به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، با پیروزی انقلاب اسلامی و در پی آن شروع جنگ تحمیلی ملت ایران به فرامین پیر مرادشان با جان و دل گوش داده و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
دشمنان انقلاب که ایستادگی ملت ایران در برابر ارتش بعثی را مشاهده کردند، دست به محاصره اقتصادی زدند که این امر کمبود مهمات جنگی را نیز در پی داشت.
ملت غیور ایران نیز برای رفع کمبود مهمات جنگی وارد کارزار شدند به طوری که تمام کارخانهها و کارگاههای تولیدی و صنعتی شهر تبریز تبدیل به کارخانه مهمات سازی شد.
شهدا جان خویش را فدا کردند، تا اینکه ارزشهای ناب اسلامی زنده بماند و به تعبیر قرآن شهدا در راه مقدس که همان «فی سبیل الله» است، کشته شدند، تا اینکه اسلام، قرآن و حدیث حفظ گردد. و به دیگر سخن، اینکه یکی ازویژگیهایی که قرآن کریم برای شهیدان ذکر کرده است، مساله حیات و زنده بودن آنها است و دراین راستا، درسوره بقره، آیه ۱۵۴ براهمیت این امر تاکید شده است که «وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشْعُرُونَ؛ و به کسانی که در راه خدا کشته میشوند مرده نگویید، بلکه زندهاند و لکن شما درنمییابید».
به همین اعتبار، دانشجویان شهید دانشکده فنی دانشگاه تبریز نیز بانثار جان خود و با الگوگیری ازمکتب عاشورا و قیام امام حسین(ع)، موجب حفظ و احیای فرهنگ اسلام ناب محمدی(ص) شدند، به طوریکه عزت و اقتدار امروز ملت ایران در عرصههای مختلف به خاطر ثمره خون شهدا است.
ازسوی دیگر، ازمنظراسلام، جهاد و دفاع از جایگاه ارزشی بسیار بالایی برخوردار بوده و درزمره مهمترین امور مقدس دینی به شمار میآیند؛ امام علی(ع) درنهجالبلاغه دراهمیت جهاد میفرماید: «ان الجهاد باب من ابواب الجنه فتحه الله لخاصه اولیائه؛ همانا جهاد دری ازدرهای بهشت است که فقط به روی دوستان خاص خویش گشوده است».
از زاویه دیگر، جهاد درراه خدا، ترازویى براى سنجش ایمان ذکر شده است، بىشک کسانیکه خواب را بر خود حرام کرده درراه خدا دل ازخانه و آشیانه شستهاند و راهى جبههها گشتهاند برکسانیکه از علائق دنیوى نبریده درخانههاى خویش راحت آرمیدهاند، برترى بسیار دارند، قرآن مجید نیز در آیات 95 و 96 سوره نساء براین امر صحه گذاشته است.
بدینسان، شهدای دانشجوی دانشگاه تبریز و در راس آنها شهدای انقلاب و هشت سال دفاع مقدس به عنوان نماد ایثار، شهامت، شجاعت، آزادی، استقلال، صداقت، معنویت، افتخار و پایمردی ملت ایران، باید همیشه و درهمه حال درفضاى جامعه ما زنده باشند و ازاینرو، زنده نگهداشتن یاد و نام این شهدا، گام نهادن درمسیر حرکت و راه آنهاست و با برگزاری آیینها و یادآورههای مختلف ازجمله برپایی هرچه باشکوهتر مراسمهای هفته دفاع مقدس، قدمی هرچند کوچک برای معرفی و شناساندن راه و آرمانهای شهدا برای آشنایی نسل جوان برداشت.
به بیان روشنتر، هشت سال دفاع مقدس به ملت ایران و به ویژه برای جهانیان درسهای زیادی آموخت که درهیچ دانشگاه و مدرسهای تدریس نمیشود.
اعتقاد به آموزههای اسلامی و وحیانی که در شان و مقام والای شهدا بیان شده است، و اینکه روح آنها از میدان نبرد به جوار قرب پروردگار عروج میکند و برترین مواهب الهی شامل حالشان می شود، همواره اسلام را بیمه کرده است.
این بار نیز این فرهنگ اصیل در وجود دانشجویانی نمود پیدا میکند که در کنار همه علایق دنیوی، همچون خانواده، تحصیل و ... دل در گرو دین و ناموس و اعتقادشان نهادند و با خون پاک خویش درخت تناور اسلام را آبیاری کردند.
