افزایش وکاهش هورمون پروژسترون و استروژن
افزایش پروژسترون: یکی از دلایل خستگی مزمن، اختلالات هورمونی است. افزایش هورمون پروژسترون باعث میشود بیشتر احساس خوابآلودگی کنید. یکی دیگر از علل خستگی، اختلال عملکرد تیروئید است. یک آزمایش خون به تشخیص مشکل کمک خواهد کرد.
کاهش پروژسترون: کاهش زیاد هورمون پروژسترون میتواند مشکلات به خواب رفتن و کاهش زمان خوابیدن را به دنبال داشته باشد.
اختلال هورمون: تغییرات در سطح دو هورمون استروژن و پروژسترون میتواند باعث شود در به خاطر آوردن چیزها یا فکرکردن دچار مشکل شوید. اختلالات تیروئید نیز چنین تاثیراتی بهجا میگذارند.
پس به طور کلی می توان گفت پروژسترون یک هورمون زنانه نیست و مخالف واقعیت هورمون استروژن است.
استروژن اضافی و یا مواد مشابه استروژن (که به میزان بالایی در آلاینده های محیطی یافت می شوند) منجر به مشکلاتی جدی در خانم ها و نیز آقایان می شوند.
پروژسترون در حقیقت یک آنتاگونیست-تعادل کننده- طبیعی برای استروژن است. به این معنا که به تعادل و خنثی کردن تاثیرات قدرتمند استروژن اضافی در مردان و زنان کمک می کند. پس یک هورمون تنظیم کننده است. اهمیت تاثیرات پروژسترون به قدری است که در صورت وجود کمبود پروژسترون در بدن، استروژن به هورمونی خطرناک و غیرقابل کنترل در بدن تبدیل می شود.
عضلات آنتاگونیست(Antagonist)یا مخالف، عضلاتی هستند که ضد عضلات موافق عمل کرده و عضو را به وضعیت اولیه بر می گردانند. مثلا زمانی که عضله چهار سر رانی، آگونیست (موافق) باشد، عضله همسترینگ آنتاگونیست یا مخالف می شود.
کمبود پروژسترون از کجا پیدایش می شود؟
اگر شما هم از احساس خستگی، اختلالات قاعدگی، بیماری های پوستی و یا افزایش وزن رنج می برید، ممکن است کمبود پروژسترون مقصر این مشکلات باشد. اگرچه این علامت ها می توانند بیان کننده مشکلات دیگری مانند کمبود آهن، کمبود ویتامین D، اختلالات هورمون کورتیزول و خیلی بیماری های دیگر باشند.
علل کمبود پروژسترون
استروژن های محیطی
همه ما در محیط اطرافمان در مواجهه با ترکیبات شیمیایی مشابه استروژن ها که به Xenoestrogen (زاینواستروژن)ها معروف اند، قرار داریم. امروزه این ترکیبات در محیط اطراف ما و نیز در غذاهای مصرفی بیش از پیش وجود دارند.
زاینواستروژن ها باعث می شوند که بدن پاسخ قوی تری به استروژن داده و آن را بیش از آنچه هست تلقی کند. و پاسخ پروژسترون به این وضعیت کاهش تولید و در نهایت ابتلا به کمبود پروژسترون در بدن است.
تأثیر استرس
استرس از قوی ترین و مهم ترین علل ابتلا به کمبود پروژسترون در بیشتر افراد است. اگر بخواهیم علمی تر نگاه کنیم: افزایش سطح هورمون کورتیزول که همان هورمون استرس است باعث مسدود شدن گیرنده های پروژسترونی و در نتیجه کاهش عملکرد پروژسترون در بدن می شود. بنابراین استرس باعث ابتلا به کمبود پروژسترون خواهد شد.
این یکی از مهم ترین دلایلی است که می گوییم خانم هایی که قصد بارداری و مادر شدن را دارند، ابتدا باید استرس را از خود دور کنند.
ورزش سنگین
ورزش افراطی می تواند به افت سطح پروژسترون منجر شود. از طرفی ورزش برای تعادل ترشح و عملکرد هورمون ها جدا ضروری است. پس برای رسیدن به تاثیرات بهینه ورزش در بدن بهتر است متوسط روزانه ۳۰ تا ۶۰ دقیقه ورزش را در برنامه خود داشته باشید.
