به گزارش فانوس، هدی نتاج: این روزها شاید بسیار شاهد این گونه تبلیغات بر در و دیوار خیابان ها، فضای مجازی و سایت های کاریابی هستیم که متاسفانه با عنواین مختلف و وعده حقوق کلان، زنان را به دام خود می کشاند.
سارا، خ یکی از دختران فریب خورده همین آگهی های وسوسه انگیز است
در کنارش می نشینم. می گوید دیگر تحمل راز داری ندارد. می ترسد از بلایی که سرش آمده به خانواده اش چیزی بگویید. با اشک از اولین روز شروع بدبختی خود این گونه می گوید...
دوست داشتم مستقل باشم. از امر و نهی های خانواده خسته شده بودم. مدت ها بود که با رویا سازی به دنبال شغل پردرآمد و جدا شدن از خانه پدری تمامی سایت ها را جستجو می کردم.
در نهایت در آن روز شوم، آگهی استخدامی را بر دیوار همسایه دیدم. بسیار توجه ام را به خود جلب کرد.
از خواندن مبلغ حقوق سرم سوت کشید. با عجله موبایلم را از کیفم خارج کرده بدون فوت وقت تماس گرفتم. یک بوق ... 2 بوق ... 3 بوق ... داشتم ناامید می شدم که با شنیدن صدای جذاب مرد پشت خط، تپوق زنان خود را معرفی کردم.
سلام آقا من سارا. خ هستم بابت آگهی تون مزاحم شدم.
سوال جواب های همیشگی انجام شد و در نهایت برای صبح فردا باید خود را برای مصاحبه آماده می کرد.
آن شب با هزار اضطراب و رویابافی های شیرین گذشت.
نمی دانم چه شد که همه چی به سرعت اتفاق افتاد در مصاحبه پذیرفته شده و از فردای همان رو مشغول به کار شدم.
در روزهای با لباس های شیک و تر و تمیز همیشگی به شرکت می رفتم اما بعد آن رئیس از من خواست به دلیل وجود مهمان های ویژه و خارجی با کت و دامن در شرکت حضور پیدا کنم.
خواسته اش را انجام دادم تا اینکه درخواست بعدیش متعجبم کرد اما حقوق وسوسه انگیز اجازه مخالفت را از من گرفت.
در روزهای اول بدون روسری گشتن برایم بسیار سخت بود اما با گذشت چند روز دیگر برایم عادی شده بود.
پیشاپیش برای اجاره خانه در بنگاه های املاک از این محله به آن محله می رفتم، حتی اثاث خانه را نیز به صورت اقساط خریداری کرده و در زیرزمین منزل یکی از دوستانم قرار دادم.
کار به روال عادی می گذشت تا اینکه در آن روز شوم اتفاقی که نباید به سرم آمد.
در حال آماده شدن و جمع و جور کردن امور بودم که رئیس دستور داد بیشتر بمانم.
آماده و گوش به زنگ منتظر دستورات بعدیش بودم اما هر چه زمان می گذشت خبری از او نشد که نشد.
حتی آبدارچی هم خداحافظی کرد و از ساختمان خارج شد.
داشتم از جایم بلند می شدم که یکباره درب آپارتمان باز شد و 4 مرد غولتشن خارجی وارد شدند. بلاخره رئیس از اتاقش خارج شد.
با برگشتن به سمتم دستور پذیرایی بی نقص را صادر کرد. تعجب کردم پس چرا آبدارچی را برای پذیرایی نگه نداشت.
با ترس و لرز و با سینی آبمیوه وارد اتاق جلسه شدم. از نگاه هایشان خوشم نیامد.
با عجله در حال خارج شدن از محیط خفقان آنجا بودم که رئیس با تحکم گفت در اتاق بمانم.
معذب و نگران به حرف هایشان گوش می دادم که با انگلیسی دست و پا شکسته ای که می دانشتم متوجه شدم موضوع بحثشان درباره من است.
نگاه ها به یکباره به سمت من برگشت. رئیس به سرعت از جای خود بلند شد و درب اتاق را قفل کرد.
بلایی که نباید به سرم آمد ... در نهایت من ماندم و قسط و روح و جسم له شده ام...
بیشتر مراقب باشیم.
