هست.گل‌افشان‌ها پدیده جالب و مهیجی میباشند که با جزر و مد دریا از دل زمین گل به بیرون پرتاب میکنند. این جاذبه طبیعی در جهان نظیر ندارد و برای تماشای این پدیده می توان
از هر جایی از جهان توریست ربایش کرد. همینطور بزرگ‌ترین رود بلوچستان, بمپور, از شگفت‌انگیزترین رودهای جهان به‌لحاظ گذر از زیرزمین ودر دل ریگزار هست, گوشه‌ای دیگر از جذابیت‌های گردشگری این استان میباشند.
تفتان, تنها آتشفشان فعال ایران
دامنه کوه تفتان, تنها آتشفشان فعال در سراسر ایران که مستمر دود و بخار ازآن متصاعد می شود, از دیگر شاهکارهای طبیعت این استان به‌شمار می روال. مناطق باستانی این سواحل بخش دیگری از جاذبه‌های توریستی بزرگ‌ترین استان ایران به‌شمار می آید.
شهر سوخته; اولین شهر پیشرفته دنیا
در روزگاران دور که بشر تازه یکجانشین شده بود, شهری در سیستان پدید آمد که به گفته باستان‌شناسان به لحاظ بافت شهری, جمعیت, برنامه ریزی شهری و … اولین شهر جهان بود. شهر سوخته و تمدن هوشمند و خلاق آن با بیش ازپنج‌هزار سال قدمت, به‌عنوان بزرگ‌ترین استقرار شهرنشینی در نیمه شرقی فلات ایران, نظیر‌ای انحصار به فرد و حکایتگر حقیقی علم, صنعت و فرهنگ قبل‌های دور این مرز و بوم هست.
شهر سوخته در 56 کیلومتری زابل در استان سیستان و بلوچستان ودر حاشیه جاده زابل – زاهدان واقع شده هست. این شهر در 3200 سال قبل از میلاد پایه‌گذاری شده و مردم این شهر در چهار دوره بین سال های 3200 تا 1800 قبل از میلاد در آن سکونت داشته اند. محوطه باستانی شهر سوخته در هزاره دوم و سوم قبل از میلاد, از طریق مهاجرانی که از چهار گوشه به آن مهاجرت کرده‌اند, بنا شده هست.
سند یا کتیبه ای که اسم حقیقی و قدیمی این شهر را مشخص کند, هنوز به دست نیامده و به علت آتش‌سوزی در دو دوره زمانی بین سال های 3200 تا 2750 قبل از میلاد “شهر سوخته” نامیده میشود.”کلنل بیت” یکی از مأموران نظامی بریتانیا از اولین کسانی هست
که در دوره قاجار و پس از بازدید از سیستان به این محوطه اشاره کرده و اولین کسی هست که در خاطراتش این محوطه را شهر سوخته نامیده و آثار باقی مانده از آتش‌سوزی را دیده هست. پس از او “سر اورل- اشتین” با بازدید از این محوطه در اوایل سده آماده, اطلاعات مفیدی در خصوص این محوطه بیان کرده هست.
بعد از او شهر سوخته از طریق باستان‌شناسان ایتالیایی به سرپرستی”مارتیسو توزی” از سال 1346 تا 1357 مورد بررسی و کاوش قرار گرفت.شهر سوخته دارای تشکیلات مرتب و منظمی بوده و از بعد سازمان‌دهی اجتماعی نیز جزء شهرهای پیشرفته دوران خود بوده هست.
وجود نظام مرتب و منظم آب‌رسانی و تخلیه فاضلاب, دانش دکتری پیشرفته و صدها عامل دیگر بر اهمیت این منطقه افزوده هست. برای اولین‌بار در شهر سوخته یک چشم مصنوعی متعلق به 4800 سال پیش کشف شد. این چشم مصنوعی متعلق به زنی 25 تا 30 ساله بوده که در یکی از گور های شهر سوخته مدفون شده بوده هست. چشم مصنوعی روی جمجمه او دیده میشود. شهر سوخته با قدمت پنج هزار ساله ثبت جهانی شده هست.
سراوان
شهرستان سراوان مشهور به سرزمین نخل‌ها و نگاره‌هاست. نخلستان‌های وسیع و سبز و همینطور سنگواره‌های متعدد در توابع این شهرستان سبب شده هست تا به نگارخانه سنگواره‌های ایران مشهور شود. سفال کلپورگان واژه اسم‌آشنای تمامی هنرمندان ایران و جهان هست
که درروستای کلپورگان در ۳۰ کیلومتری شهر سراوان واقع شده هست.اگر تصمیم دارید سری به این شهر بزنید, بازدید از “تپه مهتاب خزانه “, ” تپه کلاتک آسپیچ”, “تپه روباهک” ,”تپه سرو مارد”, “تپه سد میرعمر”, “قلعه سیب”, “سنگ‌نگاره های کوه مهرگان”, “دره نگاران” , “کشتگان” و همینطور موزه مردم‌شناسی سراوان را فراموش نکنید.