از کجا متوجه شویم به کمبود پروژسترون مبتلا شده ایم؟
از شایع ترین علامت های کمبود پروژسترون می توان به موارد زیر اشاره کرد:
اختلالات قاعدگی
قاعدگی های طولانی مدت، اختلالات دوره ها، کوتاه شدن فاز لوتئال، تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک، کرامپ های قاعدگی و لکه بینی در بین دو قاعدگی از شایع ترین علامت های کمبود پروژسترون در خانم ها هستند.
استروژن-ناباروری
پروژسترون (Progesterone)یکی از مهم ترین هورمون های لازم برای داشتن بارداری سالم است. در حقیقت این پروژسترون است که دیواره های رحم را برای لانه گزینی تخم آماده می کند. اگر شما هم مبتلا به مشکل باروری هستید و یا تجربه سقط را دارید، لازم است تا حتما سطح پروژسترون خون شما مورد بررسی قرار گیرد.
علائم پایین بودن سطح پروژسترون
آکنه و جوش های پوستی، شکنندگی ناخن ها و خشکی پوست
اگر شما هم به آکنه دوران بزرگسالی مبتلا شده اید، اگر ناخن های شما شکننده، ترک خورده و لایه لایه شده است و یا پوست پاشنه پا و دست های شما ترک خورده است، ممکن است به کمبود پروژسترون دچار باشید.
افسردگی، استرس و تغییرات خلق و خو
با افزایش سن و تغییرات میزان استروژن در خون، تغییرات قابل توجهی در خلق و خوی خانم ها دیده می شود. اما حقیقت این است که بعد از ۳۰ سالگی بیشتر خانم ها تغییرات قابل توجهی در سطح پروژسترون را خواهند داشت و از اولین علامت های این تغییرات هورمونی می توان به تغییرات قابل توجه در خلق و خو اشاره کرد.
بنابراین پروژسترون نقش مهمی در تعیین خلق و خو و رفتارهای افراد دارد. پس توصیه می کنیم در صورت مشاهده تغییرات جدی در خلق و خوی خود با مراجعه به پزشک، وضعیت پروژسترون خود را نیز مورد بررسی قرار دهید.
کاهش سرعت متابولیسم، چاقی مخصوصا در ناحیه شکم و افزایش تمایل به مصرف شکر
با افزایش شیوع دیابت و بیماری های مقاوم به انسولین در سراسر دنیا، امروزه تقریبا تمام افراد ارتباط انسولین با قند خون و بیماری دیابت را می شناسند. اما لازم است بدانید که افزایش سن و کاهش سطح پروژسترون هم می تواند با خطر ابتلا به مقاومت به انسولین در ارتباط باشد و توانایی بدن در سوخت و ساز چربی ها را دچار اختلال کند. پس نتیجه چیزی نخواهد بود جز افزایش تمایل به مصرف هر چه بیشتر قندها و افزایش وزن.
میگرن، سردرد، دردهای مفصلی و همچنین علائم برخی آلرژی ها
دردها و آلرژی ها می توانند علل متعددی داشته باشند. اما امروزه در موارد بسیاری دیده می شود که دردها و آلرژی ها ریشه ی هورمونی دارند. بدون شک در ابتلا به آلرژی، ابتدا همه مواد غذایی و داروهای مصرفی باید مورد بررسی قرار بگیرند، اما امروزه می بینیم که بسیاری از پزشکان برای تعیین علت واقعی آلرژی، از تست های هورمونی، مخصوصا تست تعیین سطح پروژسترون، استفاده می کنند.
در دوران بارداری ترکیبی از سطوح استروژن و پروژسترون بالا تخمک گذاری را متوقف می کند. پروژسترون در دوران بارداری نیز باعث رشد غدد تولید کننده شیر در سینه می شود.
نرمال بودن پروژسترون به سن و جنس فرد بستگی دارد. در زنان، عوامل دیگر نیز در متعادل بودن میزان پروژسترون عبارت است از اینکه فرد در چه جایی ازچرخه قاعدگی قرار دارد و اینکه آیا او باردار است یا خیر؟
علت کاهش پروژسترون :
سقط جنین، تخمک گذاری و یا مشکلات تخمدان و یائسگی
علائم کم بودن پروژسترون(زمان غیرحاملگی):میل کم جنسی
گرگرفتگی
میگرن یا سردرد
افسردگی، اضطراب و یا دیگر تغییرات خلق و خوی
بی نظمی قاعدگی
و یا نداشتن سیکل ماهیانه در طول چند ماه
نشانه های سطوح پایین پروژسترون در زنان باردار :لکه بینی
درد شکم
قند خون پایین
حساسیت سینه ها
خستگی دایمی
خشکی واژن
رابطه پروژسترون و استروژن
پروژسترون و استروژن هورمون های مکمل یکدیگر هستند. بنابراین، زمانی که شما پروژسترون به اندازه کافی ندارید، استروژن غالب است.
