در ادامه ابراز گله و اعلام نارضایتی از وضعیت خانه سینما، فرشاد اسدالله پور تازه ترین چهره ای است که به سیاست گذاری ها و خدمات این صنف اعتراض کرده است.
اعتراض فرشاد اسدالله پور به وضعیت نا به سامان خانه سینما / پول های خانه سینما کجا می رود؟
مشکلات ابتدایی صنف سینمای ایران نزدیک به سه دهه بعد از راه اندازی خانه سینما همچنان وجود دارد و ماهی نیست که گلایه یک یا چند سینماگر را درباره مغفول ماندن حل مشکلات صنفی در خانه سینما نشنویم. سران خانه سینما اگر به جای پذیرفتن مسئولیتهای متعدد در شوراها و نهادهای دولتی و ارگانی الویت خود را بر حل مشکلات ابتدایی بدنه صنف می گذاشتند قطعا هم برای خویش باقیات صالحات می گذاشتند و هم با این همه گلایه روبرو نبودند. فرشاد اسدالله پور از جمله فعالان حیطه دستیاری کارگردان است که در سالهای اخیر در کنار امیرحسین قهرایی به تولید «دوربین مخفی» برای شبکه خانگی و تلویزیون میپردازد. اسداللهپور تازه ترین چهره ایست که به گلایه از ضعف فعالیتهای صنفی در خانه سینما پرداخته است. اسداللهپور به «قانون» گفت:
من از خانه سینما راضی نیستم. اگر این خانواده است این خانواده پدر ندارد، مادر ندارد، اتفاقها براساس لذتهای آنی میافتند؛ نهاد صنفی جایگاهی ندارد. برای هر صنف دیگری اتحادیه وجود دارد که دارای وجاهت است؛ چرا برای سینماگران این اتحادیه وجود ندارد؟ ولی منِ سینماگر چه دارم؟
وی ادامه داد:
اگر کارت خانه سینما را ببرم کلانتری، میگویند برو بیرون و جوازت را بیاور. من میتوانم ضامن کسی شوم؟ اگر وزارت کار هست، تضمین شود که من بتوانم بازنشسته شوم. چرا پول بیمه خودم را خودم باید پرداخت کنم؟ این پولها کجا میرود؟هر کس پدر این خانواده میشود، پولهارا می برد که در این خانه خرج نشود؟ اگر تمام حرفها گفته شود، خیلیها زیر سوال میروند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: cinemajournal.ir
