قانون- شهرزاد سمر
بیکاری هم برای خودش مزایایی داره. شاید بی‌پولی و ظهر با صدای جاروبرقی بیدار شدن یا لباسشویی که تا اتاق خواب اومده میگه پاشو لباس چرکات رو بده بشورم، اذیت کنه. اما اینجاست که پای مرحله مهمی از زندگی یعنی «جست‌وجوی کار» به میون میاد که از پرکارترین کارهای دنیاست. چیزایی رو یاد می‌گیری که از راه 20 سال درس خوندن و تو جامعه گشتن بهشون نمی‌رسی:
1- ناخودآگاه زندگی‌ات هدفمند و برنامه‌ریزی میشه. صبح نیازمندی‌های روزنامه و سایتا، ظهر تلفن زدن و فرستادن رزومه. بعد از ظهر هم مصاحبه حضوری که از صبح یا روز قبل تنظیم کردی.
2- اطلاعات عمومی‌ات درمورد شغل‌ها و تخصص و رشته‌هایی که نیاز دارن بالا میره. مثلا می‌فهمی چیزی که چند سال تو دانشگاه خوندی جاش فقط تو همون دانشگاهه.
3- می‌فهمی چقدر تو این مملکت نیروی متخصص و کاربلد لازم دارن که حتی برای تلفن جواب دادن هم دو سال سابقه کار میخوان.
4- یه سری هم آگهی میزنن ترجیحا با ظاهری آراسته و موجه. بعد با دیدن کارمنداشون متوجه تعریفشون از آراستگی میشی. در واقع یه شخص اون طوری آراسته و اگر شد ماهر نیازمندن.
5- صبور میشی؛ زنگ میزنی منتظر میشی بردارن. بعد از اینکه رزومه می‌فرستی منتظر میشی تا تماس بگیرن. وقتی مصاحبه میری منتظر میشی تا خبرت کنن. بعد هی صبر می‌کنی... صبر می‌کنی...
6- بعد از چند هفته گشتن می‌فهمی چقدر خوب میشد گاهی روابط جای ضوابط رو می‌گرفت. بعد به دوست و آشنا زنگ میزنی و چی از این بهتر که بعد از 100 سال صداشون رو میشنوی.
7- آخرش هم اگه کاری برات پیدا شد اما شک کردی که به دردت میخوره یا نه، کافیه دست کنی تو جیبت و ببینی که چقدر تو و شغل جدیدت به هم میاین!
