قانون- گیتا حسینی
میخواستم استراحت کنم که زنگ زدند. آقا رضا، همسایه روبهروییمون با یه حالت معذبی پشت در وایساده بود و بعد از کلی منومن گفت: «نمیدونم خبر دارید یا نه اما پریجون (همسرش) بارداره». داشتم فکر میکردم دلیل اینکه آقا رضا این موقع شب تصمیم گرفته خبر بارداری خانمش رو به اطلاع من برسونه چی میتونه باشه که نذاشت زیاد به قوه تخیلم فشار بیارم و گفت: «راستش پریجون ویار داره تا سمت اجاق گاز میره حالش به هم میخوره، میخواستم خواهش کنم برامون شام بپزید. البته ما میتونیم سر بیشام زمین بذاریم ولی به فکر اون بچهایم».
چَشمی گفتم و میخواستم در رو ببندم که گفت: «خیلی خودتونرو اذیت نکنین یه چیز ساده هم باشه خوبه. فقط برنجش رو حتما آبکش کنید ما کته دوست نداریم. لیمو عمانی هم آخر کار بریزید که قیمهتون زیاد ترش نشه». دوباره گفتم چشم. خواستم در رو ببندم که باز گفت:«یهوقت به جای سیبزمینی سرخکرده از این چیپس خلالیا نریزیدا واسه بچه ضرر داره». از ترسم اینبار چشم هم نگفتم فقط در رو محکم بستم و رفتم داخل.
یکم خودم رو دلداری دادم و به این فکر کردم که تو عالم همسایگی اینچیزا اشکالی نداره، حالا یه بار بهم رو انداختن روشون رو زمین نندازم. بنابراین دست بهکار شدم و غذا رو آماده کردم.
زنگ خونهشون رو که زدم پریجون خودش در رو باز کرد. سینی غذارو از دستم گرفت و گفت: «رضا خیلی خجالت میکشید بیاد در خونتون ولی من به زور فرستادمش. گفتم بحث یه شب دو شب که نیست حرف نه ماهه باید خجالتت بریزه ولی اونم حق داره؛ بالاخره مرده، غرور داره، تو خودت هر شب سینی شام رو برامون بفرست نذار این مرد هرشب مجبور بشه زنگ خونتون رو بزنه». بعد هم لیستی از غذاهای مورد علاقهشون رو بهم داد و تاکید کرد مواد مصرفیم حتما ارگانیک باشه.