دنی و دیمه دنی دو غذای محلی بجنورد است که در دو رویداد متفاوت تهیه می‌شود. دنی همان آش دندونی است که وقتی بچه دندان در می‌آورد، تهیه می‌کنند. دیمه دنی هم که به آش امام معروف است، در روز عاشورا پخته می‌شود. فرق این دو در نوعی گندمی است که استفاده می‌شود در دنی از گندم کامل و در نیمه دنی از گندم نیم‌کوب پوست کنده استفاده می‌شود.
مواد لازم:
نخود 100 گرم
لوبیا چیتی 100 گرم
عدس 100 گرم
گندم 200 گرم
کره 50 گرم
پیاز داغ 3 قاشق غذاخوری
مرزه خشک دو قاشق غذاخوری
زردچوبه و نمک به مقدار کافی
فلفل 1 قاشق غذاخوری ( این غذا تند است و مقدار فلفل آن‌را بسته به ذائقه تان کم یا زیادتر کنید)
طرز تهیه:
حبوبات را بجز عدس, جداگانه خیس کنید و بپزید. عدس نیاز به خیساندن ندارد.
وقتی حبوبات پخت در ظرف بزرگ‌تری ابتدا کره ریخته و پیاز داغ را به آن اضافه می‌کنیم و نمک و زردچوبه و مرزه را ریخته و سر تفت می‌دهیم و حبوبات را داخل آن می‌ریزیم و فلفل هم به آن اضافه می‌کنیم. اگر آب حبوبات کم بود مقداری آب اضافه کرده و می‌گذاریم روی حرارت ملایم تا همه حبوبات با هم مخلوط شوند و جا بیفتد.
غلظت این غذا مانند سوپ جا افتاده است.
سپس آن‌را در ظرف کشیده و با روغن زیتون و آب لیمو سرو می‌کنیم.
برای درست کردن “دیمه دنی” به همین روش عمل می‌کنیم و فقط به جای گندم کامل از گندم نیم کوب پوست کنده استفاده می‌کنیم و در انتها که حبوبات را مخلوط کردیم دم کنی می‌گذارم و با حرارت خیلی ملایم آن‌را دم می‌کنیم تا به سفتی شله شود.
من دنی را بیشتر ترجیح می‌دهم چون هم از گندم کامل استفاده می‌شود و هم مانند سوپ رقیق است.
پ.ن: “دیمه” در زبان ترکی بجنوردی به معنای، کوبیده است و “دیمه دنی” یعنی “دنی کوبیده” . شاید بخاطر گندم نیم‌کوب این اسم را روی این غذا گذاشتند تا فرق آن با دنی مشخص شود.