علائم کمبود پروژسترون نسبت به استروژن:افسردگی، نوسانات خلقی و یا میل جنسی کم
افزایش وزن
خونریزی شدید
چرخه های قاعدگی نامنظم
سندرم پیش از قاعدگی
حساسیت به لمس سینه
یک تست خون ساده PGSN، یا تست پروژسترون می تواند یک ارزیابی از سطح پروژسترون شما داشته باشد. این تست می تواند به شما کمک کند کشف کنید که چرا شما با وجود داشتن علائم سلامت، در باردار شدن مشکل دارید؟
***
مواد غذایی حاوی پروژسترون
مواد غذایی که در کمبود پروژسترون کمک می کنند
پروژسترون هورمون اساسی در سلامت باروری است. از لحاظ سلامت چرخه قاعدگی، پروژسترون پس از تخمک گذاری هنگامی که هورمون جسم زرد باعث تحریک جسم زرد می شود و کیسه تخمک در تخمدان پس از تخمک گذاری پر می شود، نقشی اساسی بازی می کند. این جسم زرد تولید پروژسترون می کند.
علل کاهش پروژسترون
هر زنی که علایم کاهش پروژسترون را تجربه کرده باشد میداند کاهش پروژسترون دلایل زیادی دارد. استرس، تغذیه، و ورزش نقشی مهم در مقدار پروژسترون بازی می کنند
علائم کمبود پروژسترون
لکه بینی قبل از دوره
حساسیت به لمس پستان
پریودی های نامنظم
کیست تخمدان
احتباس آب
درجه حرارت پایین بدن
هوس قند
سقط جنین
غذاهای طبیعی برای افزایش مقدار پروژسترون
با وجودی که پروژسترون در هیچ ماده غذایی وجود ندارد، تحقیقات نشان می دهد که برخی از غذاهای طبیعی با افزایش تولید پروژسترون در بدن، باعث افزایش پروژسترون می شوند.
تخم مرغ
تخم مرغ شامل پروژسترون به مقدار زیاد است. زرده تخم مرغ منبع غنی از پروژسترون است. زنانی که با کمبود پروژسترون مواجه هستند باید تخم مرغ بخورند.
محصولات لبنی
محصولات لبنی مانند پنیر، شیر، که از شیر گاو تهیه شده اند حاوی مقادیر بالایی از پروژسترون هستند. شیر گاو به خصوص غنی از پروژسترون است.
مرغ
گوشت سفید مانند مرغ نیز حاوی هورمون پروژسترون در مقدار بالا است. مصرف مرغ خطرناک نیست.
یام یا سیب زمینی وحشی
یام و یا سیب زمینی وحشی حاوی مواد شیمیایی گیاهی خاصی هستند که زمانی که در داخل بدن هستند مانند پروژسترون عمل می کنند. با این حال، این سیب زمینی نباید با سیب زمینی شیرین اشتباه گرفته شود. بنابراین در هنگام خرید به برچسب آن توجه کنید.
آووکادوها
محتوای فیبر آوکادو بسته به نوع آن متفاوت است. علاوه بر فیبر، آووکادو حاوی چربی های سالم است که به کاهش کلسترول کمک کرده و باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی می شود. آووکادو نقش مهمی در افزایش سطح پروژسترون در بدن ایفا می کند.
زردچوبه
در حال حاضر عامل فعال در زردچوبه کورکومین است که به خوبی به عنوان ضد التهاب، ضد ویروسی و ضد باکتری شناخته شده است. همچنین باعث افزایش پروژسترون در بدن می شود. این ماده می تواند علائم کاهش پروژسترون را کاهش دهد.
نارگیل
جای دادن نارگیل در رژیم غذایی ، و یا خوردن روزانه آن باعث افزایش سطح پروژسترون می شود. زیرا نارگیل نقش مهمی در افزایش سطح پروژسترون ایفا می کند.