سال 1365 جمعی از دانشجویان دانشگاه تبریز که آماده اعزام به جبههها بودند، خواسته شد که به جای اعزام به جبهه، به عنوان نیروهای بسیجی در ساخت مهمات در دانشکده فنی این دانشگاه که در ساعات غیر درسی در اختیار دانشجویان بسیجی به جهت تامین مهمات جبهه قرار گرفته بود، از تخصصشان استفاده شود.
دانشجویان با شور و انگیزه خالص و نابی، از هر رشته و شهری ثبت نام کردند، قرار بر این شد که این دانشجویان با استفاده از امکانات و دستگاههای موجود در کارگاه، قطعات نظامی مورد نیاز در جبهه را تولید کنند، این اقدام از اوایل دیماه سال 1365 شروع شد، دانشجویان با سن کم اما درک و شعوری بسیار، عمق این رسالت عظیم را با جان و دل درک کرده بودند و عاشقانه، بعد از اتمام ساعات درسی و امتحانات دانشگاه، به سمت کارگاه فنی پر می کشیدند و تا پاسی از شب بیاد رزمندگان جبهههای جنگ علیه باطل، هرچند با تجهیزات مختصر و ناقص، اما با چاشنی عشق و ایمان میساختند مهماتی را که سپر شود در مقابل تیرهایی که اسلام را نشانه رفته است.
اما نهایتا در روز 27 دیماه همان سال ساعت 10:30 شب 27 دی ماه سال 65، جنگنده متجاوز رژیم بعث عراق با گرا گرفتن از منافقان کوردل و وطن فروش با چهار بمب دانشکده فنی دانشگاه تبریز و مناطق اطراف آن را هدف قرارداد که یکی از این بمبها برخلاف سه بمب دیگر که در محوطه باز فرود آمد، به ساختمان کارگاه ساخت قطعات موردنیاز جبههها اصابت کرد؛
کارگاهی که توسط سازمان جهاددانشگاهی استان آذربایجانشرقی با هدف پیوند دانشگاه و صنعت دفاعی کشور در دوران فشار تحریمهای اقتصادی و تسلیحاتی راه اندازی شده بود.
در این حمله ناجوانمردانه تعداد 22 تن از جهادگران جهاددانشگاهی که میانگین سنی آنها 22 سال بود به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.
این عاشقان پاکباز شامل برادران: مهندس حاج سجاد (ایرج) خلوتی، محسن محمدی غریبانی، رحمان قفلگری، مرتضی زمانپور، علی فصیح کجاآبادی، حمیدرضا ملکوتی خواه، علیرضا رضوان جو، عباس ارشدیپور، صدیار صفری، بیاضعلی اسدیفرد، سید محسن جواهری، سعید امیرخانی، مهدی امیرکاظمی، علیرضا کریمی وفایی، حسین شیرین سرندی، مرتضی جابری، فواد الدین محمودی، یعقوب اسماعیلزاده، شیرزاد شریفی، هاشم اخترشمار، عادل جعفری نویمیپور و حسین رضاپور بودند.
همچنین برادران جمال شکوری، یحیی خلیلی، مجید خیراللهی، مجید اسم حسینی، علیرضا دلفکار باغبان در این حادثه مجروح شده و به عنوان اسناد زنده این جنایت فجیع، رسالتی دیگر را بر دوش گرفتند تا زبان گویای آن شهدا و افکار و اندیشه های نابشان باشند.
آری ۲۷ دیماه هرسال سالگرد عروج عارفانه ۲۲عاشق پاکباز که به ندای دلنواز «ارجعی الی ربک راضیه مرضیه »حضرت سبحان لبیک گفته و با خون خود جبهه مقدس تعلیم و تربیت را رنگین نمودند میباشد. اینک در آستانه سالگرد شهادت این عزیزان یاد و خاطره آنها را در دلها گرامی میداریم.
به بهانه 27 دیماه، سالروز شهادت 22 دانشجوی دانشگاه تبریز
دستهبندی: گوناگون
تاریخ انتشار: ۱۳۹۶ دی ۲۷, چهارشنبه ساعت ۸:۲۳۰ رأیبدون امتیاز

گروه اجتماعی: تقویم ایران اسلامی در 27 دیماه سال 1365، با خون 22 شهید از جانگذشته دانشگاه تبریز رنگ خون به خود گرفت و لکه ننگینی بر پیشانی رژیم بعثی عراق و سکوی عروج بهشتی شدن این دانشجویان شد.
این مطلب برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک میکند.
در حال بررسی رأی شما...