در دنیای امروز مفهوم مرز جغرافیایی به حداقل خود رسیده است چراکه دیگر هیچ خبری در هیچ مرزی محصور نمیماند. جریان اطلاعات به لطف رسانههای جدید هیچ مرزی را باقی نگذاشته است؛ اگر روزی همه چیز را همگان میدانستند، امروز هر فردی به اندازه همگان میداند و کافی است با فشردن یا حتی لمس دکمهای از چیزی باخبر شود که روزی آگاهی از آن امری محال بود. امروز «دیپلماسی» بیش از هر چیز قلمرو خود را از دست داده است. «دیپلماسی قرنها مخصوص نخبگان متعصب بود و این نخبگان به عنوان بازیگران اصلی دیپلماسی کارشان را در سکوت و اغلب به صورت محرمانه و پشت درهای بسته انجام میدادند». حال رسانههای جدید این درها را گشودهاند و فضای امن و راحت دیپلماتها را بیهیچ پردهای در برابر چشم افکار عمومی قرار دادهاند. سرعت رخداد این تحولات چنان بود که دگردیسی دیپلماسی سنتی به نوع جدید بیش از یک تحول، به شکل شوکی سیاسی دریافت و احساس شد. افکار عمومی ذوقزده از دانستن پشت پردهها از سویی و نگرانی دیپلماتها از آنچه به سرعت مورد قضاوت مردم قرار میگیرد از سوی دیگر، فضای دیپلماسی را ملتهب کرده است. آینده دیپلماسی در سایه «توانمندسازی رسانهمحور عموم مردم» موضوعی است که «فیلیپ سِیب» استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی کتابی را به آن اختصاص داده است. سِیب در مطالعهای بینارشتهای با نگاهی به دو حوزه سیاست خارجی و رسانه بر این باور است که باشگاه بسته فعالیت دیپلماسی هنوز منسوخ نشده است اما «چنین رویکردی به دیپلماسی به طور فزایندهای غیرمؤثر و قدیمی شده است».وی در کتاب خود در پنج فصل شامل دیپلماسی باز، ظهور دیپلماسی عمومی، دولتها و بازیگران غیردولتی، پایداری در مسیر و شکلگیری آینده دیپلماسی، معتقد است آینده دیپلماسی توسط رسانههای نوین، تودههای جدید و نمایش تازهای از قدرت سیاسی شکل خواهد گرفت. کتاب سِیب با عنوان « رسانههای جدید و آینده دیپلماسی» تنها یک سال پس از نگارش، به تازگی با ترجمه «مسعود میرزایی» روزنامهنگار و مدرس دانشگاه توسط انتشارات «آگاه» منتشر شده است. ترجمه کتابی تخصصی و جدید در کشورمان به خودی خود اتفاق خوبی محسوب میشود؛ مخصوصا اگر ترجمه را فردی مسلط به حوزه تخصصی انجام داده باشد. کم نیستند افرادی که با دانش اندک زبانی دست به ترجمه آن هم در زمینههای تخصصی علوم انسانی زدهاند و اطلاعات ناکافی آنها از حوزه تخصصی «سبب رواج کژاندیشیهای حیرتانگیزی از واقعیتهای اندیشه علمی یا فلسفی غرب» شده است؛ چیزی که میتوان از آن با عنوان فاجعه ترجمه در ایران نام برد. در این دنیای بینظم و انضباط علمی که هر کس با هر میزان مهارت و تجربه در رشتههای علوم سیاسی به خود اجازه میدهد بیپروا وارد بحثهای تخصصی شود، انتشار ترجمهای به قلم خبرنگار باتجربهای با تحصیلات آکادمیک علوم سیاسی اتفاقی مهم و امیدوارکننده است. امروز بیش از هر زمان دیگری رشتههای دانشگاهی و بهویژه رشتههای علوم انسانی به یکدیگر مرتبط شدهاند و به قول فیلسوف فرانسوی «دونی دو روژمون» علوم دنیای امروز علوم بینارشتهای است. کتاب فیلیپ سِیب خود گواه همین مدعاست؛ علم رسانه از جامعهشناسی، سیاست خارجی، دیپلماسی عمومی حقوق و تکنولوژی جدا نیست. نمیتوان انتظار داشت کسی کتاب سِیب را ترجمه کند که به همه این علوم آگاه باشد، اما میتوان از ترجمه این کتاب به دست مترجمی با سابقه روزنامهنویسی و مسلط به دانش علوم سیاسی خرسند بود.
«آینده دیپلماسی» در دنیایی که همه از آن سر درمیآورند
دستهبندی: گوناگون
تاریخ انتشار: ۱۳۹۶ اسفند ۱۴, دوشنبه ساعت ۳:۳۰۰ رأیبدون امتیاز
در دنیای امروز مفهوم مرز جغرافیایی به حداقل خود رسیده است چراکه دیگر هیچ خبری در هیچ مرزی محصور نمیماند. جریان اطلاعات به لطف رسانههای جدید هیچ مرزی را باقی نگذاشته است؛ اگر روزی همه چیز را همگان میدانستند، امروز هر فردی به اندازه همگان...
این مطلب برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک میکند.
در حال بررسی رأی شما...