به غیر از غذاها، ویتامین و مواد معدنی نیز به افزایش سطح پروژسترون در بدن شما کمک می کند.
غذاهای غنی از ویتامین B6
غذاهایی مانند گردو، غلات سبوس دار، غلات غنی شده و شیر سویا غنی از ویتامین B6 هستند و منابع خوبی از پروژسترون فیتو می باشند.
ویتامین C
ویتامین C یک اسید اسکوربیک است که به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند. آنتی اکسیدان ها به عنوان یک سیستم دفاعی کار می کنند، آن ها رادیکال های آزاد که مولکولهای ناپایدار هستند و می توانند به ساختارهای سلولی آسیب برساند، را از بین می برند. تخمدانها درست قبل از تخمک گذاری اسید اسکوربیک را جذب می کند؛ این اسید باعث تسهیل تخمک گذاری می شود. بنابراین مصرف ویتامین ث باعث افزایش قابل توجهی در میزان پروژسترون و افزایش سرعت حاملگی می شود. زنانی که ۷۵۰ میلی گرم ویتامین C مصرف می کنند سطح پروژسترون خود را تا ۷۷ درصد افزایش می دهند.
روی
روی در اندام هایی از جمله غده هیپوفیز و تخمدان باعث افزایش تولید پروژسترون می شود. این ماده سطح فولیکول را با تحریک هورمون افزایش دهنده غده هیپوفیز افزایش می دهد و باعث تولید استروژن و پروژسترون در تخمدان می شود.
ویتامین Eویتامین E باعث افزایش جریان خون لوتئال می شود و کیفیت تخمک را افزایش می دهد. زنان با مصرف روزانه ۶۰۰ میلی گرم ویتامین E نه تنها می توانند جریان خون جسم زرد را افزایش دهند (در ۸۳٪ از بیماران) بلکه مقدار پروژسترون را نیز بیشتر می کنند (در ۶۷ درصد از زنان).
غذاهای حاوی پروژسترون باید به مقدار متوسط مصرف می شود. مصرف بیش از حد پروژسترون باعث به هم خوردن تعادل هورمونی در بدن می شود. بنابراین، زنان یائسه، زنان در HRT باید پس از مشورت با پزشک این غذاها را مصرف کنند.
***
امروزه افراد بیشتری به دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم برای بهبود سلامت خود توجه دارند و این شرایط به یک سبک زندگی تبدیل شده است. اما گاهی اوقات ما از این که به چه مواد غذایی برای تقویت وضعیت جسمانی یا روانی خود نیاز داریم، آگاه نیستیم.
“استپ تو هلث”، استروژن یکی از مواردی است که به ویژه برای زنان از اهمیت چشمگیری برخوردار است. این هورمون در بهینه سازی شرایط جنسی و باروری انسان نقش دارد و از کارکرد درست و مناسب اندام های دیگر اطمینان حاصل می کند.
فواید استروژن
استروژن یک هورمون زنانه است که در مردان نیز به مقدار اندک وجود دارد. تولید استروژن در زنان طی دوران یائسگی کاهش می یابد که این شرایط پیامدهای خاص خود را به همراه دارد.
استروژن مسئولیت موارد زیر را بر عهده دارد:
تنظیم چرخه قاعدگی
ایجاد ویژگی های زنانه
حفظ شرایط خوب قلب، عضلات، استخوان ها و سیستم های تولید مثل و جنسی
بر همین اساس است که حفظ سطوح مناسب استروژن اهمیت دارد و در غیر این صورت با پیامدهایی که می توانند مضر باشند، مواجه خواهید شد. برای پیشگیری از این شرایط، مصرف مواد غذایی سرشار از استروژن اهمیت دارد.
بدن بدون استروژن
اگر سطوح استروژن بدن خود را بررسی نکنید قادر نخواهید بود تا از هرگونه مشکل سلامت که می توانند به واسطه سطوح پایین این هورمون شکل بگیرند، پیشگیری کنید. کمبود استروژن می تواند با علائمی مانند احساس برانگیختگی، دشواری در خواب، و ریزش مو به میزان زیاد خود را نشان دهد.
