جمهوری اسلامی
بالاتر از حصر
مسیح مهاجری: این روزها تعدادی از نمایندگان مجلس و مسئولان اجرائی سخن از نزدیک‌بودن پایان حصر و فرارسیدن زمان آزادی محصورین می‌گویند. هرچند هنوز میزان اعتبار این خبر مشخص نیست، ولی نفس همین خبر موجی از امید در قلب وفاداران واقعی به نظام جمهوری اسلامی پدید آورده و این افق روشن را در برابر چشم‌ها ترسیم کرده که گویا ابرهای تیره بدبینی در حال کناررفتن از آسمان سیاست ایران هستند و واقعیت‌ها قرار است جایگاه خود را پیدا کنند. درست است که تحمل هفت سال حصر بسیار سخت است ولی اکنون که به برکت صبرِ توصیه و تأکید‌شده در کلام الهی بسیاری از واقعیت‌های پشت پرده وقایع سال 88 روشن شده و فتنه‌گران واقعی به دست خود و با زبان خود، ابهامات را برطرف کرده‌اند حتی اگر بر حصر نیز نقطه پایانی گذاشته نشود این سختی هفت‌ساله نتیجه شیرین خود را به همگان نشان داده و افراد محصور نیز برِ شیرین صبر را چشیده‌اند و این از آزادی بالاتر است. کسی که در سال 88 چنان مظلوم و صاحب حق جلوه داده شد که هرکس او را قبول نداشت محکوم و مطرود می‌شد، حالا شورای نگهبان را متهم به مهندسی انتخابات می‌کند و جالب اینکه شورای نگهبان که آن روز مدافع او بود، حالا فاش می‌کند که او درصدد مهندسی‌کردن انتخابات ریاست‌جمهوری 88 بود... . تصحیح سیاست «دشمن‌ساختن از دوست» واجب‌تر از رفع حصر است... . کسانی که محصورین را از نزدیک می‌شناسند و همچون صاحب این قلم با آنها زندگی و کار کرده‌اند، می‌دانند که آنها عمیقا به نظام جمهوری اسلامی علاقه‌مند و وفادار هستند، قانون اساسی را میثاق ملی و پایبندی به آن را لازم می‌دانند و سوابق و کارنامه آنها نشان می‌دهد که مطالبه آنها عمل به تمام اصول قانون اساسی بدون استثناست.
همدلی
روزی به زندان خواهی رفت
ماشاءالله شمس‌الواعظین: ... من خاطره خوبی از زندان‌هایی که به حکم سعید مرتضوی با سربلندی گذراندم، ندارم و برای مرتضوی نیز علاقه‌ای به زندان‌افتادنش ندارم چون مرتضوی در پرونده‌های بی‌شماری متهم است و روزی روزگاری باید به همه آنها رسیدگی شود که به نظرم دیر یا زود چنین خواهد شد، اما من در دادگاه خودم که مرتضوی رئیس آن بود (اواخر آبان ۷۸) به خودش گفتم: «روزی در همین جمهوری اسلامی فرا می‌رسد که به اتهام ارتکاب جنایات علیه بشریت به زندان خواهی رفت» و مرتضوی پوزخندی به من زد و گفت: «چنین آرزویی را به گور خواهی برد»... . از جا برخاستم و از مرتضوی خداحافظی کردم. مرتضوی گفت: «کجا می‌روی؟ شما بازداشت هستی!»، گفتم: «دیگر به چه اتهامی؟» که مرتضوی پاسخ داد، اتهام جدیدی نیست، حکم دادگاه تجدیدنظرت اکنون می‌رسد و باید بروی زندان». گفتم: «آقای مرتضوی! ابلاغ حکم تشریفاتی دارد و اجرای احکام باید حکم تجدیدنظر را رسما به خودم یا وکیلم ابلاغ کند»... . گفت: «خب حالا ابلاغ می‌کنیم هم به تو و هم به وکیلت». سپس تلفن را برداشت و با یک جایی پچ‌پچ کرد. ناگهان یک افسر نیروی انتظامی وارد اتاق شد و به من گفت: «آقای شمس‌الواعظین شما به همراه من بیایید».... حالا در خبر می‌خوانیم که سعید مرتضوی با وجود صدور رأی دادگاه تجدیدنظر در پاسخ به شایعات بازداشت خود برای گذراندن دو سال زندان به خبرنگاران می‌گوید، من منزل خودم هستم نه اوین... . چون باید تشریفات قانونی طی شود و ممکن است این تشریفات زمان‌بر باشد! تفاوت میان من و مرتضوی علاوه بر خیلی چیزها در یک چیز است... . درحالی‌که در سال‌های ۷۹ و۸۰ اوج کار حرفه‌ام بود... . با حکم مرتضوی و البته به دستور بالادستی‌هایش به زندان افتادم... .
