به گزارش فانوس- علیرضا آزادی، با نزدیک شدن به روز جهانی زن و دفاع از حقوق زن هشتکی تحت عنوان «برابربامن» فضای توییتر را پر کرده و بسیاری از افرادی که در حال توییت و ریتوییت این مطالب هستند دختران و پسران جوانی میباشند که این روزها هیزم به آتش دختران خیابان انقلاب میریزند اما سوال این است که آیا نگاه به این موضوع فمنیستی است؟ گسترهای از جنبشهای سیاسی، ایدئولوژیها و جنبشهای اجتماعی است که هدفی مشترک را دنبال میکنند: تعریف، برقراری و دستیابی به سطحی از حقوق زنان که در زمینههای سیاسی، اقتصادی، شخصی و اجتماعی، با مردان برابر باشد.این هدف شامل تلاش برای برقراری فرصتهای برابر برای زنان در آموزش و پرورش و اشتغال میشود.
فعالینِ حقوقِ زنان باور دارند که جنسیت در زندگی انسانها عاملی تعیینکننده است که جایگاهِ اجتماعی، سیاسی و اقتصادیِ افراد بر اساس آن شکل میگیرد. فمینیسم بیشترین تمرکزِ خود را معطوف به تهدیدِ نابرابریهای جنسیتی و پیشبردِ حقوق، علایق و مسایل زنان کردهاست. فمینیسم عمدتاً از اواخر قرن ۱۸ میلادی پدید آمد.
با تمام این توضیحات از فمنیست باید متذکر شد برابری در میان زنان و مردان موضوعی است که بارها اسلام و قرآن به آن تاکید کرده و از حقوق زنان به کررات دفاع کرده است. «من عمل صالحاً من ذکر او انثی و هو مؤمن فاولئک یدخلون الجنّه»؛هر کس کار شایستهای انجام دهد -خواه مرد یا زن- در حالی که مؤمن باشد آنها وارد بهشت میشوند.(غافر/40)
اما در توییتهای متفاوت طرفداران فمنیست که خود را و دیدگاه خود را حق میدانند شروع به تبلیغ کرده و شکست خوردگان طرح دختران خیابان انقلاب اینبار از این راه پا به عرصه گذاشته و شروع به اسلام ستیزی کرده است.
روز حقوق زنان امسال مصادف شده با روز زن در ایران روزی که اساس و پایه ی آن تولد بنت نبی حضرت فاطمه الزهزا(س) است و این یکی دیگر از نشانه برابری زنان و مردان درنظام جمهوری اسلام است که هیچ تفاوتی قائل نشده است.
تفاوت مردان و زنان از منظر قرآن
در ارزشگذاری مقام انسانی زن و مرد، وحدت ‹‹نوع››، اقتضا می کند که میان آن دو از بعد جنسیت، هیچ تفاوت و تمایزی نباشد، از همین رو هر جا که سخن ار تکریم تکوینی است، موضوع آن ‹‹بنی آدم›› یعنی نوع انسان است: ‹‹ولقد کرّمنا بنی آدم، ما آدمی زادگان را گرامی داشتیم››. هم چنان که در کرامت ارزشی و اکتسابی نیز همگان فارغ از عنوان جنسیت، رنگ پوست، زبان، قومیت و...، برابر هستند و تنها ملاک ارزش یابی و شایستگی، قرب الهی و تقوا است: ‹‹یاایّها النّاس انّا خلقناکم من ذکر و انثی و جعلناکم شعوبا و قبایل لتعارفوا انّ اکرمکم عندالله اتقاکم، ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید، (این ها ملاک امتیاز نیست)،گرامی ترین شما نزد خداوند با تقوا ترین شماست››.(حجرات، 13.)
بنابراین، زن و مرد بر اثر عبودیت و بندگی خداوند وانجام تکالیف و رسالتی که به عهده دارند، می توانند به طور مساوی و یکسان، به قلة سعادت و خوشبختی دست یازند، چنین نیست که برخی از انواع و مراتب کمالات انسانی، به مردان اختصاص داشته باشد، و زنان را در آن سهم و مشارکتی نباشد، یا به عکس.
بر همین اساس است که در قرآن کریم، از حضرت مریم(ع) و آسیه همسر فرعون، به دلیل عفاف و پاکدامنی، ایمان به قوانین الهی، استقامت و شکیبایی در برابر شکنجه ها و تهمت ها، عبادت و اطاعت حق، به عنوان الگوی زن با شخصیت و شایسته یاد شده است؛ و زنان نوح و لوط را، به دلیل همفکری با دشمنان خداوند، خیانت به همسران، انتخاب ارزش های دروغین و بردگی هواهای نفس، به عنوان نمونه های زنان ناشایسته و بی شخصیت معرفی کرده است.( تحریم، 10و 12.)