روستای دَرَک
این روستا در جنوب سیستان و بلوچستان ودر سواحل مکران ازجمله روستاهای بکر و زیبای گردشگری واقع شده هست که افزون بر مردمی مهربان و مهمان نواز, از چهار نظیر ساحل صخره‌ای, ماسه ای, شنی و مرجانی در فاصله نزدیک به هم برخوردار هست.
روستای دَرَک دربخش زرآباد شهرستان کنارک با داشتن بکرترین, پاک ترین و زیباترین ساحل ایران اسلامی و حتی جهان, افزون بر چهار نظیر ساحل یادشده, از جنگل های حرا و خور باستانی گالک به طول 6 کیلومتر و وسعت 52 هکتار برخوردار هست.روستای دَرَک تا کنون برای گردشگران داخلی و خارجی ناشناخته مانده هست,
با دقت به این که سال 1396 استان سیستان وبلوچستان مقصد گردشگری ایرانیان معرفی شده, مهلت مناسبی برای معرفی بهتر مناطق گوناگون گردشگری, تاریخی و دیدنی بلوچستان و سواحل مکران هست.روستای دَرَک در انتهای نقشه استان سیستان و بلوچستان و نزدیک مرز دریایی دو استان هرمزگان و سیستان وبلوچستان ودر حوزه بخش زرآباد شهرستان کنارک واقع شده هست.
گردشگران می‌توانند از طریق زمینی و هوایی به این منطقه بکر سفر کنند, از طریق هوایی بعد از انتخاب مقصد چابهار «فرودگاه کنارک» با پیمودن 135 کیلومتر و عبور از روستاهای کهیر بطرف زرآباد به روستای دَرَک خواهند رسید.مسافرانی که از سوی هرمزگان نیت سفر به چابهار را دارند, بعد از طی مسیر 160 کیلومتری از جاسک به زرآباد به این روستای ساحلی خوشگل خواهند رسید.
تماشای زیبایی های این روستا, هرگردشگری رابه وجد می آورد و باید ساعت ها از دیدن آن لذت ببرد, چون دیدن سواحل ماسه ای بدون سنگ درکنار کوه, جنگل و نخلستان جذابیت خاصی به این منطقه داده هست.دراین روستا آلبوم ای از درختان چش, کرت «انجیرمعابد», تپه های رمل سفید,
نخل سبزرنگ و دریای نیلگون آبی درکنار هم قراردارند. غروب قرمزگونه خورشید در میان نخلستان, سطح دریا, رمل ها و جنگل بسیار خوشگل و دیدنی هست و رنگ های متمایز غروب رابا جابجا شدن چند دقیقه ای خورشید دیدن خواهید کرد.
دَرَک در زبان بلوچی به معنای سکونت درکنار دَرَک یا دره هست
که بعد ها به دَرَک مشهور شده هست.دَرَک جایی هست که در چند متری دریا انواع درختان گرمسیری به ثمر نشسته اند و با حفر چاه دو متری, آب شیرین و زلال وجوددارد که ساکنان محلی انواع هندوانه, ذرت, نخیلات و… را کشت و برداشت می کنند.تپه های ماسه ای چشم نواز, ساحل صخره‌ای, شنی و مرجانی, وجود کوه, جنگل و دریا دریک نقطه واسطه حیرت گردشگران داخلی و خارجی شده هست,
در واقع در هیج منطقه‌ای نمیتوان همه ی نوع ساحل رابه صورت یکجا دیدن کرد اما روستای درک از این نعمت برخوردار هست.یکی از عجایب درروستای دَرَک, وجود آب شیرین در چند متری دریاست که واسطه رویش جنگل و پوشش گیاهی انواع درختان گرمسیری شده هست.این روستا هوای بهاری دارد
و وزش بادهای موسمی و مونسون از اقیانوس واسطه شده تا نسبت به مناطق دیگر هوای خنک تری داشته باشد.افزون بر وجود جذابیت های ذکر شده, در ساحل این روستا می توان موج سواری, قایق سواری, شنا, ورزش های آبی ساحلی را انجام داد.روستای ساحلی دَرَک یک ژئوپارک«طبیعت بکر و بینظیر» طبیعی هست
که می توان آنرا ثبت و برای نسل های آینده پاک و دست نخورده نگه داشت.شن‌های کنار ساحل و تپه های ماسه ای و رمل‌های سفید برای دردهای عضلانی و استخوانی خاصیت درمانی دارد و خیلی از افراد صبح زود و زمانی که آفتاب می تابد, روی این شن ها دراز می کشند و یا در زیر خاک خودشان را چال میکنند تا دردهای پا, استخوانی و کمردردشان را درمان کنند.
گردشگران می‌توانند با ساحل‌پیمایی شش کیلومتری از جذابیت های جنگلی, ساحل شنی, مرجانی, ماسه ای و بکر دیدنی لذت ببرند.
