وداع با ماه مبارک رمضان در بیان امام سجاد(ع)

دسته‌بندی: گوناگون
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷ خرداد ۲۴, پنجشنبه ساعت ۱۷:۰۹۰ رأیبدون امتیاز
وداع با ماه مبارک رمضان در بیان امام سجاد(ع)

گروه معارف - آیت‌الله جوادی آملی: وداع برای کسی است، که با ماه مبارک رمضان مأنوس بوده و این ماه دوست او باشد و گرنه آن‌کس که با این ماه نبوده، وداعی ندارد. انسان از دوستش و یا کسی که مدّتی با او مأنوس بوده خداحافظی می‌کند. کسی که اصلا نمی‏‌داند چه وقت ماه مبارک رمضان آمد و چه وقت سپری شد، وداعی ندار...

به گزارش ایکنا از استان مرکزی؛ به نقل از اسراء، آیت‌الله العظمی جوادی آملی مرجع عالیقدر حوزه علمیه قم با اشاره به فرازهایی از صحیفه سجادیه در خصوص وداع با ماه مبارک رمضان مطالبی را بیان کرده است.
وی گفت: امام سجاد(ع) آخر ماه مبارک رمضان که فرا می‌رسید، با سوز و گداز این دعا را می‌خواندند و می‌فرمودند: ماه رمضان در بین ما اقامت داشت و جای حمد و ثنا بود؛ زیرا به همراه خود رحمت آورد و رفیق بسیار خوبی برای ما بود. ما در صحبت و همراهی با او به فضایل و نعمت‌های زیادی دست پیدا کرده‌ایم و دوستی بود که به همراهش رحمت و مغفرت و برکت آورد.
این عالم گرانقدر افزود: حضرت سجاد(ع) در ادامه دعا فرمودند: «ثمّ قدْ فارقنا عند تمام وقْته وانقطاع مدّته ووفاء عهده و نحن مُودّعوه» این ماه بعد از آنکه پایانش فرا رسید، از ما مفارقت و هجرت کرد و ما را تنها گذاشت و ما هم اکنون با ماه خدا وداع می‏‌کنیم. «وداعَ مَن عزّ فراقه علیْنا»؛ وداع با دوست عزیزی که مفارقتش برای ما توان فرساست؛ آن‌کس که اهل معنا بود خیرش در این ماه بیشتر شد و آن کس که گرفتار گناه بود از گناهش کاسته شد. ما کسی را وداع می‏‌کنیم که رفتنش برای ما بسیار گران و سخت است و ما را غمگین می‏‌کند.
آیت‌الله جوادی آملی بیان کرد:امام سجاد(ع) فرمودند: این ماه ماهی است که «وأوحشنا انْصرافه عنّا» وقتی از ما فاصله گرفت، ما را به وحشت انداخت. ما دوست مهربان و پر برکتی را از دست می‌دهیم، لذا به وحشت می‌افتیم. از این رو بود که آخر ماه مبارک رمضان که می‌شد، اولیای خدا احساس غربت می‌کردند. «ولزمنا له الذِمام المحْفوظ والحُرمة المرْعیّة والحق المقضى». ما باید حقی که او بر عهدهٴ ما دارد رعایت کرده حرمتی که در پیش ما دارد ارج بنهیم. باید به تعهدی که بین ما و اوست وفا کنیم.
وی اظهار کرد: امام سجاد(ع) در دعای خود چندین بار به این ماه سلام می‌کنند «السّلام علیک یا أکْرم مصحوبٍ من الأوقات و یا خیْر شهرٍ فى الأیام والسّاعات»، ماه رمضان اگر زمانی گذرا بود و باطن و سرّ و حقیقت و روح نداشت، ولیّ الله به او سلام نمی‌ کرد. این گفته‏‌های معرفتی ـ معاذ الله ـ نظیر اشعار خیالی شعرا نیست که بر خطابه‏‌های خیالی حمل شود که مثلا به کوه و یا آثار مخروبه خطاب می‌کنند. بیان حضرت این است که ما خیلی دوست و رفیق، داشته و داریم؛ اما هیچ دوستی به عظمت این ماه نبوده. ماهی که نه هیچ روزی مثل روزهای آن و نه شبی چون شب‌های آن بود.
آیت‌الله جوادی آملی بیان کرد: این که در آخر ماه مبارک رمضان عید فطر می‏گیرند، چون جایزه‏‌های یک ماه را به ما می‏‌دهند، که در حقیقت محصول ماه مبارک رمضان است. ضیافة الله، لقاء الله را به دنبال دارد. پس عظمت از آنِ ماه شوال نیست؛ بلکه عظمت از آنِ ماه مبارک رمضان است که نتیجهٴ یک ماهه را در روز عید می‏‌دهند.
وی گفت: وداع برای کسی است، که با ماه مبارک رمضان مأنوس بوده و این ماه دوست او باشد و گرنه آن کس که با این ماه نبوده، وداعی ندارد. انسان از دوستش و یا کسی که مدّتی با او مأنوس بوده خداحافظی می‌کند. کسی که اصلا نمی‏‌داند چه وقت ماه مبارک رمضان آمد و چه وقت سپری شد، وداعی ندارد.
انتهای پیام

اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...