اعتماد
اروپا پشیمان خواهد شد
محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران: گفت‌وگوهای ما با اتحادیه اروپا از دهه ٧٠ شمسی با «گفت‌وگوهای انتقادهای» آغاز شد و در سال‌های بعد به «گفت‌وگوهای جامع» رسید که این روند برای مدتی متوقف بود و سپس به «گفت‌وگوهای سطح بالا» تبدیل شد. در تمام این گفت‌وگوها ما همه موضوعات بین‌المللی از جمله موضوعات منطقه‌ای، مسائل مربوط به حقوق بشر، خلع سلاح جهانی و تقریبا همه موضوعات روز را مورد بحث و بررسی قرار می‌دادیم؛ بنابراین گفت‌وگوها میان ما و اروپا از بیش از ٢٠ سال پیش مطرح بوده و در دولت‌های مختلف به شکل جدی دنبال شده است؛ اما این روزها اروپایی‌ها تلاش می‌کنند برای راضی‌کردن آمریکا در واقع موضوعات را به‌گونه‌ای دیگر مطرح و به دنیا عرضه کنند. گفت‌وگوی میان ایران و اروپا همواره انجام شده و جمهوری اسلامی با حسن نیت اعتقاد داشته که اروپا باید نقش سازنده‌تری را در منطقه ما بازی کند. ما برای تشویق اروپا به ایفاکردن نقش سازنده‌تری در منطقه، سال‌هاست با آنها درباره مسائل این منطقه صحبت می‌کنیم، اما اگر اروپایی‌ها تمایل داشته باشند این پروسه را با عنوان دیگری در دنیا عرضه کنند ما هم براساس آن تصمیم خواهیم گرفت که آیا این گفت‌وگوها ارزش پیگیری دارد یا خیر؟
کیهان
یک بغل عقل، یک باک بنزین
محمد ایمانی: رسانه‌ها از مذاکرات درباره مهار نفوذ منطقه‌ای و توان موشکی ایران به‌عنوان مکمل برجام در مونیخ خبر داده‌اند. همچنان‌که خبر می‌رسد اروپایی‌ها پذیرفته‌اند اعمال برخی شروط هسته‌ای و غیرهسته‌ای آمریکا را از ایران بخواهند. وزیر خارجه دولت پیزوری فرانسه دیروز گفت «ایران باید نگرانی‌ها درباره برنامه موشکی خود را به رسمیت بشناسد یا اینکه با تحریم‌های احتمالی مواجه خواهد شد». نشریه آمریکایی نیویورکر و خبرگزاری رویتر در همین زمینه می‌نویسند «کری در دیدار خصوصی، از ظریف خواسته تا هر تصمیمی که دولت ترامپ درباره برجام گرفت، ایرانی‌ها توافق را کنار نگذارند یا مفاد آن را نقض نکنند!». مفهوم این اتفاقات چیست؟ اروپایی‌ها و کری دوباره نقش پلیس خوب را به مدد سیاه‌بازی‌های دولت ترامپ به اجرا می‌گذارند تا مسئله بدعهدی غرب به حاشیه پرتاب شود و واگذاری امتیاز جدید از سوی ایران را یک ضرورت جا بزنند؟ ... اگر رویتر و نیویورکر و نیویورک‌تایمز، خبرها را منتشر نمی‌کردند، افکار عمومی یا صاحب‌نظران از کجا باید با خبر می‌شدند که دیداری بی‌سروصدا با جان کری انجام شده و یا آلمانی‌ها به هواپیمای وزیر خارجه ما بنزین نداده‌اند؟! چرا همچنان به پنهان‌کاری ادامه می‌دهند و مردم و مسئولان را در مقابل عمل انجام‌شده می‌گذارند؟ چرا با وجود چند بار رودست‌خوردن، بازهم وسوسه می‌شوند این‌بار درباره «نقش ناامن‌کننده ایران!» و توان نظامی، مذاکره کنند؟ واسطه این وسوسه چه کسانی هستند؟ ... عایدی سفر آقایان ظریف و عراقچی به لندن و مونیخ، غافلگیری در مقابل خباثت انگلیس و آمریکا و فرانسه برای صدور قطع‌نامه علیه ایران بود که با وتوی روسیه ناکام ماند. روحانی دو روز بعد گفت «آمریکا و انگلیس می‌خواستند علیه ما در شورای امنیت توطئه کنند».
ایران
اهمیت سفر وزیر خارجه فرانسه به ایران
علیرضا رحیمی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس: هرچند به‌دلیل تهدیدات آمریکا هنوز امکان بهره‌برداری صددرصدی از شرایط پسابرجام برای کشورمان فراهم نشده، اما نمی‌توان این نکته را نیز نادیده گرفت که اروپایی‌ها در این موقعیت نه‌تنها مسیر خود را با دولتمردان واشنگتن هماهنگ نکرده‌اند بلکه در مقاطع زیادی به مخالفت با سیاست‌های آمریکا در قبال برجام برخاسته‌اند. در واقع اروپایی‌ها با بازکردن زاویه جدیدی به بحث برجام سعی کردند که رویکرد جدید واشنگتن را به سمت اجماع مجدد برگردانند و البته سیاست آمریکایی‌ها هم در این مقطع ایراد اتهامات جدید به کشورمان درخصوص مسائل موشکی و منطقه بود. قطعا نمی‌توان گفت که اروپایی‌ها در این فقره کاملا مخالف آمریکا بودند، اما این نکته را هم نمی‌توان نادیده گرفت که اروپایی‌ها آن‌طوری که قبلا در سوابق روابط آنها با آمریکا ثبت شده با سیاست‌های این کشور همراهی نکردند. در واقع سیاست قابل رصد در این عرصه می‌تواند تلاش برای سوق‌دادن مسائل مرتبط با ایران از مسائل هسته‌ای به غیرهسته‌ای بوده که در همین راستا می‌توان موضع‌گیری‌های اخیر مقامات اروپایی را ترجمان سیاست‌های آمریکایی‌ها دانست. انگلیس و فرانسه که به نوعی نمایندگی رویکرد آمریکا را در اتحادیه اروپا دارند قاعدتا در تلاش هستند که به یک موضع مشترک برسند. از همین منظر اتفاقا گفت‌وگو با فرانسوی‌ها از این جهت که می‌توانند در انتقال مواضع کشورمان نقش قابل‌ملاحظه‌ای داشته باشند، دارای اهمیت است. همچنین مناسبات دوسویه ایران و فرانسه فارغ از برجام هم در این سفر دارای اهمیت است که می‌تواند زمینه‌های جدی برای گسترش مناسبات سیاسی و اقتصادی فراهم کند.
