به گزارش فانوس-علیرضا آزادی، غربزدگی همان غرب گرایی نیست، غربزدگی یک نوع تمایل مبتنی بر احساس و فارغ از اندیشمندی است که از قبیل غفلت و دگماتیزم و نابخردی در روش است، اما غربگرایی نوعی گرایش است که میتواند و شاید مبنی بر اندیشمندی باشد و فرد غربگرا مبتنی بر توجه به غرب به عنوان مآخذ اقتراح و فرآوری ایده اندیشمندانه به غرب توجه کند. از نظرجامعهشناسی غربگرایی یکی از انواع دگرگونی فرهنگی محسوب میشود. برخی از جامعه شناسان این پروسه را دگرگونی اجتماعی نامیدهاند ولی به نظر میرسد که اصطلاح دگرگونی فرهنگی شاملتر و جامعتر است.
غرب زدگی از پدیدههایی است که در کشورهای آسیایی بخصوص خاورمیانه کمتر به آن توجه شده است. غرب توانست با مطالعات مردم شناسی ، باستان شناسی و کشورهای شرقی مورد کنکاش دقیق قراردهد و با مطالعات شرق شناسی خود توانست ضربههای فرهنگی مهلکی بر آنان وارد سازد، به طوری که تمام شئونات اجتماعی آنان تحت تأثیر قرار گیرد.
کشورهای غربی با توجه به همین مطالعات و تدابیر عامل اصلی تغییر ارزشها و شکاف نسل پس از انقلاب اسلامی ایرانی هستند. غرب از یک سو، تهاجم فرهنگی خود را توسط عوامل خارجی برای دور کردن نسل پس از انقلاب از فرهنگ با ثبات نسلهای قبلی آغاز نموده و از سوی دیگر، عوامل داخلی وابسته خود را برای بسترسازی مناسب در جهت نفوذ بیشتر ارزشهای غربی بسیج کرده است.
علاوه بر این، غرب با توجه به نظریههای استعماری و پیشرفت فناوری و صنعتی خود، توانست جوامع دیگر را از حالت انسجام فرهنگی جدا سازد و آنان را با هجوم ارزشهای خود، به صورت چند پارچه فرهنگ درآورد؛ دهها سبک لباس، مسکن و الگوهای آرایشی را با هجوم فرهنگی خود بر دیگر جوامع وارد کرد و روحیه مصرف زدگی و تجمّل پرستی را گسترش داد و کار را تا جایی به پیش برد که با شعار «جهانی سازی»، در اقتصاد، سیاست، تاریخ و فرهنگ جوامع دخالت کرده و خواهان نظم نوین جهانی گردیده است.
کشورهای آسیایی زمانی توانایی جلوگیری از انحرافات اجتماعی و غربزدگی را دارند که بتوانند آگاهی و توجه مردم کشور خود را به حافظه تاریخی، ارزش ها و تمدن و فرهنگ خود جلب کرده و نهادینه کنند اما امروزه به دلیل کوتاهیهایی که توسط مسئولین و کارشناسان صورت گرفته است نو جوانان و جوانان دچار غربزدگی و انحرافات اجتماعی شدهاند.
در جوامع بشری و بخصوص جوامع جهان سومی به دلیل عدم توجه به نیاز و خواستههای نوجوانان و جوانان توسط والدین و جامعه، جوان خود را در این سن غریب و تنها می بیند، اغلب سعی می کند علیه سنّتها و آداب و رسوم قیام نماید، از والدین خود و جامعه کناره گیری کند و با همسالان خود در تماس باشد ولی این امر درچه حالتی اتفاق میافتد زمانی که جوان به دنبال الگویی برای خود میباشد و به کمک نیاز دارد اما به دلیل نبود راهنما و کسانی که اورا درک کنند رو به سمت همسالانی می آورد که خود به این مشکلات گرفتارند و در همین زمان کشورهای غربی با مطالعات کامل از طریق شبکههای اجتماعی و راههای ارتباطی دیگر فرهنگ و نگرشهای خود را به جوانان القا میکنند و جوانان با آغوش باز پذیرای آن هستند.
به همین دلیل است زمانی که درخیابانها قدم میزنیم نمادهایی ازفرهنگ غرب ونگرشهای غربی درمیان جوانان حاکم شده است بطورمثال در میان دختران برای فراراز تنهایی و تخلیه انرژی دست بکاری به نام خونبازی میزنند. بررسیها نشان میدهد این فرهنگ ابتدا درکشور انگلستان شکل گرفته است و بعد ازدرمان جامعه بعنوان عوامل زمینه سازافسردگی به کشورهای جهان سوم منتقل شده است.
یکی از راهکارهای موثر آنست که خانوادهها آنقدر که به جنبههای مادی فرزندان توجه میکنند به جنبههای روانی و روحی نوجوان و جوان خود توجه کنند که این خود باعث میشود نوجوان و جوان بجای مبارزه با الگو پذیری ازوالدین که خودعاملی برگسترش فرهنگ یک کشور و نهادینه شدن آن درفرد است جلوگیری کند.