منابع غذایی برای استروژن
میوه جات وسبزیجات
این دو گزینه پاسخی تقریبا برای تمام مشکلات محسوب می شوند. این مواد غذایی در تمام رژیم های غذایی سالم جایگاه ثابت دارند. میوه جات و سبزیجات حاوی فیتواستروژن هستند که تولید استروژن در زنان را تحریک می کند.
یک صد گرم سبزیجات می تواند حاوی حدود ۹۴ تا ۶۰۴ میکروگرم فیتواسترژون باشد. گنجاندن آنها در وعده غذایی بعدی ایده خوبی است. از بهترین میوه ها در این زمینه نیز می توان به سیب، آلو، گوجه فرنگی، خیار، خرما و پاپایا اشاره کرد.
مصرف سبزیجات زیر را مد نظر قرار دهید:
بروکلی
بادنجان
کدو تنبل
چغندر
سیب زمینی
کرفس
یونجه
دانه های خوراکی و غلات
دانه های خوراکی و غلات حاوی مقدار قابل توجهی فیتواسترژن هستند. آنها را می توان با محصولات دیگر ترکیب کرد تا محتوای ویتامین ها و مواد معدنی دریافتی افزایش یابد.
دانه هایی مانند بذرکتان و کنجد و غلاتی مانند گندم، برنج، جو و جو دوسر مصرف کنید.
سویا و مغزهای خوراکی
سویا منبع مهمی برای فیتواستروژن است. یک صد گرم سویا حاوی حدود ۱۰۳ میکروگرم فیتواستروژن است. مصرف محصولاتی که از سویا تهیه می شوند مانند ماست سویا و توفو را مد نظر قرار دهید.
مغزهای خوراکی نیز منبع خوبی برای فیتواستروژن هستند که از بهترین گزینه ها می توان به پسته، بادام، فندق و بادام زمینی اشاره کرد.
عاداتی که به تقویت سطوح استروژن کمک می کنند
افزون بر اضافه کردن مواد غذایی سرشار از استروژن به رژیم غذایی، شما باید فعالیت هایی که به بهبود سطوح این هورمون کمک می کنند را نیز مد نظر قرار دهید.
ورزش هوازی انجام دهید
ورزش هوازی یا ایروبیک به متابولیز استروژن کمک می کند. انجام این تمرینات ورزشی تولید هورمون های خوب در بدن را افزایش می دهد. بر همین اساس، انجام روزانه حداقل ۳۰ دقیقه ورزش هوازی را فراموش نکنید.
بیش از ۶ ساعت بخوابید
خواب شبانه کمتر از ۶ ساعت می تواند تولید استروژن را کاهش داده و در نتیجه میل جنسی فرد نیز کاهش می یابد.
مکمل مصرف کنید
مکمل ها تنها باید زیر نظر پزشک استفاده شوند. آنها از پروتئین و گیاهان دارویی تهیه شده اند که به تولید استروژن و همچنین هورمون های زنانه دیگر کمک می کنند. مکمل ها باید آخرین گزینه شما باشند.
اندکی آموزه های علمی
تلاش بر این است که از هرگونه پیامد ناشی از سطوح پایین استروژن پیشگیری شود. این کاهش بیشتر هنگامی که زنان وارد دوره یائسگی می شوند، رخ می دهد. با این وجود، اگر پیش از آن اقدامات لازم را انجام داده باشید در معرض خطر کمتری نیز قرار خواهید داشت.
از نظر علمی، الگویی برای نشان دادن چگونگی واکنش بدن یک زن طی دوران یائسگی وجود ندارد. با این وجود، راه حل هایی برای تسهیل گذار وجود دارند. افزودن استروژن به رژیم غذایی می تواند پاسخ شما باشد.
این شرایطی پیچیده نیست و همان گونه که متوجه شدید تقریبا همه به موادی مانند میوه جات، سبزیجات و غلات دسترسی دارند. مقداری سویا و مغزهای خوراکی به رژیم غذایی خود اضافه کنید. هشت ساعت بخوابید و زمانی را برای ورزش اختصاص دهید. آنها اقداماتی ساده اما ضروری برای حفظ سلامت محسوب می شوند.
توضیحات مدیریت سایت-پیراسته فر:سعی کردیم ازمنایع متعددومعتبر دررابطه با«استروژن»مطالبی برایتان گردآوری کنم که اگر بعضی ازموارد تکراری بود عذرخواهی میکنم-منبع مطلب آخر-عصرایران مرداد۱۳۹۷