
شفقنا-عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: صاحب جواهر سه تراث عظیم از خود بر جای گذاشت که نخستین آن جواهر الکلام و دوم شیخ انصاری است و سوم راه و متد ایشان بود.
به گزارش خبرنگار شفقنا در قم، حجت الاسلام والمسلمین علیدوست پیش از ظهر پنجشنبه در آیین نکوداشت صاحب جواهر الکلام شیخ محمد حسن نجفی که در مدرسه آیت الله گلپایگانی برگزار شد، اظهار داشت: این مراسم بزرگی است که در صد و هفتاد و سومین سالگرد ارتحال عبد صالح خدا و معیار فقاهت صاحب جواهر برگزار می شود.
او به موضوع روش شناسی فقه صاحب جواهر پرداخت و اظهار داشت: صاحب جواهر شاگرد اساتیدی چون شیخ موسی کاشف الغطاء و سید محمد مجاهد است که اینها نیز از شاگردان وحید بهبهانی هستند و خود ایشان نیز شاگردان بزرگی را تربیت نمودند.
استاد سطح عالی حوزه علمیه، گفت: دورانی که صاحب جواهر در آن قرار دارد از دوران های باشکوه نجف بوده است و جواهر الکلام در این فضایی نوشته می شود که کاشف الغطاء و مفتاح الکرامه و قوانین و اصول وجود دارد.
او مطرح کرد: مرحوم آقا بزرگ تهرانی در تعبیر جواهر آن را اثری بی نظیر در تاریخ اسلام می داند و مرحوم میرزای نوری که خود از شگفتی های عالم تشیع است در تعبیر این کتاب می گوید شگفتی عصر خود بوده است.
علیدوست گفت: کتاب جواهر بین ۲۵ تا ۳۰ سالگی صاحب جواهر شروع به نوشتن شده و در سال ۱۲۵۷ و ۹ سال قبل از وفاتش کتاب تمام می شود.
او تصریح کرد: صاحب جواهر به نوشتن جواهر الکلام شناخته می شود و ایشان سه تراث عظیم از خود بر جای گذاشت که نخستین آن جواهر الکلام و دوم شیخ انصاری است که اگر شیخ انصاری را از ماندگار های صاحب جواهر بدانیم اشتباه نکردیم.
این استاد حوزه ادامه داد: یادگار دیگر مرحوم صاحب جواهر را ه، روش و متدی است که ایشان دارد؛ ایشان بایسته های اجتهاد را در یک مجموعه نظام مند گرد آوردند. فقه الجواهر و فقه جواهری با هم متفاوت هستند و آنچه که ماندگار، جامع و جاودان است فقه جواهری است.
او تصریح کرد: اولین چیزی که از فقه صاحب جواهر دریافت می شود این است که کم تر حالت ریاضی وجود دارد و صاحب جواهر به شهرت و فتوای گذشتگان اهمیت می داد.
علیدوست افزود: مرحوم صاحب جواهر در روش شناسی اجتهاد خود روایت ضعیف را در نظر نمی گرفت و روش خاصی داشت تا بتوانند استفاده های روایی و حکمی را به بهترین و دقیق ترین شکل داشته باشد.
او گفت: مرحوم صاحب جواهر توجه بسیاری به پیامد فتوا داشتند به کونه ای که برخی پس از بررسی تمام جوانب و ادله فتوایی را صادر می کنند ولی مرحوم صاحب جواهر به پیامد فتوا به عنوان فرایندی در چینش ادله توجه بسیاری داشت.
استاد حوزه اشاره کرد: مساله سهله و سمحه در کتاب صاحب جواهر بیان شده است و ایشان سهولت و سمحه بودن شریعت را به عنوان یک قاعده نمی پذیرد، ولی آن را به عنوان یک پارادیم و پیشفرض عام و رویکرد به ادله که در فتوای فقیه نیز تاثیرگذار است نگاه می کند.